เฮ่อฉางปั่วไม่พูดอะไร ฉีอวี้หมิงจึงคิดว่าเขาคงมองว่าเรื่องนี้ยังไม่มีวี่แววจะเกิดขึ้น ก็เลยไม่อยากพูดออกมา
ฉีอวี้หมิงรู้ว่าถามเขาก็ไม่ได้คำตอบ จึงหัวเราะ แล้วนั่งยอง ๆ ลงไปถามตานตานว่า “ตานตาน คุณน้าที่ไปทานข้าวเที่ยงกับหนู หนูเคยเจอเธอกี่ครั้งแล้ว? รู้ไหมว่าเธอชื่ออะไร?”
เฮ่อฉางปั่วกำแก้วในมือแน่นขึ้นทันที “อวี้หมิง!”
ตานตานไม่เข้าใจความคิดของผู้ใหญ่ และเธอไม่คุ้นกับฉีอวี้หมิง แต่พอได้ยินเขาถามถึงหรงฉือ ตานตานก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบอย่างไม่มีปิดบังว่า “สามครั้งแล้วค่ะ!”
“แล้วคุณน้าชื่ออะไรเหรอ...”
วันนี้ตอนเฮ่อฉางปั่วบังเอิญเจอหรงฉือ เขาไม่แม้แต่จะเรียก “คุณหรง” เลยด้วยซ้ำ ตานตานจึงนึกชื่อหรงฉือไม่ออกจริง ๆ
ตานตานหันไปมองเฮ่อฉางปั่วด้วยแววตาขอความช่วยเหลือ “คุณลุงคะ คุณน้าชื่ออะไรเหรอคะ?”
เฮ่อฉางปั่วก้มลงมอง “ครั้งหน้าถ้าเจออีก หนูก็ถามเองนะ”
ตานตานพยักหน้าอย่างดีใจ “ค่ะ”
ฉีอวี้หมิงเอ่ยว่า “...ขี้งก”
เฮ่อฉางปั่วไม่สนใจเขา
เมื่อตานตานเห็นว่าเฟิงจิ่งซินชอบพวงกุญแจคริสตัลในมือเธอมาก ถึงแม้จะเสียดายเล็กน้อย แต่เธอก็แบ่งให้เฟิงจิ่งซินอันหนึ่ง
เฟิงจิ่งซินชอบมาก “ขอบคุณนะตานตาน”
หลินอู๋ก็กล่าวขอบคุณเช่นกัน
ตานตานเอ่ยว่า “ไม่เป็นไรค่ะ...”
เมื่อเธอเห็นเฟิงจิ่งซินดีใจขนาดนั้น จึงถามว่า “ซินซิน เธอไม่เลือกให้แม่ของเธอบ้างเหรอ?”
เฟิงจิ่งซินอึ้งไปชั่วขณะ แล้วเอ่ยเสียงเบาลง “เดี๋ยวค่อยเลือก...”
“โอ้...”
............
หลังจากหรงฉือทานข้าวเย็นเสร็จ เธอก็อ่านหนังสืออยู่พักหนึ่ง แล้วไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำ
ทันทีที่เธอเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ ก็ได้รับสายจากหรงฉ่างเซิ่ง “เสี่ยวฉือ ฉันเพิ่งเห็นเซี่ยงหรูฟางอยู่ในหมู่บ้านของเรา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...