ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 81
งานวันเกิดปีที่สามสิบของลูกสาวท่านทูตเรียบง่ายกว่าที่คิด แพทริเซียแค่ชวนเพื่อนสนิทมาปาร์ตี้ด้วยกัน เพื่อก้าวข้ามวัยเลขสองเข้าสู่วัยเลขสามอย่างสวยงาม เพื่อนหลายคนของดีไซน์เนอร์สาวลงทุนบินจากยุโรปมาถึงประเทศไทย บางคนมาไม่ได้ก็ส่งเป็นของขวัญราคาแพงมาให้
ปาร์ตี้เล็ก ๆ มีคนร่วมงานแค่สิบคนถ้วน ถ้าไม่นับรวมเจ้าของงานก็เหลือแค่เก้า แพทริเซียแนะนำให้พลชรู้จักกับเพื่อนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ และเพราะพลชเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในงาน เพื่อน ๆ ของเจ้าของวันเกิดจึงอดแซวไม่ได้ว่าแพทริเซียต้องการจะเปิดตัวแฟนใหม่หรือเปล่า เจ้าของวันเกิดพยายามปฏิเสธเท่าไหร่ก็ไม่มีใครเชื่อ
“คุณดีนนน คุณกำลังจีบเพื่อนฉันเหรอคะ” หญิงสาวตาสีฟ้า เส้นผมยาวสีบลอนด์ทองถามเสียงอ้อแอ้
เริ่มดึก หลาย ๆ คนก็เริ่มเมามาย แม้แต่เจ้าของวันเกิดอย่างแพทริเซียเองก็เริ่มหน้าแดง ร่างบอบบางพิงอกกว้างเพราะรู้สึกว่าโลกหมุนเร็วเกินไป เรียกเสียงโห่แซวจากบรรดาเพื่อน ๆ ที่เห็นเหตุการณ์
“แพทบอกว่ายังไม่ได้คบ แปลว่าคุณกำลังจีบเพื่อนฉันสิน้าาา เทคแคร์ดีขนาดนี้ น่าอิจฉาจัง”
พลชไม่ได้ต่อบทสนทนา เขาพยุงแพทริเซียไปนั่งที่โซฟา ขยับออกห่างเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียด
“คุณแพท ไหวไหมครับ” เขาถามด้วยความเป็นห่วง แพทริเซียไม่ได้คออ่อนก็จริง แต่ดื่มวิสกี้เหมือนน้ำเปล่าแบบนั้น คอแข็งมาจากไหนก็ยากจะรอด
“ไหว อึก! ค่ะ”
“คุณเมามากแล้วนะครับ ไม่ไหวก็เข้าไปพักในห้องก่อนดีกว่าครับ มาครับ ผมพาไป”
“ไม่ อึก ฉันไม่เมา นั่งพักเดี๋ยวเดียวก็หาย อึก”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจคุณแพทครับ”
พลชลอบถอนหายใจ ยอมรับตรง ๆ ว่างานวันนี้มันค่อนข้าง.. น่าเบื่อ ถ้าเขารู้ว่าเพื่อนของแพทริเซียมีแต่ผู้หญิงคงไม่มา
เหมือนตัวเองเป็นแกะดำ เป็นผู้ชายคนเดียวในวงล้อมของผู้หญิง พลชเหมือนเป็นของแปลกปลอมในงาน
“คุณดีน”
ชายหนุ่มหันกลับไปมองเจ้าของเสียงเรียก ดูเหมือนว่าแพทริเซียจะเริ่มพูดรู้เรื่องขึ้นหลังจากที่ดื่มน้ำเปล่าจนหมดแก้ว
“คุณเข้าหาฉันเพราะอะไรคะ”
“ครับ?”
“คุณชอบฉันเหรอคะ”
คำถามนั้นตรงไปตรงมาตามนิสัยของเจ้าตัว แพทริเซียถูกเลี้ยงดูมาในแบบของครอบครัวตะวันตก ตรงไปตรงมา มั่นใจ เปิดเผย และไม่อ้อมค้อม เธอไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสาที่เขินอายจนทำอะไรไม่ถูกเวลามีใครเข้าหา ตรงกันข้าม เธอชอบความชัดเจน มีอะไรก็พูดออกมาตรง ๆ
“ฉันคิดไม่ออก” เธอนิ่วหน้า “คนระดับคุณคงไม่จำเป็นต้องเข้าหาฉันเพราะผลประโยชน์ ถึงฉันจะมีพ่อเป็นทูต แต่ตัวฉันก็เป็นแค่ดีไซน์เนอร์ธรรมดา แล้วทำไม? ทำไมล่ะคะ”
พลชไม่มีคำตอบให้แพทริเซีย เขาเอาแต่ปิดปากเงียบสนิทจนคนที่รอฟังคำตอบต้องถามย้ำ
“บอกมาเถอะค่ะว่าคุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”
“แล้วถ้าผมบอกว่าใช่ล่ะครับ”
“คะ?”
“ผมชอบคุณ”
.
.
“บอสกลับมาเหนื่อย ๆ ไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ” ไอรินส่งยิ้มไปให้
เล็บคมจิกลงบนผิวเนื้อบริเวณฝ่ามือเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวดที่ตีตื้นขึ้นมา พลชไม่รู้เลย ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มที่เขาเห็น จะเต็มไปด้วยหยาดน้ำตามากมายขนาดไหน
ทั้ง ๆ ที่เตรียมใจไว้แล้ว แต่ถึงเวลาจริงมันกลับเจ็บกว่าที่ประเมินเอาไว้หลายเท่า ที่ยังฝืนยิ้มอยู่ได้ คงเป็นเพราะชีวิตของไอรินเคยผ่านเรื่องราวมามากมาย
เธอเป็นคนร้องไห้ยากมาแต่ไหนแต่ไร เพราะชีวิตต้องสู้ตลอดเวลา ไม่มีช่วงพักให้สิ้นหวังหรือร้องไห้เหมือนคนอื่นเขา แต่ตอนนี้ไอรินอยากหยุดทุกอย่าง หยุดเข้มแข็ง หยุดต่อสู้ เธออยากกลับเข้าไปในห้อง แล้วปล่อยโฮออกมาให้สมใจ
แต่ถ้าเธอทำแบบนั้น พลชจะเกิดความสงสัย และเธอก็กลัวว่าตัวเองจะโกหกไม่ได้ ทุกอย่างมันจะยิ่งยุ่งเหยิง
อดทนหน่อยไอริน อดทน
“แล้วคุณกำลังจะไปไหน”
พลชถามเสียงแผ่ว ปกติไอรินนอนไม่เกินเที่ยงคืน นอกจากวันไหนที่เขาเอาแต่ใจเธอถึงจะยอมนอนดึก มันจึงค่อนข้างแปลกที่เลยเที่ยงคืนมาแล้ว แต่ไอรินยังไม่หลับแบบนี้
“รินอยากดื่มนมค่ะ ก็เลยว่าจะไปอุ่นนมมาดื่ม”
“เผื่อให้ผมด้วยได้ไหม”
“ได้สิคะ” ไอรินพยักหน้ารับยิ้ม ๆ “บอสไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวรินจะอุ่นนมไว้ให้”
“ขอบคุณ”
ขายาวก้าวขึ้นไปบนห้องนอนกระจกของตัวเอง ดวงตาคมกริบเฝ้ามองคนที่อยู่ด้านล่างจนลับสายตา ไอรินรอจนกระทั่งเสียงประตูปิดลง ร่างบางที่ฝืนทนมานานก็ทรุดฮวบลงอย่างหมดแรง
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20