เพียงแต่ เฟิงถิงเซินก็อยู่ด้วย เธอจึงไม่ได้พูดอะไรพล่อย ๆ ออกมา
หลินอู๋กลับเดินไปหาพวกเขา
แต่คนที่เธอเดินมาคุยด้วยคืออวี้มั่วซวิน
เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มพูดว่า “ประธานอวี้ บังเอิญจังเลยค่ะ เราเจอกันอีกแล้ว”
อวี้มั่วซวินยิ้มแห้ง ๆ “ใช่ บังเอิญมาก”
“ก่อนหน้านี้ฉันอยากจะเลี้ยงข้าวประธานอวี้มาตลอด แต่ก็ยุ่งมากจนหาเวลาไม่ได้เลย”
“คุณหลินไม่ต้องเกรงใจ คุณยุ่งมาก เรื่องนี้ผมเองก็รู้ดีอยู่แล้ว”
ไม่เช่นนั้น เธอคงจะยังไม่ไปทำงานที่ฉางโม่ ทั้ง ๆ ที่ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือนตั้งแต่พวกเขาเจอกันครั้งแรก
หลินลี่ไห่ก็อยากจะตีสนิทกับอวี้มั่วซวิน
เมื่อเห็นว่าหลินอู๋เดินเข้าไปทักทายอวี้มั่วซวินก่อน โดยไม่สนใจหรงฉือ และเฟิงถิงเซินก็เหมือนจะไม่คัดค้านอะไร เขาจึงเดินตามไป
เมื่อหลินลี่หลานเห็นดังนั้นก็เดินตามไปด้วย
หลินลี่ไห่ทักทายอวี้มั่วซวินเสร็จ เขาก็หันไปมองหรงฉือ แล้วเรียกหรงฉือว่า “เสี่ยวฉือ”
หรงฉือไม่ตอบ
หลินลี่ไห่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก และความสนใจของเขาก็อยู่อวี้มั่วซวินมากกว่า
หลังจากที่พวกเขาทักทายอวี้มั่วซวินเสร็จก็เดินกลับไปหาเฟิงถิงเซินทันที โดยที่ไม่ได้มองหรงฉือเลยสักแวบ
จากนั้น พวกเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารพร้อมกับเฟิงถิงเซินก่อน
อวี้มั่วซวินมองดูแล้วรู้สึกปวดหัว “พวกเขามองข้ามคุณอย่างสิ้นเชิงเลยนะ”
หรงฉือเอ่ยเสียงเรียบว่า “อืม”
จากนั้นพูดว่า “เราไปกันเถอะ อย่าให้แขกต้องรอนานเกินไป”
“โอเค”
ตอนค่ำ หรงฉือต้องทําโอที
แต่ตอนใกล้ถึงหนึ่งทุ่ม คุณหญิงย่าก็โทรมาถามว่าเธอจะกลับบ้านเมื่อไหร่
แม้ว่าคุณหญิงย่าจะอยู่ที่บ้าน และเธอควรกลับบ้านเร็ว ๆ
แต่ตอนนี้เธอยังมีความคิดอีกมากมายที่ยังไม่ได้จัดการ จึงไม่อยากวางงานในมือแล้วรีบกลับบ้าน
ดังนั้นเธอจึงตอบหลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่า “ขอโทษนะคะคุณย่า หนูต้องทำโอที ดึกสักหน่อยค่อยจะกลับค่ะ”
คุณหญิงย่าถอนหายใจ “ถิงเซินยุ่ง เธอก็ยุ่ง ตอนนี้เธอสองคนนี้เป็นแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่จะมีความคืบหน้าล่ะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...