คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 674

หลินอู๋ “บอกแล้ว”

ซุนลี่เหยา “งั้นพี่เขย...”

หลินอู๋เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟังคร่าว ๆ

ซุนลี่เหยา “แค่นี้เหรอ? ไม่...ไม่มีแล้วเหรอ?”

“ไม่มีแล้ว”

ซุนลี่เหยาตกตะลึง หลังจากตั้งสติได้ก็พูดว่า “นี่...นี่พี่เขยไม่คิดจะช่วยพวกเราอย่างนั้นเหรอ?”

ซุนเยว่ชิงและคนอื่น ๆ เงียบงัน

นี่ก็เท่ากับว่าเฟิงถิงเซินไม่อยากช่วยนั่นแหละ

เธออดไม่ได้พูดขึ้นว่า “พี่เขยไม่ช่วย งั้น...งั้นพวกเรา...”

พวกเธอทำได้แค่หาเงินด้วยตัวเองแล้ว

ส่วนจะหาเงินมาอย่างไร แน่นอนว่าต้องขายอสังหาริมทรัพย์บางส่วนเพื่อแก้สถานการณ์ฉุกเฉิน

ถึงอย่างไร เงินทุนในมือพวกเขา ก็ได้ลงทุนไปหมดตั้งแต่ก่อนตรุษจีนแล้ว

เมื่อสักครู่สีหน้าของซุนเยว่ชิงก็ไม่ค่อยดี แต่ตอนนี้เธอกลับมาเป็นปกติแล้ว พูดเสียงเรียบว่า “แค่แก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น ระหว่างเสี่ยวอู๋กับถิงเซินยังมีโอกาสอยู่ อาจมีจุดพลิกผันก็ได้”

ซุนลี่เหยากัดริมฝีปาก “แต่...แต่ว่า...”

แต่ตอนนี้เฟิงถิงเซินดูเหมือนจะเมินเฉยต่อหลินอู๋มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ตรงกันข้าม ว่ากันว่าระหว่างเขากับหรงฉือยิ่งสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ได้ยินว่าปีนี้เขาฉลองตรุษจีนที่บ้านตระกูลหรงเป็นครั้งแรกอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แม้แต่ตอนที่หรงฉือฉลองตรุษจีน ก็กลับไปที่เรือนหอของพวกเขากับเฟิงถิงเซินและพักค้างคืนที่นั่นเลย...

ตอนนี้พี่เธอมาขอความช่วยเหลือถึงที่ เฟิงถิงเซินกลับเมินเฉย

ในสถานการณ์แบบนี้ ระหว่างพวกเขาจะยังมีโอกาสจริง ๆ เหรอ?

ไม่มีใครรู้จักลูกสาวได้ดีเท่าแม่ เซี่ยงหรูฟางย่อมรู้ว่าลูกสาวกำลังคิดอะไรอยู่

เธอยิ้มแล้วพูดว่า “หรงฉือแค่คนเดียว เธอจะเอาทั้งถิงเซินและอวี้มั่วซวินพร้อมกันเลยหรืออย่างไร? ตราบใดที่หาวิธีให้หรงฉือกับอวี้มั่วซวินผูกติดกันแน่นจนแยกจากกันไม่ได้ ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

หลังจากเธอส่งข้อความไป ทางเฟิงถิงเซินผ่านไปนานมากกว่าจะตอบกลับเธอ [เข้าใจแล้ว]

เห็นข้อความที่เฟิงถิงเซินตอบกลับมา หลินอู๋อยากคุยกับเขาอีกสองสามประโยค ทว่า...นึกถึงสถานการณ์ของพวกเขาสองคนในตอนนี้ เธอรู้ว่ายิ่งติดต่อหาเขาถี่มากเท่าไร เฟิงถิงเซินก็ยิ่งรำคาญมากขึ้นเท่านั้น

ในทางกลับกัน หากเธอรู้กาลเทศะมากพอ ก่อนที่หรงฉือกับอวี้มั่วซวินจะได้ข้อสรุปกันอย่างแน่นอน เฟิงถิงเซินกลับจะรู้สึกผิด และมีความอดทนต่อเธอมากขึ้น ซึ่งจะเป็นผลดีต่อเธอ

คิดถึงตรงนี้ เธอจึงไม่ได้ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซินอีก แต่กลับส่งข้อความสุดท้ายไปขอบคุณเขาอย่างสุภาพแทน

พอรู้ว่าเฟิงถิงเซินรับปากจะช่วยพวกเขาแนะนำผู้เชี่ยวชาญ ซุนลี่เหยาอดไม่ได้พูดว่า “พี่ พี่รีบฉวยโอกาสนี้เชิญพี่เขยให้มาสัมภาษณ์พวกเขาด้วยตัวเองสิ แบบนี้พวกพี่จะได้มีโอกาสคุยกันพอดีไม่ใช่เหรอ?”

หลินอู๋ไม่ได้พูดอะไร

เธอรู้ว่าเมื่อปีที่แล้วเฟิงถิงเซินกับหรงฉือมีโอกาสแลกเปลี่ยนข้อมูลที่เกี่ยวกับเรื่องทางวิชาชีพอยู่หลายครั้ง

เธอไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินรู้ถึงความสามารถทางวิชาชีพของหรงฉือมากน้อยแต่ไหน

แต่เธอรู้ว่า หากเป็นหรงฉือ เรื่องของซวิ่นตู้กับบริษัทของครอบครัว ไม่แน่ว่าแค่เธอคนเดียวก็...ก็อาจจะจัดการได้

ล้วนมีพื้นฐานทางด้านเอไอ เรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีของบริษัท เธอช่วยอะไรไม่ได้ก็ช่างเถอะ หากแค่สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คน แล้วยังต้องให้เฟิงถิงเซินออกหน้าถึงจะสามารถตัดสินใจได้ ไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินจะคิดกับเธออย่างไร