คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 26

......

เสิ่นชิงซูกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของตัวเองที่ห้องพักผู้ป่วยก่อน พอแต่งตัวเสร็จถึงจะไปเยี่ยมเจียงเยว่หลาน

พอถึงห้องพักผู้ป่วย น้าฉินที่กำลังเฝ้าอยู่นอกห้องเห็นเธอจึงรีบเดินเข้ามา

“คุณเสิ่น คุณอย่าเพิ่งเข้าไปเลยค่ะ

เสิ่นชิงซูไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะคะ?”

“แม่ของคุณฟื้นแล้ว แต่ตอนนี้เธอ...” น้าฉินดึงเสิ่นชิงซูไปอีกทางหนึ่งแล้วกระซิบ “น้าจะบอกความจริงกับคุณแล้วกัน แม่คุณเห็นข่าวในเน็ต เธอนึกว่าคุณแทรกแซงความรักของคนอื่น รับไม่ได้ก็เลยเป็นลมค่ะ!”

เสิ่นชิงซูผงะ

ข่าวในเน็ต?

เธอลังเลครู่หนึ่งก็นึกขึ้นมาได้ จึงหันไปมองเฉียวซิงเจีย

“ซิงซิง เอามือถือให้ฉัน”

เฉียวซิงเจียรู้ว่าปิดไม่อยู่แล้ว จึงได้แต่มอบโทรศัพท์มือถือให้เธอ

เสิ่นชิงซูเปิดโทรศัพท์ออกแล้วเข้าเฟซบุ๊ก

กล่องข้อความส่วนตัวมีข้อความเต็มไปหมด โพสต์ชี้แจงที่เธอลงไว้ก็เต็มไปด้วยคอมเมนต์ด่าทอ

‘ตัวซวย’

‘ผู้หญิงเจ้าเล่ห์’

‘นังหลงตัวเอง’

‘ดวงกินพ่อ’

‘รู้ว่าเป็นเมียน้อยแต่ก็ยังเป็น’

“ลูกสาวฆาตกรไปตายซะ!”

‘ผู้หญิงฆ่าผัวต้องไม่ได้ตายดี!’

‘เวรกรรมมีจริง สักวันกรรมต้องตอบสนอง!’

คำด่าแรง ๆ แบบนี้มากมายทิ่มแทงตาเสิ่นชิงซูจนตาเธอแดงก่ำ

......

ผลักประตูห้องพักผู้ป่วยออกจากด้านนอก

“แม่คะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ หนูไม่ได้...หนูไม่ได้...”

เสิ่นชิงซูดึงมือของเจียงเยว่หลานแล้วอ้อนวอน “แม่คะ แม่เชื่อหนูได้ไหม?”

“วันนั้นที่โรงแรมแม่ก็รู้สึกว่าลูกแปลก ๆ แล้ว...” เจียงเยว่หลานมองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง “อาซู ลูกรักฟู่ซือเหยียน สายตาของลูกโกหกแม่ไม่ได้หรอก!”

เสิ่นชิงซูอึ้ง

เจียงเยว่หลานมองเธอ ร้องไห้พลางยิ้มส่ายหน้า “อาซู เรื่องนี้ลูกทำผิดแล้ว แม่ให้อภัยลูกไม่ได้ ตอนนี้แม่ไม่อยากเห็นลูก ลูกไปเถอะ!”

“ไม่ใช่นะ...” เสิ่นชิงซูดึงมือแม่แน่น ๆ “หนูอธิบายได้ค่ะ แม่ แม่ฟังหนูอธิบาย...”

“ลูกไปเถอะ!” เจียงเยว่หลานผลักเสิ่นชิงซูออก

เสิ่นชิงซูถูกผลักถอยไปสองสามก้าว ประตูห้องพักผู้ป่วยก็เปิดออก

ฟู่ซือเหยียนเดินเข้ามาจากข้างนอก เอื้อมมือประคองเสิ่นชิงซูที่เกือบจะล้ม

พอเสิ่นชิงซูยืนดีแล้วเงยหน้าเห็นเขาก็หน้าถอดสี ผละเขาออกทันที

ฟู่ซือเหยียนถูกเธอผลักออก เพียงเลิกคิ้วดำหมึกเล็กน้อย ใบหน้าเย็นชายังคงไม่มีอารมณ์ใด ๆ

เสิ่นชิงซูจ้องเขาด้วยสายตาเคียดแค้น “ฟู่ซือเหยียน คุณมาทำอะไร?”