คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 79

นั่นก็หมายความว่าให้เธอดูแลลูกทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ตลอดสองปีมานี้ เฟิงถิงเซินดูแลเฟิงจิ่งซินมากกว่าเธอจริงๆ

แต่ไม่ว่าตอนนี้เฟิงถิงเซินจะไม่สะดวกดูแลเฟิงจิ่งซินเพราะมีธุระส่วนตัวหรือต้องออกไปพบปะสังสรรค์จริงๆ ในเมื่อเขาไม่วาง หรงฉือย่อมมีหน้าที่ต้องดูแลเฟิงจิ่งซิน

หรงฉือกลับไปที่วิลล่า

ระหว่างทานข้าว เธอถามเฟิงจิ่งซินว่าเสาร์อาทิตย์นี้อยากไปไหนไหม

เฟิงจิ่งซินครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่มีที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษค่ะ”

หรงฉือเห็นท่าทางของเธอก็รู้ทันทีว่าเธอไม่ใช่ไม่มีที่ที่อยากจะไป แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ เธออยากอยู่กับเฟิงถิงเซินและหลินอู๋มากกว่า

ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่ เธอจึงไม่มีอารมณ์ที่จะทำอะไร

หรงฉือไม่ได้เปิดโปงเธอ แต่ถามเธอว่า “อยากไปขี่ม้าไหม?”

เฟิงจิ่งซินไม่ได้ขี่ม้านานแล้วจริงๆ พอได้ยินดังนั้นก็สนใจขึ้นมาทันที รีบพยักหน้าพูดว่า “อยากค่ะ!”

วันรุ่งขึ้น หรงฉือก็พาเฟิงจิ่งซินไปที่สนามขี่ม้า

หรงฉือไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีเมื่อถึงสนามขี้ม้า ขณะที่เธอเดินออกมาก็ได้ยินเสียงเฟิงจิ่งซินกำลังพูดกับครูฝึกลับหลังเธอว่า “พ่อของหนู แล้วก็น้าคนนึงของหนู พวกเขาขี่ม้าเก่งมากเลย แล้วก็เท่สุด ๆ แต่น่าเสียดายที่วันนี้พวกเขาไม่ว่าง เลยไม่ได้มากับหนูด้วย...”

หรงฉือยืนฟังอยู่หน้าประตู ไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะลูกคุยสนุกกับคนอื่น

แต่ครูฝึกมองเห็นเธอก่อน จึงลุกขึ้นทักทายเธอ “สวัสดีครับคุณหรง”

หรงฉือพยักหน้า แล้วครูฝึกก็ถามว่า “เดี๋ยวผมเรียกอีกคนมาสอนคุณ”

หรงฉือพยักหน้า “ค่ะ”

จริง ๆ แล้วหรงฉือก็ขี่ม้าเป็น แต่เมื่อก่อนตอนเฟิงจิ่งซินยังเล็ก เวลาเธอพาเฟิงจิ่งซินมาที่สนามขี่ม้า ก็จะคอยดูแลลูก จึงไม่ได้มีโอกาสขี่เองเท่าไหร่

จะว่าไป เธอก็ไม่ได้ขี่ม้ามาจะสามสี่ปีได้แล้ว

แม้ฝีมือการขี่ม้าของเธอจะไม่ได้แย่ แต่เพื่อความปลอดภัย ตอนแรกให้คนคอยประกบหน่อยก็ดี

จากนั้นม้าทั้งสองตัวก็เดินเคียงข้างกันอย่างช้าๆ แล้วทั้งสามคนก็พูดคุยหัวเราะกันสนุกสนาน มองไกลๆ ช่างเหมือนครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก

เงาของพวกเขาค่อย ๆ ห่างไกลออกไป และไม่ได้สังเกตเห็นหรงฉือ เธอมองตามก่อนจะละสายตาหนี หันหลังแล้วเดินจากไป

เธอเปลี่ยนชุดขี่ม้าออก แล้วนั่งดื่มน้ำอึกหนึ่ง ไม่นานเฟิงถิงเซินก็โทรเข้ามา

หรงฉือกดรับสาย “ฮัลโหล”

เฟิงถิงเซินพูดจากปลายสายว่า “ผมก็อยู่ที่สนามม้า เดี๋ยวผมดูแลซินซินเอง”

หรงฉือตอบว่า “โอเค”

ทันทีที่เธอพูดจบ สิ่งที่ได้ยินตามมาก็ยังคงเป็นเสียงวางสายอย่างรวดเร็วของเฟิงถิงเซิน

หรงฉือนั่งอยู่ตรงนี้ก็เพื่อรอเฟิงถิงเซินตัดสายอย่างนี้

เมื่อรู้แน่ชัดแล้วว่าเฟิงจิ่งซินไปไหน เธอจึงหยิบกระเป๋าแล้วหันหลังเดินออกไป