ฟู่ซือเหยียนอึ้ง
“คุณไม่คู่ควรเป็นพ่อเขาด้วยซ้ำ!”
เสิ่นชิงซูเงื้อมือ ตบดังสนั่นฉาดหนึ่งเข้าอย่างจังที่ใบหน้าของฟู่ซือเหยียน…
“คุณมันเสแสร้งจริง ๆ! ถ้าไม่ใช่เพราะคุณกับโจวอวี๋ชู ลูกฉันก็ไม่ต้องเผชิญกับเรื่องทั้งหมดนี่หรอก! ตบนี้ ให้ลูกชายฉัน!”
‘เพียะ’ สิ้นเสียงตบฉาดที่สอง…
“ตบนี้ ให้แม่ฉัน!”
‘เพียะ’ สิ้นเสียงตบฉาดที่สาม…
“ตบนี้ ให้ตัวฉันเอง!”
ฟู่ซือเหยียนก้มหน้า รับฝ่ามือของเสิ่นชิงซูเต็ม ๆ สามครั้งโดยไม่หลบเลี่ยง
เขาที่หยิ่งทะนงมาตลอด เวลานี้ก้มหน้านิ่ง มือทั้งสองข้างลำตัวกำหมัด
เสิ่นชิงซูหน้าอกกระเพื่อม หายใจหอบแรง หากวินาทีนี้เธอมีมีดเล่มหนึ่งในมือ เธอต้องจ้วงแทงเข้าไปที่อกฟู่ซือเหยียนอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยอย่างแน่นอน!
เธอเกลียดชังเขา แทบอยากให้เขาหายไปจากโลกนี้เดี๋ยวนี้!
“ฟู่ซือเหยียน คุณแย่งลูกชายไป ฉันยอมรับมันแล้ว แต่ลูกสาวฉัน คุณไม่มีสิทธิ์แย่งไปจากฉันอีก ตั้งแต่คืนนี้ไป เราสองแม่ลูกกับคุณขาดกัน!”
เสิ่นชิงซูเบนสายตากลับมา หันหลังกลับเดินไปข้างหน้า
ที่ด้านหลัง มีคนกำลังเรียกเธออยู่
เสิ่นชิงซูได้ยินไม่ค่อยชัด ร่างกายเหมือนเหยียบปุยนุ่นอยู่ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพร่าเลือน…
“อาซู!”
“เสิ่นชิงซู!”
ฟู่ซือเหยียนพุ่งไปด้านหน้ารับตัวเสิ่นชิงซูที่จะล้มลงที่พื้นไว้
เสิ่นชิงซูไม่รู้สึกตัว ชุดคนไข้ที่สวมอยู่ด้านล่างถูกเลือดย้อมจนแดงฉานในพริบตา
“เรียกหมอเร็วเข้า!”
ฟู่ซือเหยียนอุ้มเธอแล้ววิ่งพุ่งตรงไปที่ห้องฉุกเฉิน…
ทุกที่ที่ผ่าน ทิ้งรอยเลือดที่กระแทกสายตาไว้…
……
ฉินเยี่ยมเฉิงกุมมือเธอไว้ ถอนหายใจแรง ๆ เฮือกหนึ่ง
“คุณถอนหายใจทำไมเนี่ย? คุณทำแบบนี้ทำให้ฉันสงสัยนะว่าฉันเป็นโรคร้ายหรือเปล่า!”
เฉียวซิงเจียทุบเขาหนึ่งที “บอกแล้วว่าให้คุณพาฉันไปตรวจที่โรงพยาบาล คุณกลับจะมาฉันมาที่เมืองซิงให้ได้ เมืองซิงมีใครอยู่กันแน่เนี่ย! ทำให้คุณเป็นห่วงเป็นใยขนาดนี้น่ะ!”
ฉินเยี่ยนเฉิงยีหัวเธอเบา ๆ “คุณจำคุณเสิ่นคนนั้นที่ไปเยี่ยมคุณที่โรงพยาบาลคราวก่อนได้ไหม?”
“จำได้สิ เธอสวยขนาดนั้น ฉันเห็นแค่ครั้งเดียวก็ต้องจำได้แน่นอน!”
“เธอคลอดก่อนกำหนด ลูกชายเสียแล้ว ส่วนลูกสาวก็อาการไม่ค่อยดี”
“หา?” เฉียวซิงเจียตะลึง ขมวดคิ้วและถามเขา “งั้นตอนนี้เธอคงเสียใจมากสินะคะ?”
“อืม อาการเธอเองก็แย่อยู่ เมื่อกี้คนที่โรงพยาบาลโทรมาบอกผม ว่าเธอตกเลือดอีกแล้ว กำลังกู้ชีพอยู่”
เฉียวซิงเจียเอามือทาบอก ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เธอรู้สึกแสบจมูกมาก น้ำตาก็ร่วงเผาะโดยไม่มีสาเหตุ “เธอน่าสงสารจัง ฉินเยี่ยนเฉิง ตอนนี้เธอต้องสิ้นหวังมากแน่ ๆ …”
ฉินเยี่ยนเฉิงดึงเธอมากอดแนบอก “ในฐานะเพื่อน ผมคิดว่าพวกเราควรไปอยู่เป็นเพื่อนเธอในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้”
“ค่ะ เราไปอยู่เป็นเพื่อนเธอกัน!” เฉียวซิงเจียพยักหน้าหงึกหงัก “ถึงฉันจะเลี้ยงเด็กไม่เป็น แต่ฉันเล่าเรื่องตลกให้เธอฟังได้ ฉันจะพยายามทำให้เธออารมณ์ดี”
“อืม เธอก็ชอบคุณมากนะ” ฉินเยี่ยนเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ได้เห็นคุณแล้ว เธอคงจะดีขึ้นมาก”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...