คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 95

หรงฉือก็คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้สึกว่านี่อาจเป็นการชดเชยจากเฟิงถิงเซิน ที่เขาขอไม่ให้ครอบครัวลุงของหลินอู๋ย้ายเข้าไปอยู่ตรงข้ามบ้านลุงของเธอ

เพราะด้วยความรู้สึกที่เขามีต่อหลินอู๋แล้ว เขาจะยอมให้หลินอู๋น้อยเนื้อต่ำใจเพื่อช่วยเธอได้อย่างไร?

อวี้มั่วซวินเอ่ยว่า “ถ้าเธอเก็บซ่อนความสามารถของเธอไว้จริง ๆ งั้นก็แสดงว่า—”

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ แม้ว่าปกติหนานจื้อจือมักจะเย็นชากับพวกเขามาก แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับหนานจื้อจือ จริง ๆ แล้วก็ดีมากทีเดียว

เพราะถึงแม้ว่าหนานจื้อจือจะเข้มงวดกับพวกเขา แต่ความเป็นจริงแล้ว เขาเป็นคนแข็งนอกอ่อนใน

แต่เขาก็เป็นคนยึดมั่นในหลักการมากเช่นกัน

ถ้าหากหลินอู๋มีความสามารถและพรสวรรค์มากพอจริง ๆ เขาก็คงไม่ปฏิเสธที่จะรับหลินอู๋เป็นลูกศิษย์เพียงเพราะความบาดหมางระหว่างหรงฉือกับหลินอู๋แน่นอน

ดังนั้น...

หรงฉือกลับสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็วและพูดว่า “มาทำเรื่องของเราก่อนเถอะ”

สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือทำตัวเองให้ดีที่สุดเท่านั้น

คืนนั้น เธอกลับบ้านดึกหน่อย ส่วนคุณหญิงย่าหลับไปแล้ว

แต่ตอนที่เธอกลับถึงบ้าน เฟิงถิงเซินยังไม่กลับมา。

และอาจจะไม่กลับมา

แต่เมื่อเธอออกมาจากห้องอาบน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็เห็นเฟิงถิงเซิน

เขากลับมาแล้ว

เมื่อเห็นเขา เธอหยุดชะงักไปชั่วขณะ แล้วพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย ถือเป็นการทักทาย

ส่วนเรื่องที่วันนี้เขานัดหนานจื้อจือทำไม เธอไม่ได้ถามอะไรแม้แต่คำเดียว

เฟิงถิงเซินก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่ชำเลืองมองเธอแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำ

เช้าวันรุ่งขึ้น เธอตื่นนอนค่อนข้างสาย

ตอนเธอเดินลงบันไดมาก็ได้ยินคุณหญิงย่าพูดกะแนะกะแหนกับเฟิงถิงเซินว่า “เมื่อคืนตอนฉันเข้านอน ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว แต่แกยังไม่กลับมา ฉันก็นึกว่าแกไม่อยากกลับมาอีกแล้วซะอีก!”

เธอเอ่ยว่า “ฉันไปได้หมด แล้วแต่คุณย่าเลยค่ะ”

จริง ๆ แล้วคุณหญิงก็มีความคิดอยู่แล้ว เมื่อได้ยินหรงฉือพูดแบบนี้ จึงถามว่า “แล้วแช่น้ำพุร้อนล่ะ? ครั้งที่แล้วบอกว่าจะไปแช่น้ำพุร้อน แต่สุดท้ายไม่ได้แช่ แถมยังถูกคนทำให้โมโหจนป่วยอีก ครั้งนี้ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องให้ใครบางคนชดเชยให้ฉันให้ได้”

ใครบางคนที่พูดถึง ย่อมหมายถึงเฟิงถิงเซินแน่นอน

เฟิงถิงเซินได้ยินแล้ว แต่ยังคงนั่งดื่มชาอย่างใจเย็น ใบหน้าไร้ซึ่งร่องรอยของความกระอักกระอวนใจหรือความรู้สึกผิดที่ถูกคุณหญิงย่าพูดถึงเรื่องนี้

ราวกับว่าเรื่องนี้ไม่สําคัญกับเขาเลย

และเขาก็ไม่เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจอยู่แล้ว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หรงฉือก็หันสายตากลับมา

เธอเคยไปแช่น้ำพุร้อนมาก่อนหน้านี้แล้ว

ตอนนี้เธอไม่รู้สึกสนใจแช่น้ำพุร้อนเลย

แต่คุณหญิงพูดขนาดนี้แล้ว เธอทำได้แค่พูดตามน้ำไปว่า “ค่ะ”