เห็นชัดว่าจงใจ
แต่เขากลับไม่โกรธ ทั้งยังยิ้ม
ความรู้สึกสนใจในดวงตาเพิ่มขึ้นอีกบางส่วน
……
เสิ่นชิงซูยุ่งจนถึงหกโมงครึ่ง
เมื่อเงยหน้าดูนอกประตูแวบหนึ่ง
ตรงประตูกระจกฝ้า มองออกว่าไม่มีเงาคนอยู่ข้างนอกแล้ว
เธอถอดแว่นครอบตาออก เก็บข้างของ ถอดชุดทำงาน ตามด้วยหมุนตัวออกห้องบูรณะ
สตูดิโอกว้างขวางเงียบสงัด
เจ้าโกลเด้นน้อยที่นอนหมอบอยู่เห็นเสิ่นชิงซูออกมาจากห้องบูรณะก็ลุกขึ้นยืนกระดิกหางทันที!
เสิ่นชิงซูเดินตรงไปยังห้องทำงาน คลุมเสื้อตัวนอก หยิบกระเป๋าและกุญแจรถ แล้วเดินออกจากห้องทำงาน
เจ้าโกลเด้นน้อยมาหา เธอโน้มตัวลูบเจ้าโกลเด้นน้อย “ฉันกลับบ้านก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน”
เสิ่นชิงซูร้อง ‘หงิง ๆ’ สองที ถึงจะอาลัยอาวรณ์ แต่ก็ไม่ตามตื๊อเสิ่นชิงซู ยืนอยู่ที่เดิมมองเธอออกไปแต่โดยดี
เสิ่นชิงซูล็อกประตูใหญ่ของสตูดิโอ กลับถูกเฟิงอวิ๋นเฉียนที่ยืนอยู่ตรงทางเดินตึกทำให้ตกใจ
เฟิงอวิ๋นเฉียนขบขันกับปฏิกิริยาของเธอ หัวเราะเบา ๆ ปากที่คาบซิการ์ยกขึ้น “ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เสิ่นชิงซูหน้าตึงทันที “คุณเฟิง คุณทำแบบนี้มันน่าเบื่อนะคะ”
“น่าเบื่อ?” เฟิงอวิ๋นเฉียนดับซิการ์แล้วโยนลงถังขยะที่อยู่ข้าง ๆ “แต่ผมรู้สึกว่าน่าสนใจดีออก ผมชอบตามจีบคุณเสิ่นที่เป็นคนสวยเย็นชาอย่างนี้นี่แหละ มันเติมเต็มความอยากเอาชนะของผู้ชายอย่างเรามาก”
เสิ่นชิงซู “...”
เสิ่นชิงซูรู้สึกว่าตัวเองสนทนาอย่างปกติกับเฟิงอวิ๋นเฉียนไม่ได้
ไม่เห็นก็ไม่หงุดหงิดมันซะเลย!
เธอเดินไปถึงตรงหน้าลิฟต์ แล้วกดปุ่มลง
ประตูลิฟต์เปิดออก เสิ่นชิงซูย่างเท้าเข้าข้างใน เฟิงอวิ๋นเฉียนที่อยู่ด้านหลังตามเข้ามาเหมือนกัน
เสิ่นชิงซูไม่สนใจเขา เอาแต่กดชั้นบีหนึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...