คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 248

เมืองซิง โรงพยาบาลสตีและเด็กประจำเมือง

เสิ่นชิงซูกำลังอยู่ในห้องฉุกเฉิน สถานการณ์ไม่ชัดเจน

ก่อนเครื่องบินลงจอดสิบนาที เสิ่นชิงซูมีอาการปวดท้องกะทันหัน แล้วยังมีเลือดออกเล็กน้อยด้วย

ลูกเรือติดต่อภาคพื้นดินให้เรียกรถพยาบาล

หลังจากลงจอด เสิ่นชิงซูถูกส่งไปยังโรงพยาบาลโดยตรง

เวินจิ่งซีจ้องประตูใหญ่ห้องฉุกเฉินที่ปิดแน่น สีหน้าตื่นตระหนก

เมื่อเจี่ยงเหวินจิ่นและไป๋เจี้ยนเหวินมาถึง ประตูห้องฉุกเฉินได้เปิดออกพอดี

ทั้งสามคนรีบปรี่เข้าไป

หัวหน้าหวังเห็นไป๋เจี้ยนเหวินแล้วผงกศีรษะเล็กน้อย “อาจารย์ไป๋ ไม่ต้องตื่นตระหนก ถึงคนท้องมีเลือดออกเล็กน้อย แต่สถานการณ์ในตอนนี้ของทารกยังดีอยู่ เพียงแต่ร่างกายคนท้องมีความผิดปกติเล็กน้อย ต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อรักษาครรภ์ และสังเกตอาการอย่างใกล้ชิด”

เมื่อได้ฟังดังนั้น ทั้งสามถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

เวินจิ่งซียันกำแพง คราวนี้ผ่อนคลายลงแล้ว ถึงรู้สึกว่าแข้งขาอ่อนแรงเล็กน้อย

เขาพ่นลมหายใจยาว ๆ ออกมาหนึ่งที “เกือบนึกว่าจะรักษาลูกสาวบุญธรรมผมไว้ไม่ได้แล้ว”

……

ตอนเสิ่นชิงซูฟื้น คนก็อยู่ในห้องพักคนไข้วีไอพีแล้ว

เจี่ยงเหวินจิ่น ไป๋เจี้ยนเหวินและเวินจิ่งซีทั้งสามล้วนอยู่ด้วย

เห็นเธอฟื้นแล้ว ไป๋เจี้ยนเหวินจึงรีบมาข้างหน้า “อาซู ตอนนี้เธอรู้สึกเป็นยังไงบ้าง?”

เสิ่นชิงซูลองสัมผัสดู แล้วส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ปวดท้องแล้วค่ะ”

ชะงักไปชั่วครู่ เธอถามอีกว่า “ลูกยังสบายดีไหมคะ?”

“วางใจเถอะ ลูกยังสบายดีอยู่ แต่หมอบอกว่าร่างกายเธออ่อนแอเกินไป ต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อรักษาครรภ์สองสามวัน”

“ไม่ค่ะ”

“งั้นแปลกเลยนะ?” หัวหน้าหวังขมวดคิ้ว “โครโมโซมนี้ของคุณก็แปลกนิดหน่อย แต่ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ หลังท้องคุณได้ทำการตรวจเอ็มอาร์ไอหรือเปล่าคะ?”

เสิ่นชิงซู “ไม่ค่ะ”

“งั้นก็ไม่น่านะ?” หัวหน้าหวังครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วถามอีก “หรือว่าช่วงนี้คุณสวมเครื่องประดับจำพวกคริสตัลอะไรอยู่?”

เสิ่นชิงซูนึกถึงสร้อยคอคริสตัลเส้นนั้นที่ฟู่ซืออวี่ให้เธอ แต่เธอไม่ได้สวมนี่

ในเวลานี้ เสิ่นชิงซูก็ตระหนักได้แล้วว่าที่ตนมีอาการปวดท้องในครั้งนี้ไม่ค่อยปกตินัก

“หัวหน้าหวัง คุณคิดว่าเป็นเพราะฉันสัมผัสกับสิ่งที่ไม่ควรสัมผัส เลยทำให้ร่างกายเกิดปัญหาเหรอคะ?”

“ค่ะ เซลล์เม็ดเลือดแดงกับโครโมโซมมีความผิดปกติ โดยทั่วไปล้วนเกิดจากการที่เมื่อเร็ว ๆ นี้คุณได้สัมผัสกับของที่แผ่รังสีรุนแรง ถึงค่านี้ของคุณยังดีทั้งหมด แต่ถ้าสัมผัสต่อไป ภายหลังต้องสร้างผลร้ายที่ไม่อาจย้อนกลับต่อร่างกายคุณแน่ ดังนั้นคุณลองนึกดูให้ละเอียดว่า มีสิ่งของที่แผ่รังสีรุนแรงอะไรวางไว้ในบ้านไหม หรือไม่ช่วงนี้คุณได้ไปที่ไหนมาหรือเปล่า?”

เสิ่นชิงซูส่ายหน้า “หลังท้องฉันระวังมากมาตลอด ฉันเป็นนักบูรณะศิลป์ หินพลังงานพวกนั้นฉันก็รู้จักอยู่ค่ะ ดังนั้นฉันจึงพยายามหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับพวกหินอัญมณีและคริสตัลเสมอ”