ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 192
น่าแปลก.. พอเข้าสัปดาห์ที่แปด อาการแพ้ท้องก็หายไปเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
ไม่มีอาการเวียนหัวตอนเช้า รู้สึกอยากอาเจียน หรือกินอะไรไม่ได้อีกต่อไป แม่ลูกสองกินทุกอย่างที่ขวางหน้า เหมือนชดเชยช่วงเวลาสองสัปดาห์กว่า ๆ ที่กินอะไรไม่ได้ให้เต็มที่
อินทัชไม่ค่อยกล้าห้ามเพราะกลัวว่าภรรยาจะโกรธอีก รวมถึงอลิษาก็ชอบยกลูก ๆ มาอ้างว่าที่กินเยอะเพราะลูกหิว กินกันเก่งจนจะกลายเป็นหมูในท้องเธออยู่แล้ว เขาจนปัญญาเลยได้แต่เตือนกลาย ๆ ไป ยังดีที่คนท้องอ่อนไม่ได้ดื้อดึง
อะไรที่ไม่ดีต่อลูกน้อยทั้งสอง อลิษาไม่ทำ
ยกเว้นเรื่องเดียว..
“เอางานมาทำที่บ้านก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอลิษา คุณจะรีบกลับไปทำงานทำไม ยังท้องอ่อน ๆ อยู่เลยนะครับ”
“แต่ถ้าลิษาท้องโตกว่านี้คุณหมอก็จะบอกว่าห้ามไปเพราะท้องแก่ใช่ไหมคะ” อลิษาดักอย่างรู้ทัน อยู่กันมาจนถึงป่านนี้ถ้าไม่รู้ก็คงไม่ใช่ผัวเมีย คุณหมออินทัชน่ะขี้กังวลเกินไป กังวลกับทุกเรื่องทั้ง ๆ ที่บางเรื่องมันไม่ได้น่ากังวลขนาดนั้น
“ผมเป็นห่วงคุณ”
“คนท้องไม่ใช่คนปกติลิษารู้ แต่คนท้องก็ไม่ใช่คนป่วยติดเตียงนะคะ” อลิษาสอดแขนเข้าไปกอดรัดเอวสอบ “ให้ลิษาไปทำงานเถอะนะคะ อยู่แต่บ้านลิษาเบื่อ ลิษาสัญญาว่าจะระวังตัวเองเป็นอย่างดี ไม่ให้ลูกหมูทั้งสองเป็นอะไรไปเด็ดขาด”
“แต่ว่า..”
“คุณสามีไม่สงสารมะปรางเหรอคะ เด็กคนนั้นต้องหอบงานมาให้ลิษาทุกวัน กว่าจะได้กลับบ้านก็ค่ำมืด ถึงจะได้เงินเดือนเยอะขึ้นแต่ทำงานหนักแบบนี้มันไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ”
“.....”
“คุณหมอ.. คุณสามีขา นะคะ นะ.. ลิษาสัญญาว่าจะรายงานตัวตลอด แพ้ท้องหรือทานอะไรจะส่งให้ดูจนคุณหมอรำคาญเลยค่ะ”
“ผมไม่มีทางรำคาญคุณหรอกครับ”
“แค่เปรียบเทียบค่ะ แค่เปรียบเทียบ”
อินทัชถอนหายใจ เขากังวลเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ ตอนที่ภรรยาอยู่บ้านเขาไม่จำเป็นต้องห่วงมาก เพราะบางครั้งพ่อกับแม่เขาอยู่ด้วย ไหนจะป้าจิต และเด็ก ๆ คนงานในบ้านที่คอยสอดส่องดูแล ถ้าอลิษาไปที่ทำงานใครจะดูแล
“ก็ได้ครับ แต่..” อินทัชยอมตามใจภรรยา แต่ไม่วายมีข้อแม้ “ผมขอคอนแทคคุณมะปรางไว้ได้ไหมครับ”
.
.
“กรี๊ดดด ไม่คิดไม่ฝันว่ามะปรางจะได้ไลน์คุณหมอ”
มะปรางส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดในลำคอ พร้อมหมุนตัวไปมาจนอลิษาเวียนหัว ผู้บริหารพ่วงตำแหน่งหม่าม้าของสองหมูยกยาดมขึ้นดม พอมะปรางเห็นแบบนั้นก็หยุดทุกอย่างลงทันที ก่อนจะเดินเจี๋ยมเจี้ยมเข้าไปใกล้พี่สาวที่เป็นเจ้านายด้วย
“แฮร่”
“อะไรจ๊ะ”
“มะปรางเล่นใหญ่ไปหน่อย ขอโทษค่ะ”
“พี่ไม่ได้ว่าอะไร” อลิษาโบกมือ “แค่ช่วงนี้ติดยาดม มันหอมนะ พี่ไปอยู่ที่ไหนมาไม่เคยใช้”
ได้ยินแบบนั้นมะปรางก็หายกังวล ผู้ช่วยสาวกลับเข้าสู่โหมดจริงจัง เอ่ยรายงานเรื่องงานหลาย ๆ อย่างของบริษัทให้อลิษารับรู้
VERIFYCAPTCHA_LABELประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20