ฟู่ซือเหยียนรู้ได้อย่างไรว่าเธออยู่ที่นี่?
เสิ่นชิงซูมองฟู่ซือเหยียนที่หยุดอยู่ในตำแหน่งห่างจากตัวเองไม่กี่ก้าว สีหน้าเย็นเยียบ “ฟู่ซือเหยียน คุณให้คนสะกดรอยตามฉันเหรอ?”
“อยู่ที่เมืองเป่ย การที่ผมจะหาใครสักคนมันไม่ยาก”
ฟู่ซือเหยียนยืนใต้คันร่ม สีหน้าหล่อเหลาเย็นชา เหลือบมองพระพุทธรูปด้านหลังเสิ่นชิงซูแวบหนึ่ง
“เพื่อเวินจิ่งซีแล้ว คุณถือว่าพยายามทีเดียว” เขาน้ำเสียงค่อนขอด “เมื่อเช้าเพิ่งถูกซุ่มโจมตี ตอนนี้ก็กล้าขึ้นเขาคนเดียวแล้ว”
เสิ่นชิงซูขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเขา เพียงแค่เอ่ยเสียงเย็นว่า “ในเมื่อคุณรู้เรื่องที่ฉันเจอมาเมื่อเช้าแล้ว งั้นฉันก็ไม่ต้องอธิบายให้คุณฟังอีก จะลงเขาเวลานี้ก็ยังเร็วไป เราสามารถรวดไปทำเรื่องหย่าที่สำนักงานเขตกันได้”
ริมฝีปากบางของฟู่ซือเหยียนยกขึ้น พูดดุเสียงเย็น “เสิ่นชิงซู ลำบากคุณแล้วนะ เล่นได้สมบทบาทซะจริง”
เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว “คุณหมายความว่ายังไง?”
“ถ้าคุณอยากหย่าจริง ๆ หลังจากเวินจิ่งซีผ่าตัดเสร็จ คุณก็ติดต่อผมทันทีได้เลย แต่คุณกลับแจ้นขึ้นเขามา ขอพรให้เวินจิ่งซีเป็นแค่ข้ออ้างของคุณ ที่จริง คุณไม่ได้อยากหย่ากับผมแต่แรกอยู่แล้ว”
เสิ่นชิงซู “…”
อยู่มาจนอายุยี่สิบเจ็ด เป็นครั้งแรกที่เสิ่นชิงซูอยากจะพ่นคำหยาบอย่างอดไม่ได้!
เธอแค่นเสียงเย็น โมโหจนกัดฟันกรอด “ฟู่ซือเหยียน เมื่อก่อนทำไมฉันถึงดูไม่ออกเลยนะว่า คุณจะเป็นคนที่หยิ่งยโสและหลงตัวเองขนาดนี้!”
ฟู่ซือเหยียนทำหน้าตึง “เสิ่นชิงซู ถ้าคุณไม่อยากหย่า บอกมาตรง ๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องเล่นลูกไม้แสร้งปล่อยเพื่อจับแบบนี้เลย คุณรู้ไหม? คุณทำแบบนี้ ราคามันตกมากจริง ๆ”
“คุณมันบ้าไปแล้วชัด ๆ! ฉันไม่อยากเปลืองน้ำลายกับคุณ เราไปสำนักงานเขตกันตอนนี้เลย!
เสิ่นชิงซูโมโหจนหายใจถี่เร็วขึ้น สาวเท้าเดินผ่านฟู่ซือเหยียนตรงไปด้านนอก
เธอจ่ายค่าเสียเวลาให้คนขับรถแล้ว รถของคนขับจอดอยู่ในที่ว่างนอกวัดนี้เอง
ฟู่ซือเหยียนหมุนตัวตามมา คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเธอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...