ทั้งสองเดินออกมาจากห้องเก็บของ
หลายคนลงทะเบียนสิ่งของเรียบร้อยแล้ว ของทุกชิ้นที่พวกเขานำมาบริจาคนั้นสวยวิจิตรตระการตาและเป็นของสะสมล้ำค่า
เมื่อเจ้าหน้าที่ถามวิเวียนถึงของที่เธอต้องนำมาร่วมประมูล คิ้วของวิเวียนขมวดเข้าหากัน วิเวียนอุทาน “โอ้ ไม่นะ ฉันลืมเอามา”
เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างมองเธอด้วยความประหลาดใจ มันจะมีใครที่ไหนไม่เอาของมาร่วมงานประมูลการกุศลด้วยเหรอ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอสุภาพสตรีที่แปลกประหลาดแบบนี้
วิเวียนหน้าแดงก่ำ เธอรู้สึกอายเจ้าหน้าที่ทุกคนที่อยู่ตรงหน้า เจ้าหน้าที่ต้องคิดว่าฉันเป็นมิจฉาชีพที่มาหลอกกินฟรีในงานนี้แน่เลย
เมื่อฟินนิคเห็นวิเวียนยืนนิ่งเหมือนเด็กน้อยที่ทำความผิดมา
จู่ๆ เขาก็หยิบกล่องกำมะหยี่สีฟ้าออกมาจากกระเป๋าของเขา
เขาขอให้เจ้าหน้าที่เปิดกล่องออกและบอกว่านี่คือของบริจาคในนามคุณนายนอร์ตันสำหรับงานวันนี้
ฟินนิคเตรียมทุกอย่างไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ดันถามเธอเร็วเกินไปเกี่ยวกับของบริจาค เขาเลยหยิบของให้ไม่ทัน
เมื่อเหล่าเจ้าหน้าที่เห็นกล่องกำมะหยี่ที่สลับซับซ้อนกล่องนั้น เขาสงสัยว่าสมบัติในกล่องนั้นเป็นของแบบไหนกัน จังหวะที่เจ้าหน้าที่เปิดกล่องใบนั้น เขาถึงกับอึ้งไปเลย
ของบริจาคของคุณนายนอร์ตันเป็นสร้อยเพชรที่มีมูลค่ามหาศาล มีเพชรทั้งหมดเก้าเม็ดประดับอยู่บนสร้อย เพชรแต่เม็ดล้วนเป็นเพชรน้ำดีที่สุด และฝีมือก็ประณีตวิจิตรบรรจง โดยรวมแล้วสร้อยคอเส้นนี้งดงามมาก คุณนายนอร์ตันช่างใจกกว้างเหลือเกิน ในที่สุดก็มีของบริจาคที่ควรค่าสมการรอคอยกับงานประมูลในวันนี้
เหล่าเจ้าหน้าที่อึ้งจนเกือบน้ำลายไหลขณะที่จ้องไปที่สร้อยเพชรเส้นนั้น
แม้แต่วิเวียนก็ตะลึงงันด้วยเช่นกัน เธอไม่เคยเห็นอะไรที่สวยเท่าสร้อยเพชรเส้นนั้นมาก่อน
ฟินนิคถาม “คุณชอบสร้อยเพชรนั้นไหม ถ้าคุณชอบ พวกเราจะบริจาคอย่างอื่นเป็นของประมูล แล้วผมจะยกสร้อยเส้นนี้เป็นของขวัญให้คุณแทน ”
“ไม่ ไม่ค่ะ” วิเวียนรีบโบกมือปฏิเสธทันที เธอไม่มีเงินมากพอจะซื้อของหรูหราแบบนั้นมาใส่ได้
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...