คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 278

ประเทศเค

ฟู่ซือเหยียนกับเส้าชิงเพิ่งออกมาจากสนามบิน หลันสวินก็พาคนชุดดำหลายนายมาต้อนรับ

“คุณชายฟู่ คุณเฟิงเชิญครับ”

หลันสวินเป็นคนสนิทของเฟิงอวิ๋นเฉียน นี่เป็นคนสนิทของเฟิงอวิ๋นเฉียน โดยพื้นฐานต้องรู้อยู่แล้ว

คนคนนี้ทำงานสกปรก ว่ากันว่าเฟิงอวิ๋นเฉียนเคยช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ฉะนั้นเขาจึงจงรักภักดีกับเฟิงอวิ๋นเฉียนมาก

ฟู่ซือเหยียนมองหลันสวิน น้ำเสียงเย็นเยียบ “โจวอวี๋ชูอยู่ที่ไหน?”

“คุณชายฟู่ ขอโทษด้วยนะครับ เรื่องนี้ผมไม่สามารถบอกได้” หลันสวินทำสัญลักษณ์มือว่าเชิญ น้ำเสียงนอบน้อม “คุณชายฟู่ ถ้าคุณอยากถามอะไร ไม่อย่างนั้นรอเจอคุณเฟิง แล้วคุณค่อยถามเขาด้วยตัวเองเถอะครับ”

ในประเทศเค เฟิงอวิ๋นเฉียนคิดจะปกป้องคนคนหนึ่งก็ง่ายมาก

ฟู่ซือเหยียนขึ้นรถของหลันสวินไปโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง รถมาจอดอยู่หน้าตึกใหญ่หลังหนึ่ง

หลันสวินลงจากรถ แล้วนำฟู่ซือเหยียนเดินเข้าไปในตึกใหญ่

เส้าชิงคิดจะตามไป ทว่าถูกคนชุดดำสองสามนายขวางเอาไว้

“คุณรออยู่ตรงนี้นะครับ”

เส้าชิงกวาดสายตามองพวกคนชุดดำเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่า คนเหล่านี้เป็นอันธพาลทั้งสิ้น

ประเทศเคเป็นประเทศที่กลุ่มการเงินข้องเกี่ยวกับการเมือง ที่นี่เฟิงอวิ๋นเฉียนมีอำนาจค้ำฟ้าจริง ๆ

เส้าชิงเลือกที่จะให้ความร่วมมืออย่างรู้งาน

……

ตึกใหญ่หลังนี้เป็นหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ภายใต้ชื่อเฟิงอวิ๋นเฉียน

หลันสวินพาฟู่ซือเหยียนมาถึงยังชั้นยี่สิบแปด

ชั้นที่ยี่สิบแปดเป็นคลับส่วนตัวแห่งหนึ่ง

หลันสวินพาฟู่ซือเหยียนเดินผ่านทางเดินยาว มายังหน้าห้องสุดท้ายของทางเดิน

เฟิงอวิ๋นเฉียนอยู่ด้านใน

หลันสวินเคาะประตู ชะงักไปสองสามวินาที ในตอนนี้ถึงได้ผลักเปิดประตู

“คุณเฟิง คุณชายฟู่มาถึงแล้วครับ” หลันสวินค้อมตัวพลางพูดขึ้น

“ให้เขาเข้ามาสิ”

เขาไม่ได้ตอบอะไร

ทว่าเฟิงอวิ๋นเฉียนกลับฉีกยิ้มออกมา แล้วพูดอย่างยั่วยุว่า “ดูท่ายังไงเมียของตัวเองก็สำคัญกว่าเมียของคนอื่นอยู่ดี! ฟู่ซือเหยียน นายคิดจะแก้แค้นโจวอวี๋ชูเหรอ? แต่ว่าถ้านายแก้แค้นเธอ นายไม่กลัวว่าเคออวี่หางจะตายตาไม่หลับเหรอ?”

ปลายนิ้วของฟู่ซือเหยียนหนีบซิการ์แน่น ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึม นัยน์ตามืดหม่นทั้งสองจ้องเฟิงอวิ๋นเฉียนอย่างเย็นชา

“นายไม่ต้องเอาคุณธรรมมามัดตัวฉัน มันคนละเรื่องกัน โจวอวี๋ชูทำผิด เธอควรชดใช้การกระทำของตัวเอง”

“อ้อ” เฟิงอวิ๋นเฉียนกดซิการ์ในที่เขี่ยบุหรี่ “นายใส่ใจเมียในข้อตกลงอย่างเสิ่นชิงซูทีเดียวนะ! หรือว่า อันที่จริงนายหลงรักโดยไม่รู้ตัว?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟู่ซือเหยียนก็อึ้งไป

“ฟู่ซือเหยียน สักวันนายก็ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือเสิ่นชิงซู” เฟิงอวิ๋นเฉียนพูดต่ออย่างมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น “นายบอกว่าโจวอวี๋ชูทำผิด แต่ฉันกลับคิดว่า คนที่ทำผิดโดยไม่รู้ตัวมาตลอดคือนายต่างหาก!”

“ฟู่ซือเหยียน ฉันละเฝ้ารอวันที่นายจะนึกเสียใจวันนั้นจริง ๆ”

“พูดจาไร้สาระให้มันน้อย ๆ หน่อย” ฟู่ซือเหยียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ตกลงต้องทำยังไงนายถึงจะส่งตัวโจวอวี๋ชูมากันแน่”

“ฉันไม่มีวันส่งตัวโจวอวี๋ชูให้นายหรอก นายตัดใจเถอะ”

“เฟิงอวิ๋นเฉียน นายคิดจริง ๆ เหรอว่าพออยู่ต่างประเทศแล้วฉันจะทำอะไรนายไม่ได้?” ฟู่ซือเหยียนหมดความอดทนโดยสิ้นเชิง “โจวอวี๋ชูเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ นายมีความสามารถที่จะปกป้องเธอไปตลอดชีวิตเหรอ?”

“ฉันรู้ว่านายมีความสามารถไม่เบา” เฟิงอวิ๋นเฉียนยกแก้วเหล้านอกขึ้น แล้วเขย่าเหล้าที่อยู่ในแก้วเบา ๆ “ฉันเองก็รู้ว่าฉันปกป้องโจวอวี๋ชูไปตลอดชีวิตไม่ได้ เพราะงั้นเรามาแลกเปลี่ยนกันเป็นยังไง?”