“หุบปากซะวิเวียน!” อีฟเวลินหันมามองวิเวียนแล้วชี้หน้าก่อนจะแหวใส่อย่างเดือดดาล
“เธอจะไปรู้อะไร? พูดมาได้ไงว่าฉันไม่ได้รักฟินนิค? เธอไม่ได้เห็นตอนเราอยู่ด้วยกันด้วยซ้ำ! เราไปโรงเรียนและโตมาด้วยกัน เขารักฉัน ฉันเองก็รักเขาเหมือนกัน ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเขามันวิเศษมาก เธอเป็นใครถึงได้มาแทรกกลางระหว่างเราแล้วทำให้เรื่องมันวุ่นวายมากขึ้น!”
ฟังจบฟินนิคก็รู้สึกว่าความโกรธภายในกำลังจะปะทุอีกครั้ง วินาทีที่เขากำลังจะบอกให้เธอหยุดพูดวิเวียนก็พูดแทรกด้วยน้ำเสียงเดือดดาล
“ถ้าเธอชอบเขาจริง ทำไมถึงได้ใจร้ายแล้วรวมหัวกับคนอื่นทำร้ายเขาแบบนั้น? แถมที่บอกว่าต้องรักษาตำแหน่งลูกสาวผู้มีอภิสิทธิ์ของตระกูลมอร์ริสันเพื่อจะได้อยู่กับเขาตลอดไป แต่ทำไมถึงแกล้งตายหนีไปอยู่ต่างประเทศแล้วทิ้งเขาไว้ในประเทศนี้คนเดียวล่ะ?”
“ฉัน ฉัน…” อีฟเวลินพูดไม่ออกทันที แต่หลังจากรวบรวมความคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตอบกลับมาว่า “ยังไงฉันก็กลับมาแล้วนี่ไง เหตุผลที่กลับมาก็เพราะฟินนิค ฉันรักเขา! เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วว่าที่ฉันไปต่างประเทศก็แค่พยายามจะเกลี้ยกล่อมมาร์ค ฉันหาทางที่จะกลับมาเพราะใจของฉันมีแต่ฟินนิคตลอด”
ฟังจบ วิเวียนก็ยิ้มยะเยือกแล้วพูดว่า “ไม่คิดว่าข้อแก้ตัวของเธอมันออกจะสิ้นคิดไปหน่อยหรืออีฟเวลิน? สุดท้ายแล้วเธอก็รักแต่ตัวเอง เคยคิดบ้างไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฟินนิคไม่รอดจากกองเพลิง? เขาอาจจะถูกไฟคลอกตายก็ได้!”
“ไม่มีทาง!” อีฟเวลินโต้กลับเสียงดัง “ฉันแก้มัดให้เขาแล้ว แล้วก็ไม่อยากให้เขาตายด้วย ฉันแค่ต้องการช่วยตระกูลมอร์ริสัน ฉัน…”
“มั่นใจได้ไงว่าฟินนิคจะรอดมาได้แค่เพราะว่าเธอแก้มัดให้เขา!” วิเวียนถามอย่างเกรี้ยวกราด “เคยคิดถึงความปลอดภัยของเขาบ้างไหมตอนที่หนีออกจากตรงนั้นไปคนเดียว?”
อีฟเวลินพิจารณาคำถามนี้อยู่ในใจ แต่ไม่กล้าคิดอะไรไปมากกว่านี้ ไม่นะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ฉันยอมรับว่าสนใจเรื่องชื่อเสียงเงินทองมากก็จริง แต่ฉันรักฟินนิค รักเขาจริงๆ หลายปีที่อยู่ต่างประเทศฉันไม่ได้มีแฟนแม้แต่คนเดียวเพราะลืมเขาไม่ได้
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...