วันนี้คือวันที่เวินจิ่งซีมาถึงเมืองเป่ย
แผลน้ำลวกตรงมือของเสิ่นชิงซูหายจะสนิทแล้ว ขับรถเองได้
ตอนนี้เธอกำลังขับรถของเฉียวซิงเจียไปรับเวินจิ่งซีที่สนามบิน
เพิ่งขับไปได้ครึ่งทางก็รับสายจากเฉียวซิงเจีย
เฉียวซิงเจียไม่ได้พูดรายละเอียดในสาย แค่ให้เธอกลับโรงพยาบาลโดยด่วน
เสิ่นชิงซูหัวใจหนักอึ้ง หนังตากระตุกรุนแรงมาก
เธอส่งข้อความให้เวินจิ่งซีแล้วเลี้ยวรถไปโรงพยาบาล
พอถึงโรงพยาบาล เสิ่นชิงซูก็ตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของฉินเยี่ยนเฉิง
ฉินเยี่ยนเฉิงยื่นผลการตรวจให้เธอ และเสิ่นชิงซูก็รับมา
ลูคีเมียชนิดเฉียบพลันระยะกลางค่อนปลาย
ฝันร้ายราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ เสิ่นชิงซูไม่อยากจะเชื่อ
แต่ผลการตรวจอยู่ในมือเธอ
เธอพยายามอย่างหนักจึงจะค้นหาเสียงของตัวเองกลับมา มองฉินเยี่ยนเฉิงแล้วถาม “รักษาได้ไหมคะ?”
“มันต้องรักษาได้อยู่แล้วครับ แต่สภาพร่างกายโดยรวมของแม่คุณค่อนข้างอ่อนแอ ไม่ว่าจะเป็นการฉายรังสีหรือว่าเคมีบำบัดก็เป็นความท้าทายสำหรับเธอมาก การรักษาที่ดีที่สุดคือปลูกถ่ายไขกระดูก”
“ปลูกถ่ายไขกระดูก...” เสิ่นชิงซูแพขนตาขยับ “ใช้ไขกระดูกฉันได้ไหมคะ?”
“ญาติสายตรงจะเข้ากันได้สูง แต่ก็ไม่แน่เสมอไป” ฉินเยี่ยนเฉิงพูด “คุณเลือกทำการตรวจความเข้ากันก่อนได้ครับ”
“ค่ะ ฉันจะทำ...”
“เธอบ้าไปแล้วเหรอ?!” เฉียวซิงเจียเตือนเธอ “เธอลืมไปแล้วเหรอว่าสภาพตอนนี้ของเธอเป็นยังไง?”
เสิ่นชิงซูไม่ลืมอยู่แล้ว “ฉันไม่ได้ลืม แต่ฉันต้องช่วยแม่ฉัน”
เฉียวซิงเจียขมวดคิ้ว “แต่เธอ...”
“ซิงซิง อย่าเกลี้ยกล่อมฉันเลย” เสิ่นชิงซูท่าทางเด็ดเดี่ยว “ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการช่วยแม่ฉันอีกแล้ว”
ฉินเยี่ยนเฉิงมองทั้งสองคน มักรู้สึกว่าพวกเธอเก็บงำเรื่องใหญ่อะไรอยู่?
กลางคืน ฮ่าวเยว่...คลับไพรเวตที่ใหญ่ที่สุดของเมืองเป่ย
เสิ่นชิงซูสืบว่าคืนนี้เสิ่นเยี่ยนอิ๋งสังสรรค์อยู่ที่นี่
ญาติสายตรงมีโอกาสเข้ากันได้สูง แม้จะรู้ดีว่าโดยรวมแล้วเสิ่นเยี่ยนอิ๋งคงไม่ตกลง แต่เสิ่นชิงซูก็ยังอยากลองดูสักครั้ง
เสิ่นชิงซูเดินออกมาจากบันไดเลื่อนก็เดินไปทางห้องวีไอพีของเสิ่นเยี่ยนอิ๋ง
เจอกับคนจำนวนหนึ่งตรงทางเลี้ยง
ฟู่ซือเหยียนพาโจวอวี๋ชู ที่มากับพวกเขาด้วยก็คือฉินเยี่ยนเฉิงและกู้จิ้นเชิน หนุ่มเพลย์บอยคุณชายสี่ตระกูลกู้
แฟนสาวที่กู้จิ้นเชินคบหาคือดาราที่มีกระแสความนิยมในวงการบันเทิง แต่ก็มีคนที่เป็นเน็ตไอดอลที่ค่อนข้างดัง สรุปแล้วเขาได้เป็นคนดังในวงการเพราะการเปลี่ยนแฟนสาวนั่นเอง
แต่เสิ่นชิงซูไม่มีใจจะสนใจพวกเขา
เธอไม่ได้หยุดเดิน ทำเป็นมองไม่เห็นพวกเขา และเดินตรงต่อไป
โจวอวี๋ชูเห็นเสิ่นชิงซูเดินมาทางพวกเขาก็ขมวดคิ้วสวยเล็กน้อย คล้องแขนของฟู่ซือเหยียน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...