“คุณย่าคะ” หรงฉือขัดจังหวะคุณหญิงย่า เธอพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ในเมื่อถิงเซินมีธุระ หนูกลับไปกับซินซินก็ได้ค่ะ”
“เธอ—”
ที่หรงฉือพูดแบบนี้ เพราะอยากฝืนใจใคร และแคร์อะไรอีกแล้ว
แต่คุณหญิงย่ากลับเข้าใจว่าเธอไม่อยากให้เฟิงถิงเซินลำบากใจก็เลยพูดไปแบบนั้น
เมื่อเห็นหรงฉือยังคงเอาใจใส่และอ่อนโยนกับเฟิงถิงเซินเช่นเคย คุณหญิงย่าก็รู้สึกทั้งสงสารและจนใจ
และแล้วเรื่องก็ถูกกำหนดไว้แบบนั้น
หลังจากทานอาหารเช้าและนั่งคุยกับคุณหญิงย่าสักพัก หรงฉือก็เตรียมจะพาเฟิงจิ่งซินกลับไป
คุณหญิงย่าเตรียมของขวัญให้หรงฉือมากมายเพื่อให้เธอนำไปฝากเพื่อนสนิทของท่าน
หรงฉือปฏิเสธไม่ได้จึงจำใจเอาไปด้วย
ส่วนเฟิงถิงเซินยังไม่ได้ออกจากบ้าน แต่ออกมาส่งเธอกับเฟิงจิ่งซินพร้อมกับคุณหญิงย่า
เฟิงจิ่งซินวิ่งเข้าไปกอดขาเฟิงถิงเซิน “คืนนี้คุณพ่อจะกลับบ้านไหมคะ?”
เฟิงถิงเซินลูบศีรษะของเธอพลางเอ่ยว่า “กลับ”
หรงฉือกับเฟิงถิงเซินยังคงไม่พูดอะไรกันเลยตลอดเวลา
เธอโบกมือลาคุณหญิงย่าหลังจากที่เฟิงจิ่งซินขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว จากนั้นขับรถออกไป
เธอเห็นเฟิงถิงเซินกับคุณหญิงย่ายังยืนมองตามรถของเธออยู่กับที่ผ่านกระจกมองหลัง
เมื่อมาถึงบ้านตระกูลหรง หรงฉือจอดรถในลานหน้าวิลล่าของตระกูลหรงเสร็จ คุณยายกับเหอหมิงเสว่ ซึ่งเป็นป้าสะใภ้ของเธอก็ออกมาต้อนรับพวกเธอ
พอเห็นของขวัญแน่นเต็มท้ายรถของหรงฉือ คุณยายก็ถามด้วยความสงสัยว่า “ทำไมถึงเอาของมาเยอะแยะขนาดนี้ล่ะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...