แว่นกันแดดสีชาถูกถอดออก ใบหน้างดงามเหมือนนางฟ้านางสวรรค์ทำเอาคนมองอึ้งไป แต่แล้วความคิดที่ล่องลอยก็ถูกดึงกลับมาเมื่อเสียงหวานเอ่ยขึ้นเนิบ ๆ ว่า
“ซื้อที่ตรวจครรภ์ค่ะ” อลิษากัดริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงไวน์อย่างครุ่นคิด “มันมีแบบไหนบ้างเหรอคะ”
“เอ่อ.. ที่ร้านมีทั้งหมดสามแบบครับแต่มีหลายยี่ห้อ มีแบบจุ่ม แบบหยด และแบบปัสสาวะผ่านครับ”
“แล้วยี่ห้อไหนแม่นสุดเหรอคะ”
“แนะนำเป็นอันนี้ครับ”
“อืม งั้นเอาทุกยี่ห้ออย่างละหนึ่งอัน ไม่สิ.. สองอัน ไม่ ๆ สองอันไม่น่าพอ งั้นเอาทุกแบบทุกยี่ห้ออย่างจะสามอันเลยค่ะ”
“ทุกยี่ห้อ อย่างจะสามเลยเหรอครับ”
“ใช่ค่ะ”
เภสัชหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะหันไปจัดสิ่งของที่ลูกค้าต้องการให้ ในใจรู้สึกเสียดายที่คนสวยมีเจ้าของแล้ว แถมยังมาซื้อที่ตรวจครรภ์แบบนี้คงไม่แคล้วกำลังลุ้นลูกน้อยอยู่แน่ ๆ
อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มมีอยู่จริงสินะ
“นี่ครับ”
“เงินค่ะ ไม่ต้องทอนนะคะ”
อลิษาส่งแบงค์พันให้เภสัชห้าใบ เธอรับถุงมาถือไว้แล้วก้าวฉับ ๆ ออกจากร้านทันที ทิ้งไว้แค่กลิ่นหอมเย้ายวนให้เภสัชหนุ่มยืนเคลิบเคลิ้มไปอีกหลายนาที
ผู้บริหารสาวกลับขึ้นมาบนรถ เธอมุ่งตรงกลับบ้านสามีเพราะบอกกับมะปรางแล้วว่าจะไม่เข้าบริษัทอีก วันนี้อลิษามีบางอย่างที่สำคัญมากต้องทำ
จากวันที่ฉีดสเปิร์มของคุณหมอเข้ามา วันนี้ก็สิบห้าวันแล้ว
รอยยิ้มสวยประดับบนใบหน้าตั้งแต่เช้ายันบ่าย พอจัดการงานกองโตเสร็จอลิษาก็รีบบึ่งรถไปที่ร้ายขายยา ซื้อที่ตรวจครรภ์มาเป็นสิบ ๆ อันแล้วกลับมาที่บ้านโดยที่ไม่มีใครรู้
เธออยากเซอร์ไพรส์ทุกคน
อลิษาเข้าไปในห้องน้ำ เธออ่านวิธีใช้งานซึ่งไม่ได้ยากอะไรแล้วรีบทำตามอย่างรวดเร็ว ที่ตรวจครรภ์ทั้งสามแบบวางนิ่งบนอ่างล้างหน้า อลิษาบีบมือตัวเองระหว่างที่รอให้ขีดสีแดงขึ้นเป็นสอง
แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่หวัง ไม่ขึ้นแม้แต่รอยจาง ๆ
“เสียหรือเปล่า”
อลิษาหยิบที่ตรวจครรภ์มาเพิ่ม จากตอนแรกใช้แค่สามก็เปลี่ยนเป็นหก สองยี่ห้อสามแบบ แต่ผลก็เหมือนเดิม
“ไม่จริงน่า..”
เธอแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น แต่ผลที่ตรวจครรภ์ทั้งเก้าอันออกมาเหมือนกันว่าเธอไม่ได้ตั้งครรภ์
เธอยังไม่ท้อง..
“ทะ ทำไม..”
ร่างอรชรอ่อนแรงลง เธอทิ้งตัวลงนั่งบนชักโครก ดวงตาโตเฉี่ยวสั่นระริก หยาดน้ำสีใสล้นเอ่อ
“ทำไม...ถึงไม่ท้อง”
.
.
“ฉันไม่ท้อง..” อลิษาพูดเสียงสะอื้น “ฉัน ฉันไม่ท้องค่ะคุณหมอ”
“คุณ..”
“คุณหมอ ฉันขอกอด..”
ไม่ต้องรอให้อลิษาพูดจบ อินทัชก็ดึงร่างที่เล็กกว่าเข้ามากอดทันที อลิษาร้องไห้สะอึกสะอื้น เสื้อทำงานสีสะอาดเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาและคราบเครื่องสำอาง
อินทัชอยู่กับอลิษามาเกือบเดือน เขารู้ดีว่าเธอพยายามแค่ไหนกับเรื่องนี้ เดิมทีอลิษานั้นชอบใส่รองเท้าส้นสูง แต่พอหลังจากฉีดเชื้อเข้าไปก็เลิกใส่อย่างเด็ดขาด เพราะกลัวว่าท้องแล้วลูกจะกระทบกระเทือน ยอมลดกินของโปรดอย่างอาหารกล่องลงแล้วกินแต่อาหารสุขภาพรสชาติจืด ๆ อลิษาพยายามและทุ่มเทมาก ไม่แปลกเลยที่จะผิดหวังมากขนาดนี้
“ผมขอโทษ”
“คุณหมอ ฮึก ไม่ผิด”
อินทัชโอบกอดอลิษาแน่นขึ้น เสื้อทำงานเปียกกว้างเป็นวงใหญ่แต่คุณหมอไม่สนใจ ถ้าอลิษาอยากร้องไห้ เขาก็จะเป็นผ้าซับน้ำตาให้เธอเอง
.
.
.
.
.
TBC

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20