ตอนที่คุยกับอวี้มั่วซวินได้พอสมควรแล้ว เฟิงถิงเซินก็โทรศัพท์หาเฟิงจิ่งซิน เฟิงจิ่งซินรับสายอย่างร่าเริงขึ้นมา “คุณพ่อ!”
เธอคุยกับเฟิงถิงเซินสองประโยค หันหน้ามาเห็นหรงฉือคุยกับคนอื่นเสร็จแล้ว อดถามไม่ได้ว่า “คุณแม่ จะคุยกับคุณพ่อสักหน่อยไหมคะ?”
“ไม่ล่ะ” หรงฉือลุกขึ้น หยิบแก้วน้ำขึ้นมา “แม่ลงไปเติมน้ำชั้นล่าง พวกลูกคุยกันไปนะ”
“ก็ได้ค่ะ”
ตอนที่หรงฉือลงมาชั้นล่าง คนอื่น ๆ ในตระกูลหรงก็กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่ชั้นล่าง พอเห็นเธอลงมา หรงสวินก็รีบถามว่า “พี่ เมื่อกี้ทุกคนปรึกษากันแล้วว่า ตัดสินใจจะไปปิกนิกกันพรุ่งนี้ พี่จะไปด้วยไหม?”
หรงฉือมีเวลาพอดี จึงพูดว่า “เอาสิ”
“งั้น...ทางซินซิน?”
พวกเขาต่างก็รู้ว่า เฟิงจิ่งซินตัดสินใจจะออกไปเที่ยวกับพวกเฟิงถิงเซิน แต่พวกเขาตัดสินใจออกไปกะทันหันไม่ได้บอกเธอคงจะไม่ค่อยดีสักเท่าไร
“พี่จะบอกเธอเอง”
“โอเคค่ะ”
หรงฉือนั่งอยู่ในห้องรับแขก แล้วร่วมปรึกษาอย่างละเอียดกับทุกคนถึงเส้นทางท่องเที่ยวและร้านอาหารที่จะไปทานในวันพรุ่งนี้
หลังจากปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว ตอนที่หรงฉือขึ้นไปชั้นบน เฟิงจิ่งซินก็ยังคุยโทรศัพท์ไม่เสร็จ
แต่คนที่คุยด้วยในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เฟิงถิงเซิน แต่เป็นหลินอู๋
เฟิงจิ่งซินพูดว่า “รู้แล้วค่ะน้าอู๋อู๋ หนูวางสายก็จะพักผ่อนแล้ว น้ากับคุณพ่อก็รีบพักผ่อนนะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”
หรงฉือยืนอยู่หน้าประตู รอให้เฟิงจิ่งซินวางสายแล้วจึงจะถือแก้วน้ำเดินเข้ามา จากนั้นก็ส่งแก้วน้ำที่อยู่ในมือให้เธอ
เฟิงจิ่งซินรับแก้วน้ำมา ยิ้มอย่างดีใจ “ขอบคุณค่ะคุณแม่!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
มีใครซื้อตอน13-16ไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
ทำไมบางตอนซื้อไม่ได้...
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...