เข้าสู่ระบบผ่าน

คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 153

“เหอะ” เฉียวซิงเจียโกรธจนหัวเราะ “พวกคุณแต่ละคนนี่รักเด็กบ้านั่นจังเลยนะ!”

“เขาคือขีดจำกัดสุดท้ายของฟู่ซือเหยียน” ฉินเยี่ยนเฉิงเน้น

เฉียวซิงเจียเงียบงัน

ผ่านไปนานจึงถาม “ฉินเยี่ยนเฉิง ฉันจะเชื่อคุณได้ไหม?”

“คุณเชื่อผมสักครั้งเถอะ” ฉินเยี่ยนเฉิงน้ำเสียงจริงจัง “สบายใจได้ ถ้าคุณเกลี้ยกล่อมให้เสิ่นชิงซูรับปากเงื่อนไขของฟู่ซือเหยียนสำเร็จ ผมจะจับตาดูทางฟู่ซือเหยียนเอง”

เฉียวซิงเจียเม้มริมฝีปาก เงียบไปสองสามวินาทีจึงถาม “งั้นคุณรู้ไหมว่าทำไมฟู่ซือเหยียนต้องไปกานาให้ได้?”

อันที่จริงฉินเยี่ยนเฉิงพอเดาจุดประสงค์ของฟู่ซือเหยียนออก

แต่เขารู้ว่าจะพูดก่อนไปไม่ได้เด็ดขาด

ถ้าเขาพูด เสิ่นชิงซูต้องไม่ไปแน่!

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉินเยี่ยนเฉิงได้แต่พูดแบบผิดต่อมโนธรรม “ไว้ผมจะช่วยถามให้นะ?”

“คุณถามเขา เขาจะบอกคุณเหรอ?”

“งั้นผมก็ไม่รู้แล้ว เป็นไปได้มากว่า...ไม่”

เฉียวซิงเจียถอนหายใจ “อาซูอาภัพจริง ๆ เจอกับคนเฮงซวยแถมยังเก่งอีก เห็นเธอแล้วทำเอาฉันขยาดการแต่งงานเลย!”

ฉินเยี่ยนเฉิงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องกลัวไปครับ โลกนี้ยังมีผู้ชายดี ๆ อีกเยอะ”

“ช่างเถอะ เป็นโสดสบายอิสระกว่า” เฉียวซิงเจียสตาร์ตรถ “ฉันไม่พูดกับคุณแล้วนะ ฉันยังต้องกลับไปคิดว่าจะเกลี้ยกล่อมอาซูยังไงอีก วางละ!”

“ได้”

……

ฉินเยี่ยนเฉิงโทรศัพท์ไปหาฟู่ซือเหยียนอีก

โทรศัพท์ดังหลายครั้งกว่าจะรับสาย

เสียงทุ้มแหบพร่าของฟู่ซือเหยียนดังมาจากปลายสาย “เฉียวซิงเจียโทรหานายเหรอ?”

“เฮ้ย!” ฉินเยี่ยนเฉิงตะลึงงัน “นายติดกล้องไว้ที่บ้านฉันหรือเปล่าเนี่ย?!!”

“เหอะ” ฟู่ซือเหยียนหัวเราะเสียงต่ำ ลมหายใจยังคงหนักหน่วง “เธอว่ายังไง?”

“ทำไมเสียงนายเป็นอย่างนี้ล่ะ? ปวดหัวอีกแล้วเหรอ?” ฉินเยี่ยนเฉิงขมวดคิ้ว “กินยาหรือยัง?”

หลังจากเสิ่นชิงซูกลับถึงดอลฟินวิลล์

เธอนั่งเหม่ออยู่ในห้องนาน

สุดท้ายเธอยังตัดสินใจจะลองดูสักตั้ง

เธอเอาทะเบียนสมรสออกมาจากตู้หัวเตียง เปิดไลน์ ถ่ายรูปแล้วส่งให้เวินจิ่งซี

เวินจิ่งซีเห็นรูปก็โทรกลับมาทันที

“คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าจะทำอย่างนี้?”

“ค่ะ” เสิ่นชิงซูน้ำเสียงแน่วแน่ “ฉันจะโอนเงินให้คุณก้อนหนึ่ง คุณหาทางซื้อข่าว ซื้อเพจใหญ่ ๆ มันให้หมด ทำยังไงถึงจะดังก็ทำอย่างนั้น”

“โหดอย่างนี้เลย?” เวินจิ่งซีพูดด้วยความกังวล “คุณต้องคิดให้ดีนะ ทำแบบนี้แล้วคุณจะพลอยโดนแฉไปด้วย ชีวิตต่อจากนี้อาจได้รับผลกระทบ”

“ไม่เป็นไรค่ะ” เสิ่นชิงซูพูด “ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา ยังไงฟู่ซือเหยียนก็ต้องยอมประนีประนอมเพื่อโจวอวี๋ชู”

“สำหรับตัวฉัน อย่างมากก็อยู่ที่สตูดิโอซะเลย ออกไปข้างนอกน้อย ๆ หน่อย ถึงตอนนั้นก็ไปเมืองซิง เปลี่ยนเมืองอยู่ ให้อดีตเลวร้ายพวกนี้ค่อย ๆ เลือนหายไปจากชีวิตของฉัน”

“ได้ ในเมื่อคุณคิดดีแล้ว งั้นผมก็ไม่เกลี้ยกล่อมแล้วนะ” เวินจิ่งซีพูด “ผมจะให้คนไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ