คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 27
ฟู่ซือเหยียนกวาดตามองเจียงเยว่หลาน หยุดสองสามวินาทีแล้วจึงพูดเสียงหนัก “เรื่องในเน็ตผม...”
“ซือเหยียน”
เสียงอ่อนโยนของโจวอวี๋ชูดังออกมาจากนอกประตู
ฟู่ซือเหยียนชะงัก หมุนตัวไปก็ขมวดคิ้วนิด ๆ “คุณมาได้ยังไง?”
โจวอวี๋ชูใส่แว่นตาดำกับแมส กวาดตาดูรอบ ๆ แล้วตอบเสียงเบา “ฉันมาโรงพยาบาลตรวจร่างกายซ้ำเจอกับเยี่ยนเฉิงค่ะ เขาบอกฉันว่าคุณเสิ่นกับน้าเจียงอยู่โรงพยาบาล”
น้ำเสียงบริสุทธิ์หยุดแล้วพูดต่อ “ฉันไม่คิดว่าคุณก็อยู่ด้วย”
ในห้องพักผู้ป่วย เจียงเยว่หลานเห็นโจวอวี๋ชูก็รีบลงมาจากเตียง
เสิ่นชิงซูรีบห้ามเธอไว้ “แม่ แม่ยังเติมน้ำเกลืออยู่นะคะ ลงมาไม่ได้”
“งั้นจะทำยังไง? การวิจารณ์ใหญ่โตขนาดนี้ คุณหญิงฟู่มาหาถึงที่แล้ว!”
เจียงเยว่หลานกุมมือของเสิ่นชิงซู “อาซู ลูกรีบรับผิดกับคุณหญิงฟู่เร็ว ลูกรับรองกับเธอว่าต่อไปจะไม่คิดอะไรที่ไม่ถูกไม่ควรกับทนายฟู่อีก!”
เสิ่นชิงซูมองแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“แม่ มันไม่ได้เป็นอย่างที่แม่คิดนะคะ แม่...”
“ลูกคนนี้นี่!” เจียงเยว่หลานมองเธอกว่าความโกรธอย่างหนัก “ถึงขั้นนี้แล้วทำไมลูกยังไม่ฟังคำเตือนอีกนะ! อาซู ทนายฟู่จะดีเด่นยังไงก็เป็นผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว ลูกจะเลอะเลือนไม่ได้นะ!”
เสิ่นชิงซูมองแม่ตัวเองนิ่ง ๆ
เพราะอะไร?
เพราะอะไรแม้แต่คนที่สนิทที่สุดก็ยังมองเธออย่างนี้?
ห้าปีมานี้เธออยู่มายังไง?
กระทั่งนาทีนี้เสิ่นชิงซูถึงตื่นรู้อย่างแท้จริง
ที่แท้ในการแต่งงานนี้ การที่ฟู่ซือเหยียนมอบชื่อภรรยาให้เธอมันไม่เคยเป็นการช่วย แต่เป็นบูมเมอแรงที่ทำขึ้นอย่างตั้งใจ
การหย่าไม่มีการสิ้นสุด แต่เป็นจุดเริ่มต้นของความพังพินาศของเธอ
ห้าปี ห้าปีเต็ม ๆ! เสิ่นชิงซูฝันก็ยังคิดไม่ถึงว่าคนข้างหมอนที่เธอลุ่มหลงจะโหดร้ายทารุณกับเธอได้ถึงขนาดนี้!
ฟู่ซือเหยียนหว่างคิ้วกระตุก ต้องเงาหลังของเสิ่นชิงซู แววตามืดมิด
“อาซู!” เจียงเยว่หลานเบิกตาโพลง ทั้งปวดใจและร้อนรน “ลูกโง่ไปแล้วเหรอ ทำไมลูกถึงสาบานรุนแรงอย่างนี้...”
“แม่คะ หนูไม่ผิดต่อตัวเอง” เสิ่นชิงซูน้ำเสียงแน่วแน่
เธอไม่เคยเป็นมือที่สามอะไร และนับจากวันนี้เธอก็จะไม่เป็นทาสความรักอีก!
เจียงเยว่หลานเผยอปาก อยากพูดอะไร แต่เธอพูดไม่เก่ง กลัวว่ายิ่งพูดจะยิ่งผิด
เห็นท่าทางสงบของลูกสาว เธอตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าตัวเองเข้าใจผิดแล้ว!
นี่คือลูกสาวของเธอ คือลูกสาวที่แม้ต้องเป็นศัตรูกับทั้งตระกูลเสิ่นก็จะต้องปกป้องเธออย่างสุดความสามารถ!
เธอจะสงสัยใครก็สงสัยลูกสาวไม่ได้...
เจียงเยว่หลานรู้สึกผิด ทำอะไรไม่ถูกเหมือนเด็กน้อยที่ทำความผิด เธอเอื้อมมือไปดึงมือของเสิ่นชิงซู “อาซู แม่ผิดไปแล้ว แม่ขอโทษ ทำให้ลูกน้อยใจแล้วนะ”
คำว่า ‘ลูกน้อยใจแล้ว’ ทำให้เสิ่นชิงซูเกือบน้ำตาร่วงทันที
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...