คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 285

รูม่านตาฟู่ซือเหยียนหดตัวอย่างรุนแรง ก้าวเท้าวิ่งพุ่งเข้าไป…

เปลวเพลิงกลืนกินเสิ่นชิงซูและชุดแต่งงานไปจนหมดสิ้น

“เสิ่นชิงซู!”

ฟู่ซือเหยียนตกใจตื่น แหงนมองเพดาน หัวใจเต้นระรัว หายใจหอบแฮ่ก

“คุณชายฟู่” เส้าชิงเห็นเขาฟื้นขึ้นมา ก็รีบเข้าไปแสดงความเป็นห่วง “ในที่สุดคุณก็ฟื้นสักที”

เมื่อเห็นเส้าชิง ฟู่ซือเหยียนก็รู้สึกตัวอย่างเต็มที่

ที่แท้ก็ฝันไป

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอามือยันเตียงลุกขึ้นนั่ง

กวาดตามองห้องผู้ป่วยที่ไม่คุ้นเคย ฟู่ซือเหยียนกดบริเวณหว่างคิ้วที่ปวดตุบ ๆ “ฉันเป็นอะไรไปน่ะ?”

“วันนั้นจู่ ๆ คุณก็กระอักเลือดเป็นลมไปแล้วหลังจากนั้นก็เป็นไข้สูงไม่ลดเลย สลบไปสามวันสามคืนน่ะครับ”

สามวันสามคืน?

ฟู่ซือเหยียนรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาในใจทันที “แล้วเสิ่นชิงซูล่ะ?”

“คุณเสิ่น…” เส้าชิงก้มหน้า “เช้าวันนี้คุณเสิ่นเผาไปแล้วครับ ตอนนี้น่าจะกำลังทำพิธีฝังแล้ว”

“นายว่าอะไรนะ?!”

ฟู่ซือเหยียนดึงผ้าห่มออกลงจากเตียงทันที “ใครอนุญาตให้พวกนายเผาเธอกัน!”

เส้าชิงตอบอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “เรื่องงานศพคุณเสิ่น อาจารย์ไป๋กับอาจารย์เจี่ยงเป็นคนจัดการครับ”

“ฉันไม่เชื่อ!”

ฟู่ซือเหยียนผลักเส้าชิงออก เดินออกไปทางนอกประตู

“เสิ่นชิงซูเป็นห่วงลูกขนาดนั้น ลูกยังอยู่ เธอไม่มีทางตายหรอก!”

“วันที่สองหลังคุณเสิ่นจากไป คุณหนูก็ไม่อยู่แล้วครับ”

เขากลับไม่มีความกล้าไปรับมันมา

ฉินเยี่ยนเฉิงเตือนสติเขา “ตอนนี้นายรีบไป ยังทันได้ร่วมพิธีฝังพวกเธอสองแม่ลูกนะ”

ฟู่ซือเหยียนหลับตาปี๋ “ฉันไม่ไป”

ฉินเยี่ยนเฉิงขมวดคิ้ว ทิ้งเอกสารกองนั้นไว้ ยกมือขึ้นมาตบบ่าฟู่ซือเหยียนเบา ๆ “การหนีมันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก คนตายแล้วไม่มีทางฟื้นขึ้นมาได้ จะผิดจะถูก ก็ไม่มีความหมายแล้ว”

ฟู่ซือเหยียนหลับตาลง ก้มหน้านิ่ง ไม่พูดไม่จาสักคำ

ฉินเยี่ยนเฉิงกวาดสายตามองเขาแวบหนึ่งเห็นมือทั้งคู่ของเขาที่กำหมัดแน่น เม้มปาก ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “ซือเหยียน มองไปข้างหน้าเถอะ”

……

งานศพจบลง ไป๋เจี้ยนเหวินที่ร่ำไห้จนเกือบเป็นลมไปขึ้นรถโดยมีเจี่ยงเหวินจิ่นประคอง

ประตูรถปิด เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้นในรถ

ไป๋เจี้ยนเหวินปาดน้ำตา กดปุ่มรับสายอย่างรีบเร่ง “คุณเฉิง”