ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 186
อินทัชรอจนกระทั่งภรรยาฟื้น และทันทีที่ลืมตาอลิษาก็มีอาการเวียนหัวและอาเจียนอีกครั้ง แต่ในท้องไม่มีอะไรให้ออกมาแล้วจึงได้แต่ส่งเสียงโอ้กอ้ากกอดกระโถนที่อินทัชหามาให้อย่างอ่อนแรง
เขาสงสารอลิษาจับใจ วันแรกของการแพ้ท้องย่ำแย่เกินไป ไม่มีอาการก่อนหน้า ไม่มีสัญญาณเตือนอะไรทั้งนั้น แต่พอเป็นปุ๊ปก็หนักทันที
“คุณหมอ ลิษาเป็นอะไรไปคะ”
ว่าที่คุณแม่ที่ยังไม่รู้ตัวว่าจะมีเบบี๋ถามเสียงพร่า จิบน้ำที่อินทัชป้อน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรง
“ผมอยากให้คุณอัลตร้าซาวด์”
“โรคร้ายเหรอคะ” อลิษาน้ำตาคลอทันที ความอ่อนไหวมากมายจากไหนไม่รู้ทำให้เธออยากร้องไห้ขึ้นมาดื้อ ๆ
อินทัชส่ายหน้า เขาจูบหน้าผากเนียนปลอบขวัญภรรยา และเลือกที่จะยังไม่บอกเรื่องผลเลือดกับอลิษา เพราะเขาอยากมั่นใจกว่านี้ด้วยการอัลตร้าซาวด์ เขาไม่อยากเห็นอลิษาผิดหวังอีก ถึงแม้ว่าความเป็นไปได้จะสูงถึง 90% แล้วก็ตาม
“ลองซาวด์ก่อนนะครับ แล้วผมถึงจะตอบได้”
“ก็ได้ค่ะ”
คุณหมอจูบหน้าผากภรรยาอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวไปเตรียมอุปกรณ์ ระหว่างนั้นมีพยาบาลมาถอดน้ำเกลือ ก่อนจะให้อลิษานั่งรถเข็นแล้วพาเธอไปที่ห้องตรวจ
ภายในห้องตรวจไม่กว้างมาก มีอุปกรณ์ที่อลิษาไม่รู้จักและสามีที่ยืนรออยู่ คุณหมอประคองเธอขึ้นไปนอนบนเตียง ขาทั้งสองข้างถูกแยกออกจากกัน
“คุณหมอคะ”
“นิดเดียวครับ” อินทัชให้กำลังใจภรรยา “อย่าเกร็งนะครับ”
อินทัชเลือกอัลตร้าซาวด์ผ่านช่องคลอด เพราะอายุครรภ์ยังน้อยกว่าหกสัปดาห์ อัลตร้าซาวด์ผ่านหน้าท้องอาจจะเห็นได้ไม่ชัด ระหว่างอัลตร้าซาวด์ ทั้งหมออินทัช พยาบาล และอลิษา ต่างมองไปที่จอแสดงผลด้วยท่าทีนิ่งสงบ ก่อนที่หัวใจคนเป็นหมอจะเต้นเร็วขึ้น เมื่อได้เห็นผลตรงหน้าชัด ๆ
“สองจริง ๆ ด้วยค่ะหมออินทัช” บุศยา พยาบาลอาวุโสที่สนิทชิดเชื้อกับหมออินทัชเป็นอย่างดี เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ครับ”
อินทัชพยักหน้ารับ ดวงตาอ่อนแสงลงเมื่อมองไปยังจุดเล็ก ๆ สองจุดบนหน้าจอ อลิษาที่ไม่รู้เรื่องกับเขาหันมาจ้องหน้าอินทัชเพื่อรอให้สามีอธิบาย
“มันคืออะไรเหรอคะ”
“มันคือถุงตั้งครรภ์ครับ”
“อะไรนะคะ!?”
“คุณกำลังตั้งครรภ์ และเป็นครรภ์แฝดด้วยครับ”
อลิษาเบิกตากว้าง อ้าปากค้างลืมสวย เธอสับสนมึนงงว่านี่เป็นความจริงหรือความฝัน เพราะภาพสุดท้ายที่จำได้คือเธออาเจียนจนเหมือนจะตายแล้วก็สลบไป แต่พอตื่นมาดันได้รับข่าวดีว่ากำลังจะมีลูก เป็นไปได้ว่าตอนนี้เธออาจจะแค่ฝันไปเท่านั้น
“โอ้ย!”
“ลิษา! เป็นอะไรไปครับ!”
อินทัชรีบพุ่งเข้าไปหาภรรยา เขามองสำรวจว่าเธอบาดเจ็บตรงไหนแต่ก็ไม่พบ
“ตะ แต่คุณหมอบอกว่าเป็นแฝด ลิษาไม่อยากให้ลูกแยกกัน”
“ทำไมพวกเขาต้องแยกกันล่ะครับ”
“ก็สัญญา..”
“ผมถือว่าสัญญามันเป็นโมฆะตั้งแต่วันที่คุณรับแหวนจากผมแล้วครับ” ไม่รอให้ภรรยาพูดจบ อินทัชก็สวนขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
คนที่กำลังจะเป็นแม่ได้ยินแบบนั้นก็ร้องไห้โฮ ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าระหว่างเธอกับอินทัชไม่ได้รู้สึกดีต่อกันจริง ๆ เธอจะใจกล้าพอแบ่งลูกให้เขาไหม
แค่คิด อลิษาก็หวงแหนพวกเขาทั้งสองเสียแล้ว หวงตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นตัวอ่อน หรือแม้แต่ได้ยินเสียงหัวใจลูกเลยด้วยซ้ำ
“ฮึก ขอบคุณนะคะ ฮือ”
อลิษาร้องไห้ไม่หยุด อินทัชทั้งปลอบโยนด้วยคำพูด ทั้งลูบหลังและกดจมูกกับกลุ่มผมหอมกรุ่นซ้ำ ๆ จนกระทั่งคุณแม่เริ่มควบคุมตัวเองได้ อลิษาเงยหน้าเปียก ๆ ขึ้นมองสามี ดวงตาแดงช้ำ ปลายจมูกแดงก่ำ และยังสะอึกสะอื้นไม่หยุด
คนอะไรขนาดร้องไห้ยังสวย บุศยาคิด พลางถืออวิสาสะจ้องหน้าภรรยาของคุณหมออินทัช คุณอลิษาสวยจนผู้หญิงอย่างเธอยังเพ้อ สวยจนอยากรู้ว่ามีมุมไหนบ้างที่ไม่สวย
“แต่คืนนี้คุณต้องนอนที่นี่นะครับ”
“ทำไมคะ”
“คุณแพ้หนักมากครับลิษา คุณหมดสติไปเกือบสองชั่วโมง ตัวซีดไปหมด ผมอยากให้คุณนอนดูอาการที่นี่หนึ่งคืน”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20