คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 256

ภายใต้การชี้นำของหนีอวี่เถียน แค่เวลาหนึ่งเดือน ฟู่ซืออวี่ค่อย ๆ กลับมาเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายรู้ความเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

อีกอย่าง ตอนนี้เขาไม่ฝันร้ายอีกแล้ว

ฟู่ซือเหยียนมองเส้าชิง ก่อนจะพูดเรียบ ๆ “เพิ่มเงินเดือนให้ครูเถียน”

เส้าชิง “เพิ่มเท่าไรครับ”

“หนึ่งเท่าแล้วกัน”

เส้าชิง “!”

เดินเงินเดือนของหนีอวี่เถียนก็อยู่ระดับครูพี่เลี้ยงมือทองอยู่แล้ว ตอนนี้ยังจะเพิ่มเป็นเท่าตัวอีก!

เส้าชิงตระหนักในความทุ่มเทความรักที่ฟู่ซือเหยียนมีต่อฟู่ซืออวี่อีกครั้ง

ถ้าหนีอวี่เถียนตั้งใจทำงานต่อไปแบบนี้ ต่อให้แค่ดูแลฟู่ซืออวี่ถึงจบชั้นประถม งั้นเงินที่หนีอวี่เถียนได้ก็พออยู่ยามแก่เฒ่าได้แล้ว!

จู่ ๆ เส้าชิงก็อิจฉาหนีอวี่เถียนขึ้นมาหน่อย ๆ

ทำงานเหมือนกัน นังเด็กนั่นโชคดีเสียจริง ๆ!

……

ริมแม่น้ำ

ไป๋เจี้ยนเหวินคือผู้ที่ชื่นชอบการชมธรรมชาติ หลังรถเตรียมอุปกรณ์สำหรับตั้งแคมป์ไว้ประจำ

คนขับรถเอาอุปกรณ์พวกนั้นออกมาจากหลังรถด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ไม่นานก็ตั้งเต็นท์เสร็จ

วางโต๊ะและเก้าอี้ตัวน้อยเรียบร้อยก็ต้มชาดอกไม้

ผ่อนคลายสบายอารมณ์

แสงอาทิตย์หลังเที่ยงอบอุ่น ฉายให้คนรู้สึกเกียจคร้านเล็กน้อย

หลังจากเสิ่นชิงซูหาวไปสองสามที ไป๋เจี้ยนเหวินก็ยิ้มพูด “ง่วงก็นอนสักพักเถอะ ไม่ต้องฝืนคุยเป็นเพื่อนแม่”

“ก็ไม่ได้ง่วงมากค่ะ”

“เอาละ ถึงแม่จะไม่เคยท้องมาก่อน แต่แม่เป็นว่าที่ยายก็ต้องทำการบ้านมามากเหมือนกัน”

ไป๋เจี้ยนเหวินลุกขึ้นเดินมา ช่วยเสิ่นชิงซูปรับองศาเก้าอี้นอน “เก้าอี้ตัวนี้สบายมากนะ เมื่อก่อนแม่มาก็ชอบงีบสักพักเหมือนกัน ลูกลองดูสิ”

ตรงมุมไม่สะดุดตาในร้านกาแฟ

ไป๋เจี้ยนเหวินนั่งตรงข้ามกันกับฟู่ซือเหยียน

พนักงานมาเสิร์ฟกาแฟดำกับน้ำมะนาว

ไป๋เจี้ยนเหวินสีหน้าไม่ดี

ฟู่ซือเหยียนกลับมีท่าทางสุขุมเฉยชา

ไป๋เจี้ยนเหวินรู้ว่าฟู่ซือเหยียนมีวิธี ด้วยอิทธิพลของเขา แค่เมืองที่ห่างกันไม่กี่พันกิโลเมตร ถ้าเขาอยากสืบก็สืบได้อย่างชัดเจนตลอดเวลา

และเวลานี้ที่เขาปรากฏตัวที่นี่ พูดตามความจริง ไป๋เจี้ยนเหวินไม่แปลกใจสักนิด

แค่เธอไม่รู้จุดยืนของฟู่ซือเหยียน

มาแล้ว แต่หลบอยู่ในที่ลับ ตามไม่ให้เห็น นี่มันหมายความว่าอย่างไร?

“คุณชายฟู่ เราไม่ต้องอ้อมค้อมกันแล้ว คุณพูดมาตามตรงเถอะ ต้องทำยังไงคุณถึงยอมปล่อยอาซูไป?”