คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 92

ตอนพวกเขากลับถึงบ้าน คุณหญิงย่ายังไม่ได้เข้านอน

เมื่อเห็นว่าหรงฉือนั่งรถของเฟิงถิงเซินกลับมาจริง ๆ ท่านถึงกลับเข้าห้องไปพักผ่อนอย่างสบายใจ

หลังจากขึ้นไปชั้นบน หรงฉือก็โทรหาหรงฉ่างเซิ่งเพื่อแจ้งความคืบให้เขาทราบ

หลังจากวางสายจากหรงฉ่างเซิ่ง อวี้มั่วซวินก็โทรเข้ามาอีกครั้ง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตอบกลับห้องหลังคุยโทรศัพท์เสร็จ หรงฉือก็พบว่าเฟิงถิงเซินอาบน้ำเสร็จแล้ว ตอนนี้เขากำลังนั่งพิงหัวเตียงและอ่านหนังสืออยู่

เมื่อเห็นเธอกลับเข้าห้อง เฟิงถิงเซินก็ละสายตาจากหนังสือ ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาสนใจหนังสือต่อ

หรงฉือก็ดึงสายตากลับมาเช่นกัน จากนั้นไปอาบน้ำแล้วบำรุงผิวพรรณ

เสร็จจากนั้นก็ดึกมากแล้ว หรงฉือชำเลืองมองเฟิงถิงเซิน

ก่อนหน้านี้เวลาเฟิงถิงเซินเย็นชากับเธอ เธอก็อาจจะชินแล้ว จึงไม่มีความรู้สึกอึดอัดอะไรเลยเวลาอยู่กับเขาตามลำพัง กลับ

ตอนนี้เขาช่วยเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนจึงผ่อนคลายลงบ้างแล้ว แต่เธอกลับไม่รู้ว่าจะวางตัวกับเขายังไง

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็คงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หรงฉือก็ขึ้นไปบนเตียงแล้วตรียมตัวเข้านอนอย่างเงียบ ๆ

ทันทีที่เธอเอนตัวลงนอน เฟิงถิงเซินก็วางหนังสือในมือลง จากนั้นปิดไฟแล้วนอนลงเช่นกัน

ราวกับว่าเขานั่งอ่านหนังสือที่หัวเตียง เพียงเพื่อรอเธอ และปิดไฟให้เธอ

หรงฉือถึงกับอึ้งเล็กน้อย

รู้สึกว่าเธอคิดมากเกินไป

แล้วเธอก็หลับไปหลังจากที่จิตใจของเธอสงบลงได้ไม่นาน

วันถัดมา คุณหญิงยังอยากให้เฟิงถิงเซินไปส่งหรงฉือที่บริษัทอีก

หรงฉือเอ่ยปฏิเสธอีกครั้งว่า “คุณย่าคะ วันนี้หนูต้องออกไปสังสรรค์ข้างนอก ถ้าไม่มีรถจะไม่สะดวก”

คุณหญิงย่าขมวดคิ้ว แล้วมองไปที่เฟิงถิงเซิน

ความหมายของคุณหญิงย่าคืออยากให้เฟิงถิงเซินเป็นคนเอ่ยปากไปเธอส่งด้วยตัวเอง

แต่เฟิงถิงเซินกลับทานอาหารเช้าเงียบ ๆ โดยไม่มีท่าทีจะพูดตามใจคุณหญิงย่าเลย

ของใช้บางอย่างของพวกเขา เช่น กระเป๋าสตางค์ นาฬิกา ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว ฯลฯ ก็วางอยู่ในที่ของใครของมัน

ไม่วางเกะกะ

ดังนั้น สมุดสีแดงเล่มนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่เฟิงถิงเซินจะวางผิดที่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หรงฉือจึงเดินเข้าไป

เมื่อเข้าไปใกล้ถึงพบว่า นั่นคือใบรับรองกรรมสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์

ทันใดนั้น ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเธอทันที จึงรีบเปิดดู

และมันก็เป็นใบรับรองกรรมสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์ของวิลล่าที่อยู่ตรงข้ามบ้านลุงของเธอจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น คือกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์เป็นชื่อเธอคนเดียว

พอเห็นอย่างนั้น หรงฉือยังไม่ทันได้ตอบสนอง เฟิงถิงเซินก็กลับเข้ามาในห้องแล้ว

หรงฉือได้ยินเสียงฝีเท้าจึงหันหน้ามองไปทางเขา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ฉันเห็นใบรับรองกรรมสิทธิ์นี้แล้ว ขอบคุณนะ” พูดจบ ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เธอก็พูดต่อว่า “ตอนนี้ฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้น เงินซื้อบ้าน เดี๋ยวฉันจะ—”