ลูกชายของประธาน....เรียกฉันหม่ามี๊?! นิยาย บท 47

บทที่ 47 แกคิดว่าจะหนีพ้นเหรอ

พอพยาบาลฝึกหัดได้ยิน แววตาก็เป็นประกาย จู่ๆ ก็ดีใจมากๆ

“จริงเหรอคะ? ที่รัก คุณดีจริงๆ”

พูดจบ สองมือของเธอก็กอดคอของ หลี่ยิ่งเอาไว้

สองมือของ หลี่ยิ่งฉีกเสื้อผ้าของพยาบาลสาว กำลังคิดจะไปอีกขั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักออก

เสียงดังมาจากนอกประตู ถูกขัดจังหวะสีหน้าของ หลี่ยิ่งก็นิ่งไป เขาหยุดมือลง พูดด้วยเสียงเย็นชา “ใครอ่ะ? ก่อนเข้าไม่รู้จักเคาะประตูเหรอ? ยังเข้าใจไหม.....” กฎ

ยังไม่ทันพูดจบ หลี่ยิ่งเงยหน้าขึ้นมองก็ตกใจ

“หัว......หัวหน้า”

ตอนแรก หลี่ยิ่งคิดว่า อาจจะเป็นพยาบาลฝึกหัดที่ไม่รู้เรื่องเลยลืมเคาะประตู กลับคิดไม่ถึงว่าจะเป็นหัวหน้า

เขาดึงสติกลับมา รีบจัดเสื้อผ้าของตัวเอง

หัวหน้าโกรธจนหน้าแดง ในตอนนี้รู้สึกว่าขายหน้ามาก

พยาบาลฝึกหัดตกใจจนไม่กล้าส่งเสียง

“หัวหน้า ท่านมาได้ยังไงครับ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

หลี่ยิ่งจัดเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จแล้วก็รีบพูดขึ้น สีหน้าของเขาอึดอัดมาก

กวาดตามองคนที่ตามมา มองไปที่ เจียงสื้อสื้อและตำรวจที่อยู่ด้านหลังสองนาย ในใจเขาก็เกิดความสงสัยลอยขึ้นมา

ตำรวจเดินมาข้างหน้า แสดงบัตร และพูดต่อว่า “พวกเราได้รับคดี คุณฟางถูกย้ายโรงพยาบาลอย่างไม่มีเหตุผล ขอให้ คุณหมอหลี่ให้ความร่วมมือกับพวกเราด้วยครับ”

สีหน้าของ หลี่ยิ่งเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาคิดไม่ถึง เรื่องนี้มันจะใหญ่โตขนาดนี้ แม้แต่หัวหน้ายังตกใจ

เขาเงียบลง เดินตามหัวหน้าและตำรวจเข้าห้องทำงานไป

หัวหน้าถามว่า “หลี่ยิ่ง เรื่องนี้เป็นยังไงกันแน่ ทำไมคุณไม่ได้ผ่านการอนุญาตการคนในครอบครัวก็ย้ายผู้ป่วยไปแล้ว? ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผู้ป่วย คุณจะรับผิดชอบไหวไหม?”

หลี่ยิ่งได้ยินแบบนี้ ก็อธิบายอย่างเร่งรีบ “หัวหน้า ฝั่งตรงข้ามบอกว่าเป็นสามีของผู้ป่วย ในมือของเขามีเอกสาร ขั้นตอนปกติ และผมก็มีหลักฐาน”

เจียงสื้อสื้อได้ยินแบบนี้ มุมปากก็มีรอยยิ้มประชดประชัน “แม่ฉันไม่มีสามี มีแค่ฉันคนเดียวที่เป็นคนในครอบครัว”

“แต่.....แต่ว่าขั้นตอนผมก็ทำตามปกติ หัวหน้า ตำรวจผมไม่รู้จัก ฟางเสว่มั่น จะช่วยคนอื่นย้ายโรงพยาบาลอย่างไม่มีเหตุผลได้ยังไง!”

หลังจากพูดจบ หน้าผากของ หลี่ยิ่งก็มีเหงื่อไหลออกมาเต็มไปหมด เขาพยายามให้ตัวเองสงบสติลง

ตอนนี้ เซิ่นมู่ป๋ายก็เดินออกมา

“คุณหมอหลี่ คุณแน่ใจว่าทำตามขั้นตอนนะครับ?”

มองเห็น เซิ่นมู่ป๋าย เจียงสื้อสื้อก็ตะลึงเล็กน้อย

แววตาของ หลี่ยิ่งเปลี่ยนไป ความรู้สึกไม่สงบความสงสัยเกิดขึ้นอย่างหนักหน่วง

“มู่ป๋าย เกิดอะไรขึ้น”

เซิ่นมู่ป๋ายเอาเอกสารในมือยื่นให้หัวหน้า

หัวหน้ารับ หลังจากที่เปิดออกมา ก็เห็นรูปของ หลี่ยิ่งและเจียงเจิ้น เจอกันที่ร้านกาแฟ

ในรูป เจียงเจิ้นให้เงินปึกหนาสองปึกกับ หลี่ยิ่ง

“คุณหมอหลี่ คุณบอกว่าทำตามขั้นตอนทุกอย่าง แต่ว่าทำไมก่อนจะย้ายโรงพยาบาลหนึ่งวันคุณและ เจียงเจิ้นก็พบหน้ากับ เขายังเอาเงินมากขนาดนั้นให้คุณอีก?”

จู่ๆ สีหน้าของ หลี่ยิ่งก็ซีดขาว เซิ่นมู่ป๋ายเอารูปภาพพวกนี้มาจากไหนกัน?

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ลูกชายของประธาน....เรียกฉันหม่ามี๊?!