ความรักสีคราม นิยาย บท 5

วิเวียนใจสั่นระรัวกับคำตอบของเขา

ฉันคิดว่ายังไงน่ะเหรอ ฉันไม่อยากจะคิดถึงเรื่องนั้นด้วยซ้ำ

แม้ในใจเธอจะคิดแบบนั้น ทว่ายังคงยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อยๆ "ฉันขอเดานะคะ...ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จอย่างน่าทึ่งอย่างคุณ ฉันว่าต้องแต่งงานแล้วแน่นอน ฉันพูดถูกไหมคะ คุณนอร์ตัน"

จากนั้นเธอก็หลบสายตาเขา พร้อมกับความรู้สึกผิดที่คืบคลานเข้ามาในใจ จากนั้นครู่เดียวเธอก็ตำหนิตัวเองที่รู้สึกแบบนั้น

ทำไมฉันต้องรู้สึกผิดด้วย เขาต่างหากที่ปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง แกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน นี่ฉันไม่ได้ผิดสักหน่อย

ฟินนิคที่นั่งตรงข้ามสังเกตเห็นอาการที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยของเธอ เพราะอารมณ์ขัดแย้งในตัวเองปรากฏชัดอยู่เต็มใบหน้าของหญิงสาว

ริมฝีปากของเขากระตุกเล็กน้อยจนเกือบจะมองไม่ออก

ก่อนการสัมภาษณ์ครั้งนี้ เขารู้อยู่แล้วว่าเธอคือคนที่จะมาสัมภาษณ์เขา อันที่จริง อาจจะถูกต้องกว่าที่จะบอกว่าเขาตอบตกลงเพียงเพราะรู้ว่าเธอทำงานที่นิตยสารแกลมเมอร์

เธอคิดว่าวันนี้เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างเขาและเธอ แต่ที่จริง เขาเห็นเธอตอนไปนัดบอดเมื่อสามวันก่อนแล้ว

ในตอนนั้น เขาค่อนข้างมั่นใจว่าไม่เคยเจอเธอมาก่อน แต่ไม่รู้ทำไมเธอกลับดูเป็นคนคุ้นเคยอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับเขา ดังนั้นเขาจึงสั่งให้คนของเขาไปสืบเรื่องเธอ

เป็นความบังเอิญโดยแท้ที่เขาพบเธออีกครั้งที่สำนักงานกิจการพลเรือนเมื่อเช้านี้ ผู้ชายที่เธอจะแต่งงานด้วยไม่มา ซ้ำยังโทรมาทำให้เธออับอาย

นึกถึงข้อมูลที่คนของเขาหามาได้ เขาจึงเข้าหาเธอและเสนอให้พวกเขาแต่งงานกันแทน

เขาโยนคำถามก่อนหน้านี้ให้เธอตอบ เพราะอยากจะแหย่เธอเล่น ไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะประหม่าและเขินอายกับเรื่องนั้น มันไม่ตรงกับสิ่งที่เขารู้เรื่องราวในอดีตของเธอเลย

เขาเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งเฉยไม่เปลี่ยนแปลงว่า "ครับ ผมแต่งงานแล้ว ความจริงเพิ่งแต่งไปเมื่อสองสามวันก่อนนี่เอง"

ขณะพูดคำนั้น เขาขยิบตาใส่วิเวียน ทำให้หญิงสาวใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม

ก่อนที่เธอจะได้โต้ตอบ ซาร่าก็ส่งเสียงคร่ำครวญเกินเหตุออกมาด้วยความผิดหวัง

"ซาร่า" วิเวียนดึงแขนของหญิงสาวช่างสอดรู้สอดเห็น นั่นมันไม่ได้อยู่ในรายการคำถามที่พวกเราเตรียมมาสักหน่อย มันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไปแถมค่อนข้างหยาบคายอีกด้วย

วิเวียนหัวเสียจนอยากจะตบตีอีกฝ่าย เมื่อเห็นเลขาของฟินนิคเดินมาหาพวกเธอ พร้อมกับกล่องเล็กๆ หลายใบที่ห่อของขวัญหลายชั้นในมือ

"สวัสดีค่ะ นี่เป็นของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความขอบคุณจากท่านประธานของเราให้กับพวกคุณทุกคนค่ะ โปรดรับไว้ด้วยนะคะ"

เมื่อรับกล่องหนึ่งในนั้นมา ซาร่าก็เป็นปลื้มยิ่งกว่าเดิม "โอ้โห เราได้รับของขวัญด้วย คุณนอร์ตันช่างมีน้ำใจจัง"

เธอเปิดกล่องอย่างกระตือรือร้น เผยให้เห็นผ้าพันคอผ้าไหมของชาแนลผืนหนึ่งอยู่ข้างใน

"ให้ตายเถอะ ไม่แปลกใจเลยที่เขาเป็นถึงท่านประธาน ความใจกว้างของเขาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ" เธอพูดไม่หยุด "ดูสิ เราได้กันคนละสีด้วย วิเวียน รีบเปิดของเธอเร็วๆ สิ ฉันอยากเห็นว่าของเธอเป็นสีอะไร"

วิเวียนไม่ได้อยากเปิดกล่อง แต่ซาร่าตื๊อไม่เลิก หญิงสาวทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงเปิดฝากล่องขึ้น

เมื่อเหลือบมองสิ่งที่อยู่ในนั้น ใบหน้าเธอถอดสี เธอรีบปิดฝาอย่างแรง ก่อนที่คนอื่นจะได้เห็นว่ามันคืออะไร