อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2189

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนครั้งนี้กลับเมืองหลวงมาแค่ไม่กี่วัน ก็ต้องไปที่เขาชิงถงรักษาน้องชายเขาแบบที่รับปากถังอู๋เจวี้ยนไว้ก่อนหน้านี้

ไม่คิดว่าเจ้าอารามตอนนี้จะพูดความคิดนี้ออกมา จะให้พวกเขาพาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปที่เขาชิงถง

ฟู่จาวหนิงหลังได้สติก็หัวเราะขึ้นมา

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยอมไปเขาชิงถงหรือ?" นางมององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอย่างขำๆ

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองเจ้าอารามโยวชิงอย่างตกตะลึงระคนสงสัย

ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเคยเผยความคิดนี้กับนางมาก่อนเลย

แต่พอสบสายตากับเจ้าอารามโยวชิงแล้ว องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็เข้าใจ ว่าต่อให้พวกเขาจะอยู่ในห้องเดียวกันกับเขามาตลอดถึงสองคืนะเพื่อความปลอดภัยในเมืองเล็กนั่น แต่เจ้าอารามก็ไม่เคยคิดจะพานางไปด้วยเพื่อปกป้องนางไปตลอดเลย

เจ้าอารามโยวชิงเอ่ยขึ้นเรียบๆ "เขาชิงถงถือว่าปลอดภัยอยู่ คนของต้าชื่อถ้าไม่ล้อมกรอบโจมตีแคว้นเจา ก็ไม่มีทางไปถึงเขาชิงถงจับตัวเจ้าได้"

ถ้าคิดจะไปจับคนจากตระกูลถัง นั่นก็ต้องเคลื่อนกำลังพลไม่น้อย ต้าชื่อถ้าเคลื่อนคนมากขนาดนี้เข้ามาในแคว้นเจา แคว้นเจาคงไม่เห็นด้วยแน่

หรือก็คือ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอยู่ในเขาชิงถงคือปลอดภัย

แต่ว่า นับจากนี้นางเองก็ไม่สามารถคิดเรื่องแต่งงานเข้าราชวงศ์ได้อีกแล้ว อยู่ที่เขาชิงถงเพียงลำพัง หลังจากนี้นางต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาคนอื่น ตัวตนสูงส่งองค์หญิงใหญ่ต้าชื่อของนาง ก็จะใช้งานที่นั่นไม่ได้อีกแล้ว

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเองก็คิดเรื่องเหล่านี้ นางมองคนเหล่านี้อย่างเศร้าสร้อย

ตัวตนฐานะของพวกเขาไม่ใช่ธรรมดา ทำไมถึงไม่มีใครยอมรับนางเลยสักคน?

นางก็แค่อยากอยู่ในจวนอ๋องเจวี้ยน พอได้เห็นหน้าตาอ๋องเจวี้ยน นางก็อดไม่ได้ที่จะมองอย่างลุ่มหลง

ถ้าหากมีผู้ชายเช่นนี้ ต่อให้ครองได้แค่ครึ่งเดียว หรือแค่สามส่วนนางก็ยินดี

ฟู่จาวหนิงทำไมถึงได้โลภมากแบบนี้? เซียวหลันยวนเป็นถึงอ๋องเจวี้ยน ทำไมจึงจะมีพระชายารองเพิ่มอีกคนไม่ได้? ต้องมาอยู่กับนางแค่คนเดียวแบบนี้หรือ?

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนนี้จึงรู้สึกเคียดแค้นฟู่จาวหนิงมากจริงๆ

สายตาของนางเผยออกมาพอควร ฟู่จาวหนิงก็หัวเราะเย็ฯชาขึ้นในใจ

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพอเห็นอ๋องเจวี้ยนเย็นชากับนาง จึงไม่คิดจะเอ่ยปากให้รับนางไว้ และรู้ว่าการอยู่ในจวนอ๋องเจวี้ยนนั้นเป็นไปไม่ได้