“ได้” ทางนั้น ฟู่ซือเหยียนไม่รู้ว่าอย่างไร จู่ ๆ ก็ก้มหน้าลงหัวเราะ ก่อนจะพูดว่า “งั้นก็ตอนบ่ายเถอะ”
เสิ่นชิงซูตอบทันที “ค่ะ บ่ายสองโมงถึงตรงเวลา”
“อื่ม”
เสิ่นชิงซูวางสาย
เธอให้ลู่เสี่ยวหานเรียกขนส่งในเมืองมา แล้วส่งของขวัญเหล่านี้กลับคฤหาสน์หนานซี
จากนั้นเธอก็เข้าห้องบูรณะเลย
เสิ่นชิงซูทำงานถึงเที่ยงจึงออกมาจากห้องบูรณะ
น้าฉินมาส่งอาหารตรงเวลา ทั้งยังกำชับให้เธอต้องกินยาบำรุงครรภ์
เมื่อเสิ่นชิงซูกินข้าวและกินยาเสร็จก็ตั้งนาฬิกาปลุกไปนอนพักผ่อน
นอนถึงบ่ายโมงครึ่ง นาฬิกาปลุกก็ปลุก เธอตื่นขึ้นมาล้างหน้า หยิบกระเป๋าแล้วออกเดินทางไปยังสำนักงานเขต
เสิ่นชิงซูถึงสำนักงานเขตในเวลาบ่ายโมงห้าสิบนาที
เสิ่นชิงซูหยิบเอกสาร ลงจากรถแล้วเดินเข้าสำนักงานเขต
ท้องฟ้าอึมครึม หมู่เมฆรวมตัว ไม่นานก็มีหยาดฝนโปรยปราย
จากนั้นหิมะที่สะสมอยู่ในเมืองก็ละลายไป เมืองเป่ยรับกับฤดูฝนพรำ
เสิ่นชิงซูนั่งอยู่บนเก้าอี้รอเรียกในโถงสำนักงานเขต ดูนาฬิกาบนผนังแวบหนึ่ง
สองโมงตรง
เธอคิดว่าฟู่ซือเหยียนน่าจะใกล้ถึงแล้ว
......
รถเมย์บัคจอดอยู่หน้าสำนักงานเขต
เส้าชิงเห็นรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวจอดอยู่ข้างหน้า จึงหันไปมองฟู่ซือเหยียน “คุณชายฟู่ครับ ดูเหมือนว่าคุณเสิ่นจะถึงแล้วครับ”
ฟู่ซือเหยียนขานรับเรียบ ๆ มองไปทางฟู่ซืออวี่ที่กำลังนอนเอียงศีรษะ นัยน์ตาดำขลับแวบประกายเจ้าเล่ห์
จากนั้นเขาเอื้อมมือบีบปลายจมูกเล็กของฟู่ซืออวี่
ฟู่ซืออวี่ขมวดคิ้ว พลิกตัวแล้วบ่นพึมพำ “ผมง่วง...”
ฟู่ซือเหยียนคิ้วหมึกเลิกขึ้นเล็กน้อย
เส้าชิงเห็นดังนั้นจึงพูด “ดูคุณชายน้อยกำลังง่วงมาก ไม่งั้นผมจะอยู่ดูคุณชายน้อยอยู่ในรถ คุณเข้าไปเองเถอะครับ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...