“คุณหมอ คุณหมอเป็นมาเฟียเหรอคะ”
แค่ก!
อินทัชสำลักน้ำดื่มจนหน้าแดง ดวงตาสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกใจ
นี่ภรรยาไปเอามาจากไหนว่าหมออย่างเขาเป็นมาเฟีย หรือนี่จะเป็นอาการแพ้ท้องอีกรูปแบบหนึ่งที่อินทัชไม่เคยเจอ
“ทำไมมองลิษาแบบนั้นล่ะคะ” อลิษาปากคว่ำ คุณสามีมองเธอเหมือนเห็นตัวประหลาดไปได้ “ลิษาก็แค่สงสัย เพราะอีตาไตรภพทำท่าเหมือนกลัวคุณขนาดนั้น”
“หืม ไม่น่าจะกลัวผมนะครับ เขาน่าจะกลัวพ่อผมมากกว่า”
“คุณพ่อน่ะเหรอคะ” อลิษาเบิกตากว้าง “หรือว่า.. คุณพ่อจะเป็นมาเฟีย!”
“ไปกันใหญ่แล้วครับลิษา ไม่ใช่ครับ พ่อผมเป็นหมอธรรมดานี่แหละ” อินทัชรีบปฏิเสธ เขากลัวว่าภรรยาจะคิดไปไกล แล้วเชื่อว่าคุณหมอพีระเป็นมาเฟียจริง ๆ
อินทัชนึกภาพไม่ออกเลย ถ้าหมอพีระเป็นมาเฟีย แล้วหมออิงอรจะเป็นอะไร ในเมื่อพ่อเขากลัวแม่ขนาดนั้น
“แล้วทำไมล่ะคะ ผู้ชายคนนั้นค่อนข้างมีอิทธิพลเลยนะ เขารู้จักคนเยอะ มีธุรกิจหลายอย่าง ทำไมเขาต้องกลัวหมอธรรมดา ๆ ด้วย”
“หมอธรรมดาที่เป็นเจ้าหนี้น่ะครับ”
“เจ้าหนี้???” อลิษาทวนคำเพราะคิดไม่ถึง นี่พีคยิ่งกว่าเป็นมาเฟียอีกนะ
เป็นเจ้าหนี้เศรษฐีแบบนั้น ครอบครัวของสามีเธอต้องร่ำรวยขนาดไหนกัน
“อืม.. เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อน เอาเป็นว่าพ่อของคุณไตรภพเป็นญาติห่าง ๆ ของแม่ผม ห่างมากจนแทบไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อสองปีก่อนที่ธุรกิจเริ่มจม พวกเขาก็เข้ามาขอความช่วยเหลือจากครอบครัวผม คุณแม่จะไม่ให้ก็ไม่ได้ เพราะฝ่ายนั้นถึงขั้นให้ญาติผู้ใหญ่มาอ้อนวอน”
“แบบนี้นี่เอง”
“ที่จริงแม่ผมถูกตัดหางปล่อยวัดจากครอบครัวใหญ่ตั้งนานแล้วครับ พวกเขาไม่ยอมให้แม่แต่งงานกับพ่อ เพราะอยากให้แต่งงานกับลูกชายอีกตระกูลเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แต่แม่ไม่ยอม ก็เลยถูกตัดออกจากตระกูล แม้แต่งานแต่งแม่ก็ไม่มีใครมา”
อลิษาพยักหน้ารับ เรื่องราวของคนรวยนี่ซับซ้อนน่าดู
“คุณตาที่เป็นคนตัดแม่ทิ้งมาอ้อนวอนแม่ด้วยตัวเอง แม่ใจอ่อน คิดว่าอย่างน้อยท่านก็เลี้ยงแม่มา แต่พ่อผมไม่เห็นด้วย กลัวว่าสุดท้ายคนพวกนั้นจะใช้ความใจอ่อนของแม่ชักดาบไม่ยอมคืนเงิน พ่อเลยเสนอให้ครอบครัวของคุณไตรภพกู้ยืมเงินจากพ่อแทน เพื่อที่คนพวกนั้นจะได้ไม่กล้ามาตุกติก”
“เงินเยอะเลยเหรอคะ ผู้ชายคนนั้นเลยดูเกรง ๆ”
อินทัชพยักหน้ารับ ก่อนจะชูนิ้วขึ้นสองนิ้ว
“สองล้าน ไม่สิ น่าจะยี่สิบล้าน”
“ไม่ใช่ครับ”
“..นั่นสิคะ”
“อย่าคิดมากนะครับ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบทุกอย่าง คุณ ผม คุณพ่อ คุณแม่ ทุกคนล้วนมีจุดที่บกพร่อง ก็พวกเราเป็นมนุษย์นี่ครับ”
"แล้วถ้าลูกของเราเกิดมาไม่เก่งเท่าคุณพ่อ คุณแม่ หรือว่าคุณ คุณจะรักพวกเขาไหมคะ”
“ผมรักพวกเขาตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่ามีพวกเขาแล้วครับ ต่อให้ลูกเกิดมาไม่สมประกอบผมก็จะรักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง”
“ลิษาก็เหมือนกันค่ะ”
พ่อแม่มือใหม่โอบกอดถ่ายทอดความอบอุ่นให้กันและกัน เผื่อแผ่ความรู้สึกอิ่มเอมในหัวใจไปให้ลูกน้อยในท้องทั้งสองด้วย อลิษาไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น คำพูดของอินทัชจะเปลี่ยนแปลงหรือไม่ แต่แค่วันนี้อินทัชรักลูกก็เพียงพอแล้ว
.
.
กลางดึกที่ทุกคนกำลังนอนหลับอย่างเป็นสุข ห้องนอนลูกชายคนเดียวของบ้านเกิดความเคลื่อนไหวขึ้น ร่างที่นอนซีกขวาของเตียงขยับพลิกไปมาหลายครั้ง ดวงตาคู่สวยเปิดขึ้นในความมืดและไม่มีทีท่าว่าจะปิดลงง่าย ๆ
เข้าวันใหม่มาได้แค่ครึ่งชั่วโมง คนท้องอ่อน ๆ ก็เกิดอาการเปรี้ยวปาก ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นอลิษาถึงได้อยากกินข้าวมันไก่ตอนนี้ อยากกินอะไรง่าย ๆ จะไม่เป็นปัญหาเลย แต่ข้าวมันไก่มันมีขั้นตอนการทำเยอะแยะไปหมด ถ้าเรียกป้าจิตขึ้นมาทำให้ตอนนี้อลิษาคงบาปน่าดู

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20