คุณย่าเฟิงเพื่อไม่ทำลายบรรยากาศของทุกคน ไม่นานก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาแล้ว
คนตระกูลหรงก็ให้ความร่วมมืออย่างกระตือรือร้น
แผนการเที่ยวต่อจากนั้น ทุกคนยังคงเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน
เพียงแต่หลังทานอาหารเย็นเสร็จ ระหว่างทางกลับบ้าน คุณยายหรงกลับเงียบลง หลังจากผ่านไปพอสมควร จู่ ๆ ก็ถามหรงฉือว่า “พวกเขา…เกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ?”
หรงฉือไม่ได้พูดอะไร เธอกับคนอื่น ๆ ในตระกูลหรงก็ไม่รู้ว่าระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
แต่ก่อนหน้านี้หลินอู๋ช่วยชีวิตเฟิงถิงเซินไว้ และหลังจากนั้นเฟิงถิงเซินก็ไปยื่นขอหย่ากับหรงฉือที่สำนักงานกิจการพลเรือนอีกครั้ง เรื่องนี้คุณยายกับคนในบ้านต่างก็รู้กันหมด
คุณยายหรงกับคุณย่าเฟิงเป็นเพื่อนกันมาหลายปี วันนี้เห็นคุณย่าเฟิงอารมณ์หม่นหมองขนาดนี้ ก็รู้แล้วว่าทางฝั่งเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น จนทำให้คุณย่าเฟิงโกรธ
หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาว่าเธอกำลังพูดอะไรอยู่
เธอพูดว่า “ได้ยินว่า...คุณลุงคุณป้ายอมตกลงแล้ว เขาเลยพาคนไปพบพวกเขาค่ะ”
หรงฉ่างเซิ่งและคนอื่น ๆ ก็เดาได้ว่าเฟิงถิงเซินต้องทำอะไรบางอย่างจนทำให้คุณย่าเฟิงโกรธแน่ ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าเฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนยอมตกลงให้หลินอู๋เข้าบ้าน อีกทั้งยังไปพบหลินอู๋มาแล้วด้วย
ตามจังหวะนี้ พอช่วงทบทวนตัวเองก่อนหย่าของพวกหรงฉือสิ้นสุดลง เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็คงจะแต่งงานกันในไม่ช้า...
คุณยายหรงก็แค่คาดเดาอยู่ในใจว่าเฟิงถิงเซินไม่สนใจการคัดค้านของคุณย่าเฟิง แล้วพาหลินอู๋กลับไปพบผู้ใหญ่ในครอบครัวเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าความจริงจะพัฒนาไปเร็วกว่าที่เธอคาดไว้
เธอก็ตกตะลึงเช่นกัน แล้วสิ่งที่ตามมาคือความเงียบที่หนักหน่วงกว่าเดิม
เธอเบือนหน้าหนี มองไปทางนอกหน้าต่าง หรงฉือหันตัวไปหาเพื่อจะคุยกับเธอ กลับพบว่าคุณยายขอบตาแดงก่ำตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
หัวใจเธอกระตุกวูบ “คุณยาย...”
“เธอว่า ทำไมสวรรค์ถึงไม่ยุติธรรมขนาดนี้นะ?” คุณยายหรงขอบตาแดง ขณะที่พูดคำนี้ น้ำเสียงกลับสงบนิ่งมาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
มีใครซื้อตอน13-16ไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
ทำไมบางตอนซื้อไม่ได้...
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...