เข้าสู่ระบบผ่าน

คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 282

ฟู่ซือเหยียนอึ้ง

“คุณไม่คู่ควรเป็นพ่อเขาด้วยซ้ำ!”

เสิ่นชิงซูเงื้อมือ ตบดังสนั่นฉาดหนึ่งเข้าอย่างจังที่ใบหน้าของฟู่ซือเหยียน…

“คุณมันเสแสร้งจริง ๆ! ถ้าไม่ใช่เพราะคุณกับโจวอวี๋ชู ลูกฉันก็ไม่ต้องเผชิญกับเรื่องทั้งหมดนี่หรอก! ตบนี้ ให้ลูกชายฉัน!”

‘เพียะ’ สิ้นเสียงตบฉาดที่สอง…

“ตบนี้ ให้แม่ฉัน!”

‘เพียะ’ สิ้นเสียงตบฉาดที่สาม…

“ตบนี้ ให้ตัวฉันเอง!”

ฟู่ซือเหยียนก้มหน้า รับฝ่ามือของเสิ่นชิงซูเต็ม ๆ สามครั้งโดยไม่หลบเลี่ยง

เขาที่หยิ่งทะนงมาตลอด เวลานี้ก้มหน้านิ่ง มือทั้งสองข้างลำตัวกำหมัด

เสิ่นชิงซูหน้าอกกระเพื่อม หายใจหอบแรง หากวินาทีนี้เธอมีมีดเล่มหนึ่งในมือ เธอต้องจ้วงแทงเข้าไปที่อกฟู่ซือเหยียนอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยอย่างแน่นอน!

เธอเกลียดชังเขา แทบอยากให้เขาหายไปจากโลกนี้เดี๋ยวนี้!

“ฟู่ซือเหยียน คุณแย่งลูกชายไป ฉันยอมรับมันแล้ว แต่ลูกสาวฉัน คุณไม่มีสิทธิ์แย่งไปจากฉันอีก ตั้งแต่คืนนี้ไป เราสองแม่ลูกกับคุณขาดกัน!”

เสิ่นชิงซูเบนสายตากลับมา หันหลังกลับเดินไปข้างหน้า

ที่ด้านหลัง มีคนกำลังเรียกเธออยู่

เสิ่นชิงซูได้ยินไม่ค่อยชัด ร่างกายเหมือนเหยียบปุยนุ่นอยู่ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพร่าเลือน…

“อาซู!”

“เสิ่นชิงซู!”

ฟู่ซือเหยียนพุ่งไปด้านหน้ารับตัวเสิ่นชิงซูที่จะล้มลงที่พื้นไว้

เสิ่นชิงซูไม่รู้สึกตัว ชุดคนไข้ที่สวมอยู่ด้านล่างถูกเลือดย้อมจนแดงฉานในพริบตา

“เรียกหมอเร็วเข้า!”

ฟู่ซือเหยียนอุ้มเธอแล้ววิ่งพุ่งตรงไปที่ห้องฉุกเฉิน…

ทุกที่ที่ผ่าน ทิ้งรอยเลือดที่กระแทกสายตาไว้…

……

ฉินเยี่ยมเฉิงกุมมือเธอไว้ ถอนหายใจแรง ๆ เฮือกหนึ่ง

“คุณถอนหายใจทำไมเนี่ย? คุณทำแบบนี้ทำให้ฉันสงสัยนะว่าฉันเป็นโรคร้ายหรือเปล่า!”

เฉียวซิงเจียทุบเขาหนึ่งที “บอกแล้วว่าให้คุณพาฉันไปตรวจที่โรงพยาบาล คุณกลับจะมาฉันมาที่เมืองซิงให้ได้ เมืองซิงมีใครอยู่กันแน่เนี่ย! ทำให้คุณเป็นห่วงเป็นใยขนาดนี้น่ะ!”

ฉินเยี่ยนเฉิงยีหัวเธอเบา ๆ “คุณจำคุณเสิ่นคนนั้นที่ไปเยี่ยมคุณที่โรงพยาบาลคราวก่อนได้ไหม?”

“จำได้สิ เธอสวยขนาดนั้น ฉันเห็นแค่ครั้งเดียวก็ต้องจำได้แน่นอน!”

“เธอคลอดก่อนกำหนด ลูกชายเสียแล้ว ส่วนลูกสาวก็อาการไม่ค่อยดี”

“หา?” เฉียวซิงเจียตะลึง ขมวดคิ้วและถามเขา “งั้นตอนนี้เธอคงเสียใจมากสินะคะ?”

“อืม อาการเธอเองก็แย่อยู่ เมื่อกี้คนที่โรงพยาบาลโทรมาบอกผม ว่าเธอตกเลือดอีกแล้ว กำลังกู้ชีพอยู่”

เฉียวซิงเจียเอามือทาบอก ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เธอรู้สึกแสบจมูกมาก น้ำตาก็ร่วงเผาะโดยไม่มีสาเหตุ “เธอน่าสงสารจัง ฉินเยี่ยนเฉิง ตอนนี้เธอต้องสิ้นหวังมากแน่ ๆ …”

ฉินเยี่ยนเฉิงดึงเธอมากอดแนบอก “ในฐานะเพื่อน ผมคิดว่าพวกเราควรไปอยู่เป็นเพื่อนเธอในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้”

“ค่ะ เราไปอยู่เป็นเพื่อนเธอกัน!” เฉียวซิงเจียพยักหน้าหงึกหงัก “ถึงฉันจะเลี้ยงเด็กไม่เป็น แต่ฉันเล่าเรื่องตลกให้เธอฟังได้ ฉันจะพยายามทำให้เธออารมณ์ดี”

“อืม เธอก็ชอบคุณมากนะ” ฉินเยี่ยนเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ได้เห็นคุณแล้ว เธอคงจะดีขึ้นมาก”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ