จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เฉียวซิงเจียนิ่งไปแล้วตอบสนองในเวลาต่อมา เป็นโทรศัพท์ของเธอเอง
“ขอโทษค่ะ ฉันรับสายหน่อย” เฉียวซิงเจียถอดถุงมือแล้วรับโทรศัพท์ “น้าฉิน มีอะไรเหรอคะ...น้าเจียงสลบเหรอ?!”
เสิ่นชิงซูบนเตียงผ่าตัดลืมตาขึ้นพึ่บ มองเฉียวซิงเจียแล้วถาม “แม่ฉันเป็นอะไรไป?”
“น้าเจียงเป็นลม น้าฉินโทรหาเธอหลายสายแต่โทรไม่ติดเลยโทรหาฉัน เธอไม่ต้องห่วงนะ น้าฉินเรียกรถกู้ชีพแล้ว พวกเขากำลังอยู่ระหว่างทางมาโรงพยาบาล...”
เสิ่นชิงซูลุกขึ้นมาจากเตียงผ่าตัดโดยตรง “หยุดการผ่าตัดก่อนค่ะ ฉันต้องมั่นใจว่าแม่ฉันจะไม่เป็นอะไร”
……
ตอนที่เจียงเยว่หลานถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลยังไม่ได้สติ
ระยะนี้ไข้หวัดใหญ่แพร่ระบาด เจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินไม่พอ วันนี้ฉินเยี่ยนเฉิงช่วยงานอยู่ที่แผนกฉุกเฉินพอดี
เจียงเยว่หลานส่งเข้าห้องฉุกเฉิน ฉินเยี่ยนเฉิงรักรักษา
ดีที่ส่งมาโรงพยาบาลทันเวลา ถึงยังไม่ได้สติ แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิต
เจียงเยว่หลานที่หมดสติอยู่ถูกส่งเข้าห้องพักผู้ป่วย น้าฉินตามอยู่ด้านหลัง
ฉินเยี่ยนเฉิงเห็นเสิ่นชิงซูในชุดผู้ป่วยก็หันไปพูดกับเฉียวซิงเจียอย่างพิจารณา “การตรวจเลือดของคุณเจียงมีปัญหานิดหน่อย ผมแนะนำให้อยู่ตรวจทั้งร่างกายที่โรงพยาบาล”
พอได้ยินเฉียวซิงเจียก็เลิกคิ้ว
ฉินเยี่ยนเฉิงคือผู้เชี่ยวชาญเนื้องอกที่มีอิทธิพล ปกติการวินิจฉัยของเขาจะไม่ผิดพลาด
เสิ่นชิงซูเพิ่งโล่งใจก็เครียดขึ้นมาอีก เธอจ้องฉินเยี่ยนเฉิงพลางขมวดคิ้วมุ่น
“หมอฉินคะ ความหมายของคุณคือ...ร่างกายแม่ฉันมีปัญหาเหรอคะ”
“นี่เป็นแค่การวินิจฉัยเบื้องต้นของผม รายละเอียดยังต้องรอผลการตรวจอย่างละเอียดออกมาก่อนครับ”
เสิ่นชิงซูลมหายใจชะงัก ความกระวนกระวายใจรุนแรงถาโถมเข้ามาในหัวใจ
ร่างเพรียวบางโอนเอน เฉียวซิงเจียจึงรีบประคองเธอ
ฟู่ซือเหยียนนิ่งไป “รักษาได้ไหม?”
“รายละเอียดยังต้องดูผลการตรวจในท้ายที่สุด” ฉินเยี่ยนเฉิงลูบคอแล้วพูด “แต่ฉันเห็นเสิ่นชิงซูใส่ชุดผู้ป่วยของโรงพยาบาลเราเหมือนกัน สีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไร ดูน่าสงสารอยู่เหมือนกัน”
“เธอก็ป่วยเหรอ?” ฟู่ซือเหยียนน้ำเสียงราบเรียบ ฟังอารมณ์ไม่ออก “หนักไหม?”
“ฉันไม่ได้ถาม” ฉินเยี่ยนเฉิงเลิกคิ้ว “แปลกนะ ดูเหมือนนายจะใส่ใจเสิ่นชิงซูมาก? พวกนายไม่สนิทกันไม่ใช่เหรอ? หรือว่า...นายจะมีอะไรกับเธอจริง ๆ?”
“นายพูดมากเกินไปแล้ว” ฟู่ซือเหยียนขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วพูดเสียงเย็น “ถ้าว่างงานมากก็ไปเรียนวิทยานิพนธ์สักสองเล่ม สอดรู้เรื่องคนอื่นน้อย ๆ หน่อย”
ฉินเยี่ยนเฉิง “...นายก็จริง ๆ เลย! แค่ล้อเล่นทำไมนายยังเดือดอีก!”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันวางละ”
“อย่าเพิ่งรีบวางสิ!” ฉินเยี่ยนเฉิงรีบพูด “ถ้านายอยากรู้เรื่องทางเสิ่นชิงซู ฉันช่วยถาม...”
“ไม่ต้อง” ฟู่ซือเหยียนเสียงเย็นชา “ไม่ใช่คนสลักสำคัญอะไร”
พูดจบก็วางสายเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...