หรงฉือวางโทรศัพท์ลง แล้วเดินลงไปข้างล่าง จากนั้นบอกคุณหญิงย่าว่าเฟิงถิงเซินได้เตรียมอาหารเย็นไว้แล้ว
คืนนั้น เฟิงถิงเซินไม่ได้กลับมา
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อคุณหญิงย่าทราบว่าเมื่อคืนเฟิงถิงเซินไม่ได้กลับบ้าน จึงรู้สึกโกรธเล็กน้อย “ถิงเซินนี่จริง ๆ เลย ถึงจะงานยุ่งแค่ไหน หรือว่าไม่มีเวลากลับบ้านเลยเหรอ?”
หรงฉือฟังแล้วก็หัวเราะ แต่ไม่ได้ต่อความ
แม้ว่าเฟิงถิงเซินจะยุ่งมากแค่ไหน แต่ก็มีเวลากลับบ้านอย่างแน่นอน
เพราะเขาก็ต้องพักผ่อน
เมื่อนึกถึงเสียงของหลินอู๋ที่ดังลอดเข้ามาในโทรศัพท์เมื่อคืน
เธอคิดว่าที่เขาไม่ได้กลับมา...
เพราะน่าจะมีที่ที่ดีกว่านี้มั้ง
โครงการสําคัญของฉางโม่ในอีกสองปีข้างหน้า ได้รับการสรุปเรียบร้อยแล้วในช่วงสองวันที่ผ่านมา
แต่ถึงอย่างนั้น อวี้มั่วซวินก็ยังรวบรวมความเห็นของพวกเขาให้เรียบร้อย แล้วส่งให้หนานจื้อจือ เพราะอยากให้เขาช่วยให้คำแนะนำ
ปกติหนานจื้อจือจะยุ่งมาก แถมยังไม่ค่อยอยู่เป็นที่ หรงฉือและอวี้มั่วซวินต่างคิดว่าเขาคงจะตอบกลับมาอีกสองสามวันให้หลัง หรือไม่ก็อาจจะถึงครึ่งเดือน
แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะโทรมาหาในบ่ายวันนั้นเลย
“ความคิดไม่เลวเลยนะ”
เมื่อได้รับการยอมรับจากหนานจื้อจือ หรงฉือและอวี้มั่วซวินจึงมั่นใจในโครงการที่พวกเขาจะสร้างขึ้นมามากขึ้น
ต้องบอกก่อนว่า อาจารย์ของพวกเขาเข้มงวดมาก
คำว่า “ไม่เลว” ของเขาถือเป็นผลประเมินที่สูงมากแล้ว
หนานจื้อจือพูดอีกว่า “ดูจากเนื้อหาที่พวกเธอส่งมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพื้นฐานในอดีต หรือการพัฒนาใหม่ ๆ ในด้าน AI ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พวกเธอก็ไม่พลาดเลย ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว”
คำพูดนี้ชัดเจนว่าพูดกับหรงฉือ
จู่ ๆ หรงฉือก็รู้สึกตันจมูกขึ้นมา แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร หนานจื้อจือก็พูดอย่างเย็นชาอีกว่า “แต่เธอก็ยังชะล่าใจเกินไป เส้นทางการศึกษา ไม่ก้าวหน้าก็ถอยหลัง ความเป็นจริง เธอกำลังถอยหลังอยู่”
หรงฉือรีบพูดว่า “หนูทราบค่ะอาจารย์ หนูจะพยายามทำให้เต็มที่เพื่อชดเชยความผิดพลาดในหลายปีที่ผ่านมา”
อวี้มั่วซวินอึ้งเช่นกัน เขาเหลือบมองหรงฉือแวบหนึ่ง แล้วถามเบา ๆ ว่า “งั้นอาจารย์... ทำไมประธานเฟิงถึงอยากพบอาจารย์ครับ? อาจารย์ช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยได้ไหมครับ?”
“เขาบอกว่าอยากจะแนะนําคน ๆ หนึ่งให้ฉันรู้จัก”
พูดจบ หนานจื้อจือก็วางสายทันที โดยไม่ต่อความยาว สาวความยืด
อวี้มั่วซวินมองหรงฉือ แล้วพูดว่า “คนที่สามีของคุณอยากจะแนะนําให้อาจารย์รู้จัก คงไม่ใช่หลินอู๋หรอกนะ?”
เขาก็เพิ่งรู้ว่าตระกูลหลินก็มีบริษัทเทคโนโลยีเป็นของตัวเองตอนที่เขาได้ติดต่อกับคนในตระกูลหลินคราวก่อน
เหตุผลที่หลินอู๋เคยคิดจะมาทำงานที่บริษัทของพวกเขาก่อนหน้านี้ ก็เป็นเพราะภาษาโปรแกรม CUAP ของบริษัทพวกเขานั่นเอง
และคนภายนอกต่างคิดว่า CUAP เป็นสิ่งที่อาจารย์ของพวกเขานำทีมพัฒนาขึ้นมา
ตอนนี้หลินอู๋ไม่สามารถเข้าทำงานที่บริษัทของพวกเขาได้ จึงมีความเป็นไปได้มากที่เธอจะไปพบอาจารย์ของพวกเขาเพื่อศึกษาเกี่ยวกับ CUAP
ยิ่งไปกว่านั้น หลินอู๋ยังอยากเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์พวกเขาอีกด้วย
เมื่อนึกถึงตรงนี้ อวี้มั่วซวินก็ระเบิดอารมณ์ทันที “เชี่ยเอ๊ย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...