อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1384

งานมงคลของอันเหนียนกับองค์หญิงหนานฉือเตรียมงานไปแล้วหนึ่งวัน

วันต่อมา จวนตระกูลอันจัดงานมงคล แม้จะเชิญคนมาไม่มาก แต่ก็แต่งแต้มไปด้วยโคมแดงธงแดงสดใส เต็มไปด้วยบรรยากาศศิริมงคล

และอันชิงในชุดใหม่มงคลก็ยังคงงงงวยอยู่

ก่อนเมื่อวานนี้พี่ใหญ๋ยังเป็นชายหนุ่มที่ยังไม่ได้หมั้นหมายอยู่เลย วันนี้กลับมากราบไหว้ฟ้าดินกันแล้ว!

ความเร็วนี้ นางไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ได้ยินว่าที่แต่งงานด้วยยังเป็นองค์หญิงหนานฉือที่สูงส่งอีกด้ว ยนางมีองค์หญิงเป็นพี่สะใภ้หรือ?

"กราบไหว้ฟ้าดิน..."

เสียงท่องดังขึ้น อันเหนียนที่ถือแถบผ้าแพรแดงก็รู้สึกว่าสมองตนเองมึนงงไปหมด

เขาถูกจัดตารางมาทั้งวัน ก็ยังไม่ค่อยจะเข้าใจเลยว่าเพราะอะไร

แต่ว่าองค์หญิงหนานฉือก็ใจแข็งจะแต่งกับเขา กระทั่งเขาวันนี้ตอนที่เตรียมจะไปหาอ๋องเจวี้ยน ก็พุ่งเข้ามาในอ้อมกอดเขา กอดเขาเอาไว้แน่น เขย่งเท้าขึ้นกัดริมฝีปากเขา

"เอาล่ะ ตอนนี้พวกเราก็จูบสัมผัสกันแล้ว อันเหนียน ผู้ตรวจการอัน ท่านจะแต่งก็แต่ง ไม่แต่งก็ยังต้องแต่ง! ข้าจะไม่ให้ท่านผลักไสอีกแล้ว!"

องค์หญิงหนานฉือหลังจากได้การหนุนหลังจากอ๋องเจวี้ยนก็ไม่กลัวอะไรแล้ว

ก่อนหน้านี้นางยังเอาแต่ตอแยให้อันเหนียนแต่งกับนาง แต่อันเหนียนก็ยังถือทิฐิเรื่องตัวตนไม่เหมาะสม นางเองก็ไม่มีญาติพี่น้องในแคว้นเจาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ทำได้แค่คอยถ่วงเวลาองค์จักรพรรดิ ลากออกไปทีละวันๆ เท่านั้น

ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว อ๋องเจวี้ยนสนับสนุนนาง!

แล้วนางยังต้องกลัวอะไรอีก?

ทั้งเมืองหลวงนางก็ชอบแค่อ๋องเจวี้ยนกับอันเหนียน อ๋องเจวี้ยนเองก็มีฟู่จาวหนิงอยู่แล้ว นางเองก็คิดว่าแย่งมาไม่ได้ด้วย ในสสายตาอ๋องเจวี้ยนเองก็มีแต่นาง เช่นนั้นนางก็ทำได้แค่แต่งกับอันเหนียนเท่านั้น

"เสร็จพิธี เข้าห้องหอ!"

ตอนนี้ก็เสร็จสิ้นพิธีกราบไหว้แล้ว

อันเหนียนกุมหน้าผาก

พริบตานี้ ในสมองเขาจู่ๆ ก็กระจ่างขึ้นมา