ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 123
“ที่รัก ตื่นได้แล้วครับ”
“อื้อ”
“ตื่นได้แล้ว เครื่องจะแลนด์ดิ้งแล้วนะ”
“ง่วงจัง” ไอรินปรือตาขึ้นมองใบหน้าสามี “ดีนคะ รินอยากนอนต่อจังค่ะ”
“ไว้ถึงที่พักแล้วค่อยนอนต่อนะ ตอนนี้ลุกขึ้นมาก่อน”
พลชพูดพลางปรับเก้าอี้ให้ภรรยา ไอรินแม้ไม่อยากตื่นแต่ก็จำใจต้องตื่น เสียงประกาศของพนักงานดังไปทั่วทั้งห้องโดยสารว่าอีกยี่สิบนาทีเครื่องจะลงจอดที่ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน ประเทศอิตาลี
ความง่วงงุนทำให้ไอรินไม่รู้สึกตื่นเต้นเท่าที่ควร ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไทม์โซนที่ต่าง ร่างกายที่ยังปรับตัวไม่ได้ หรือเพราะเธอแค่ขี้เกียจกันแน่
เพราะช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมาไอรินก็เอาแต่นอนเป็นแมวขี้เซา แม้แต่ตอนที่นั่งทำงานเธอยังหลับได้ ลำบากให้สามีต้องอุ้มเข้าไปนอนในห้องเป็นประจำเพราะกลัวว่าภรรยาจะปวดเมื่อยเนื้อตัว ไอรินทั้งรู้สึกผิดและรู้สึกขอบคุณ แต่ลึก ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ประโยชน์
นอกจากจะไม่ได้ช่วยงานพลชอย่างเต็มที่แล้ว เธอยังเป็นตัวถ่วงให้เขาต้องเป็นกังวลอีก
“คุณไม่ยอมตื่นมาทานข้าวเลย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากสำรวจภรรยาว่าคาดเข็มขัดดีหรือไม่เรียบร้อยแล้ว “คุณนอนตลอดสิบกว่าชั่วโมงได้ยังไง ไม่เพลียเหรอ”
“ไม่เลยค่ะ รินสามารถนอนได้อีกนะ”
“ไม่ใช่ว่ามาอิตาลีครั้งแรกของคุณ จะกลายเป็นมาเปลี่ยนที่นอนเฉย ๆ หรอกนะ” พลชบ่นอุบ แพลนที่เขาวางไว้แน่นยิ่งกว่าอะไร ถ้าภรรยาเอาแต่นอนทุกอย่างคงพังไม่เป็นท่า
ไอรินหัวเราะเสียงใส อารมณ์ดีเพราะได้นอนจนพอใจ เธอจับแก้มสามีไว้แล้วมอบจุ๊บให้เขาเบา ๆ
“ขอบคุณที่ดูแลรินนะคะ”
“ขออีก”
“ไม่ได้ อายคนอื่นเขา”
“อายอะไร” พลชส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ภรรยา “อย่าลืมสิว่าเรานั่งฮันนีมูนเฟิร์สคลาส ไม่มีใครเห็นเราจนกว่าเราจะเปิดประตู”
ไอรินมองที่นั่งของตัวเองกับสามี ถ้าไม่บอกว่าอยู่บนเครื่องบินเธอคงคิดว่าเป็นห้องเล็ก ๆ ในโรงแรมหรู เก้าอี้คู่ที่กว้างและปรับนอนได้ 180 องศา นุ่มเหมือนนอนเตียงที่บ้าน ผ้าห่มผืนหนา ทีวีจอใหญ่ โต๊ะทำงานเล็ก ๆ และประตูที่ปิดมิดชิดเป็นส่วนตัว
เธอจำได้ว่าตั๋วเครื่องบินที่พลชเคยให้เป็นแค่เฟิร์สคลาสทั่วไป แต่แค่นั้นราคาที่เห็นยังเกือบสองแสน
ไม่กล้าถามเลยว่าตั๋วเครื่องบินรอบนี้ราคาเท่าไหร่..
ทั้งส่งข้อความต่อว่า บางครั้งก็ต่อสายมาดูถูกดูแคลนเรื่องที่พลชมีภรรยาเป็นคนธรรมดา ไม่ว่าจะพี่ป้าน้าอาล้วนโทรมาหาเพื่อเยาะเย้ยเขา ส่วนคุณย่า.. รายนั้นเคยโทรมาแค่ครั้งเดียว แต่คำพูดของหญิงชราทำให้คนฟังทนไม่ไหว ต้องรีบหาซื้อตั๋วเครื่องบินราคาแพงกว่าปกติ เพื่อกลับมาจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย
‘ใฝ่ต่ำเหมือนปู่แกไม่มีผิด’
“รินอยากทานเจลาโต” ภรรยาคนสวยชี้นิ้วไปยังร้านเจลลาโตเล็ก ๆ ตรงหน้า ไม่รอให้พลชอนุญาต ร่างบางก็สาวเท้าเข้าไปทันที
คนเป็นสามีส่ายหน้าน้อย ๆ หยิบบัตรออกมาจากกระเป๋าก่อนจะเดินตามภรรยาไป
“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”
พลชถามเมื่อเดินไปสมทบกับภรรยาแล้วเห็นว่าไอรินกำลังทำหน้าเคร่งเครียด คิ้วเรียวขมวดแน่นเหมือนโลกกำลังจะแตก มากกว่ากำลังตัดสินใจเลือกรสชาติเจลาโตที่อยากกิน
“รินเลือกไม่ถูกค่ะ อยากทานทุกอันเลย”
คำตอบของไอรินทำให้คนฟังหัวเราะออกมา ไม่บ่อยครั้งที่ภรรยาจะทำตัวเหมือนเด็กน้อยแบบนี้
น่ารัก
“คุณอยากทานรสไหนมากที่สุด”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20