ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 59

“วิวสวยหรือเปล่าไอริน”

เสียงทุ้มกระซิบถาม เจ้าของชื่อสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อถูกงับติ่งหูหยอกเย้า พลชเบียดท่อนล่างเข้าหาสะโพกมน ถูไถท่อนกายที่เปียกฉ่ำไปกับแก้มก้นนุ่ม บางครั้งส่วนหัวอวบใหญ่ก็ทำท่าเหมือนจะแทรกเข้าไป แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ทำ ปล่อยให้ไอรินรอคอยด้วยความร้อนใจ

คนขี้แกล้ง

ไอรินหันกลับไปมองคนขี้แกล้งด้วยน้ำตาที่คลอเต็มเบ้าตา ร่างกายเธอร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว แต่พลชกลับเอาแต่บอกให้เธอดูวิวอยู่ได้

เวลานี้ใครจะสนใจวิวกัน

“บอสขา ได้โปรด”

“มองวิวสิไอริน ผมซื้อที่นี่เพราะวิวเลยนะ”

“ไม่! บอสขา เข้ามาเถอะนะคะ” ไอรินร้องขอเสียงพร่า แอ่นก้นขึ้นเสียดสีลำร้อนด้วยความต้องการที่ล้นปรี่ “ได้โปรด เข้ามาในตัวรินซะที รินต้องการบอส”

“วิวไม่สวยเหรอไอริน” พลชถามอีกครั้ง ถามทั้ง ๆ ที่เอวสอบบดเบียดเข้าหาสะโพกอิ่ม เขายิ้ม ซอยเอวเบา ๆ ให้ส่วนปลายทิ่มแทงก้นเด้ง ๆ

เป็นรอยยิ้มที่ไอรินรู้สึกว่าน่าหมั่นไส้เหลือเกิน มีความสุขมากไหมที่ได้แกล้งเธอ อย่าให้ถึงตาเธอบ้างก็แล้วกัน

“บอส อย่าแกล้งรินสิคะ”

“ยังไม่ได้หยิบถุงยางเลย”

“ช่างมันเถอะค่ะ!” เสียงหวานแข็งขึ้นอย่างหมดความอดทน “บอสไม่ใส่มาตั้งกี่ครั้งแล้ว บอสแค่จะแกล้งรินอะ คนใจร้าย!”

เพราะยอมรับความรู้สึกตัวเองแล้ว เพราะน้ำเมาที่ยังไหลเวียนอยู่ในร่างกาย หรือเพราะอารมณ์ที่ไม่ได้รับการเติมเต็มเสียที วันนี้ไอรินรู้สึกว่าตัวเองอ่อนไหวกว่าทุกวัน พอพูดจบน้ำตาเม็ดโตก็ร่วงเผาะ พลชถึงกับตกใจเพราะไม่คิดว่าไอรินจะร้องไห้ออกมาแบบนี้

“ใจร้ายที่สุด ฮึก”

“ไอริน” อ้อมแขนแกร่งรีบโอบเอวคอดเข้าหาตัว พลางพรมจูบไปทั่วไหล่เล็กเหมือนกำลังสำนึกผิด “ผมขอโทษ”

“ใจร้าย ฮึก”

“ขอโทษ ให้ผมทำยังไงคุณถึงจะหยุดร้องไห้”

พลชชอบให้ดวงตาคู่นั้นฉ่ำไปด้วยน้ำตาเพราะความต้องการ แต่ไม่ใช่ร้องไห้โฮออกมาแบบนี้ หัวใจของเขากระตุกวูบตอนที่เห็นน้ำตาของเลขาคนเก่งไหลลงมาเป็นทาง

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นไอรินร้องไห้ และพลชไม่ชอบมันเอาเสียเลย

“อึก”

ไอรินเกือบทรุดลงไปกองที่พื้น ถ้าไม่ใช่เพราะมีอ้อมแขนแกร่งที่โอบรอบเอวตลอดเวลา พลชสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอ ใบหู เส้นผม และไหล่เล็ก ๆ รอจนกระทั่งทุกอย่างกลับมาเป็นปกติจึงถามเชิงหยอกเย้า

“ทำไมเสร็จเร็วขนาดนี้” คำถามเจือไปด้วยเสียงหัวเราะเอ็นดู ยิ่งไอรินหันกลับมาส่งค้อนให้พลชยิ่งอารมณ์ดี

“เพราะบอสนั่นแหละ”

“ผมทำไม หืม”

“ก็บอส.. อ๊ะ”

พูดไม่ทันจบ ไอรินก็ต้องเปลี่ยนเป็นส่งเสียงครางหวาน ๆ แทน คนที่ไม่ยอมทำอะไรจนเธอร้องไห้เมื่อกี้ ตอนนี้กำลังกระทุ้งสะโพกเบา ๆ ท่อนไฟร้อน ๆ ผลุบเข้าออกในตัวเป็นจังหวะเนิบนาบ ส่วนปลายของความยาวกระทบกับจุดอ่อนไหวของเธอที่พลชรู้จักดี ไอรินหลับตาลง จิกนิ้วกับราวระเบียงเพื่อระบายความเสียวซ่านที่พลชมอบให้

ถึงจะขี้แกล้ง แต่เขาก็เป็นคนเดียวที่ทำให้เธอมีความสุขได้ขนาดนี้

“อื้ม ไอริน”

อ้อมแขนอบอุ่นโอบกอดเอวคอดแนบแน่น ชายหนุ่มซุกใบหน้ากับไหล่ลาด สูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่น ผสมกับกลิ่นของตัวเองจากเสื้อที่ไอรินสวมใส่ไม่รู้เบื่อ กลิ่นไวน์จาง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่บนผิวทำให้ไอรินดูเซ็กซี่เย้ายวนกว่าเดิม