คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 41

หลังจากส่งเวินจิ่งซีถึงห้องพักในโรงแรมแล้ว เสิ่นชิงซูก็รีบกลับไปที่โรงพยาบาล

อาการของเจียงเยว่หลานยังนับว่าคงที่ เพียงแต่เอาแต่โวยวายว่าจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้

ทุกคนยังคงปิดบังเรื่องอาการป่วยของเธอไว้ ตั้งใจว่าจะรอให้แผนการรักษาได้ข้อสรุปที่ชัดเจนก่อนแล้วจึงจะบอก

เมื่อปลอบเจียงเยว่หลานจนสงบลงแล้ว เสิ่นชิงซูก็ไปหาฉินเยี่ยนเฉิง

ฉินเยี่ยนเฉิงไม่ได้อยู่ที่ห้องทำงานของแพทย์ พยาบาลที่เข้าเวรกับเขาบอกว่าเขาอยู่ในห้องผ่าตัด น่าจะอีกชั่วโมงหนึ่งถึงจะเสร็จ

เสิ่นชิงซูพยักหน้า ตั้งใจว่าค่อยกลับมาอีกครั้งในภายหลัง

ตอนที่เดินผ่านเคาน์เตอร์พยาบาล เกือบจะชนเข้ากับเสิ่นเยี่ยนอิ๋งที่เดินออกมาจากห้องพยาบาล

ทั้งคู่สบตากัน เสิ่นชิงซูถึงกับนิ่งงันไปเล็กน้อย

ไม่นึกว่าจะได้เจอเสิ่นเยี่ยนอิ๋งที่นี่

และสิ่งที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ ใบหน้าที่บวมเป่งราวกับหัวหมูของเสิ่นเยี่ยนอิ๋ง

“ช่างเป็นคู่เวรคู่กรรมกันจริง ๆ!” เสิ่นเยี่ยนอิ๋งแค่นเสียงเย็นชาอย่างไม่สบอารมณ์ แต่กลับกระทบกระเทือนแผลที่มุมปากจนเจ็บปวดเสียจนสีหน้าบิดเบี้ยว

“บ้าเอ๊ย...” เขาโมโหจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ จ้องมองเสิ่นชิงซูอย่างเคียดแค้น “เธออย่าคิดว่าเกาะฟู่ซือเหยียนแล้วจะได้อยู่อย่างสุขสบายไร้กังวลนะ! เสิ่นชิงซู เธอก็ภาวนาให้การตรวจความเข้ากันไม่สำเร็จแล้วกัน ไม่อย่างนั้นละก็ ได้มีวันที่เธอคุกเข่าอ้อนวอนฉันแน่!”

เสิ่นเยี่ยนอิ๋งทิ้งท้ายคำพูดอำมหิตไว้เพียงเท่านั้นก็เดินจากไปอย่างฉุนเฉียว

เสิ่นชิงซูหันกลับไป มองแผ่นหลังของเสิ่นเยี่ยนอิ๋งที่เดินห่างออกไป พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตรวจความเข้ากัน?

เสิ่นเยี่ยนอิ๋งมาตรวจความเข้ากันเหรอ?

ฟู่ซือเหยียนให้เขามาเหรอ?

จะเป็นไปได้อย่างไร!

เขาไม่เคยชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น อีกทั้งตอนนี้ยังอยู่ในสถานะที่กำลังจะหย่าร้างกันแล้ว ผลประโยชน์ในฐานะสามีภรรยาที่จะเกี่ยวโยงกันก็ไม่มีอีกต่อไป

ฟู่ซือเหยียนไม่มีเหตุผลที่จะช่วยเธอ...

“การทำคีโมจะทำในกรณีที่ไม่สามารถปลูกถ่ายไขกระดูกได้ครับ ถ้าหากการจับคู่ไขกระดูกสำเร็จ เราจะยึดการผ่าตัดเป็นแผนการรักษาอันดับแรกอย่างแน่นอน” ฉินเยี่ยนเฉิงยกมือขึ้นขยับแว่น แล้วถามว่า “ซือเหยียนยังไม่ได้บอกคุณเหรอครับ?”

“ฟู่ซือเหยียน?” เสิ่นชิงซูงุนงง “บอกอะไรฉันเหรอคะ?”

“น้องชายของคุณ เสิ่นเยี่ยนอิ๋ง ตกลงที่จะตรวจความเข้ากันแล้ว วันนี้น่าจะมาฉีดยากระตุ้นเซลล์เข็มแรกแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”

“ฉันเพิ่งเจอเขาเมื่อครู่นี้เองค่ะ” เสิ่นชิงซูตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ถึงผมจะไม่รู้ว่าฟู่ซือเหยียนไปเกลี้ยกล่อมน้องชายคุณได้ยังไง แต่การที่เขายินยอมตรวจเนื้อเยื่อก็ทำให้มีความหวังมากขึ้นอีก นอกจากนี้ ถ้าทางฝั่งญาติพี่น้องของคุณแม่คุณยังมีพี่น้องร่วมสายเลือดอยู่ ก็สามารถลองดูได้นะครับ”

ตระกูลเจียงประกาศตัดขาดความสัมพันธ์กับแม่ไปเมื่อห้าปีก่อนแล้ว ตอนนี้การจะไปเกลี้ยกล่อมให้พวกเขามาตรวจเนื้อเยื่อ คงเป็นความหวังที่ริบหรี่เต็มที

แต่ถึงแม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิด เสิ่นชิงซูก็จะลองดูสักตั้ง

“ฉันจะลองติดต่อดูค่ะ” เสิ่นชิงซูมองฉินเยี่ยนเฉิงแล้วถาม “การตรวจความเข้ากันของน้องชายฉันจะทราบผลเมื่อไรคะ?”

“ประมาณครึ่งเดือนครับ”

เสิ่นชิงซูพยักหน้า “ฉันกับน้องชายไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ เรื่องการตรวจเนื้อเยื่อหลังจากนี้คงต้องรบกวนหมอฉินช่วยดูแลเป็นพิเศษด้วยนะคะ”