อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1498

ฟู่จาวหนิงตอนที่หาเซียวหลันยวนเจอ เขากำลังเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง แล้วให้องครักษ์ส่งไปหาหลานหรง

หลานหรงยังไม่ได้เข้าเมืองหลวง งานที่เขารับผิดชอบมาตลอดเกี่ยวกับเรื่องของตงฉิง เรื่องเหล่านี้ ฟู่จาวหนิงไม่เคยถาม

แต่ว่า หลายวันนี้ที่นางอยู่แต่ในจวนอ๋อง งุดหัวอยู่กับการสกัดยา ก็รู้สึกเบื่ออยู่บ้าง พอได้ยินว่าเขาให้คนส่งจดหมายหาหลานหรง ฟู่จาวหนิงเลยถามไปคำหนึ่ง

"หลานหรงยังตรวจสอบเรื่องของตงฉิงอยู่ไหม?"

เซียวหลันยวนพยักหน้า "ยังตรวจอยู่"

"แล้วมีความคืบหน้าบ้างไหม?"

"คุณชายฟู่ทางนั้นให้เบาะแสมาไม่น้อย หลานหรงนำคนไปเจอกับสถานที่ที่พวกเขาค้นพบเมื่อครั้งนั้นแล้ว ที่นั่นปีที่แล้วเกิดปรากฏการณ์มังกรพลิกตัวขึ้นครั้งหนึ่ง"

เซียวหลันยวนเข้ามา โอบฟู่จาวหนิงไว้

เขาออกไปวุ่นอยู่สามวัน เมื่อคืนเพิ่งกลับมาจวนอ๋อง พูดได้ว่าสามวันแล้วที่ไม่เห็นหน้าฟู่จาวหนิง ตอนนี้กอดนางไว้ในอ้อมกอด รู้สึกเหมือนตัวเองดูดซับพลังมาจากนางเลย

ฟู่จาวหนิงอยู่ในอ้อมกอดเขา พอได้ยินเขาพูดถึงมังกรพลิกตัว ก็อดตกตะลึงขึ้นมาไม่ได้

"แผ่นดินไหว?"

"อื๋อ? แผ่นดินไหว? พูดแบบนี้ก็ถูกต้องนะ" เขาเพิ่งจะได้ยินคำว่าแผ่นดินไหวเป็นครั้งแรก แต่น่าจะเป็นเรื่องเดียวกับปรากฏการณ์มังกรพลิกตัวกระมัง?

"หลังจากนั้นล่ะ?"

"ในจดหมายหลานหรงบอกว่ารุนแรงมาก หนิงหนิง เจ้าอาจจะคิดไม่ถึง ว่าแผ่นดินไหวครั้งนี้ ทำให้ตงฉิงที่ถูกกลบฝังไว้ เปิดเผยออกมาส่วนหนึ่งแล้ว"

เซียวหลันยวนกอดนางอยู่พักหนึ่ง จึงนำจดหมายของหลานหรงยื่นส่งให้นางดู

จดหมายของหลานหรงยาวมาก เพราะเขียนเนื้อหาเอาไว้ไม่น้อย

เขาเขียนถึงปรากฏการณ์มังกรพลิกตัวนั้นไว้บนจดหมาย

และครั้งนี้ พื้นที่อีกด้านพังทลายลงกะทันหัน จนทำให้เกิดเป็นหน้าผาแห่งหนึ่ง ลึกจนมิอาจหยั่ง ดินโคลนและก้อนหินที่ชะล้างเมืองและหมู่บ้านตงฉิง ก็ไหลไปรวมกันที่ใต้ผานั่น จนทำให้ตงฉิงปรากฏออกมา

ราวกับว่าสวรรค์ใช้มือที่กำลังเบื่อ ขุดเล่นครั้งหนึ่ง และลอกออกอีกครั้งหนึ่ง

หลานหรงเขียนในจดหมาย : ท่านอ๋อง ท่านต้องมาดูด้วยตนเอง มาดูตงฉิงนี่!

พออ่านจดหมายจบ ฟู่จาวหนิงก็รู้สึกไม่อยากเชื่อ

"ดังนั้น ตงฉิงที่เคยถูกฝังไปแล้ว ปรากฏขึ้นมาใต้ดวงตะวันอีกครั้งหรือ?"

"ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น" เซียวหลันยวนตอบ

"พวกหลานหรงตอนนี้ยังค้นหาที่นั่นต่อหรือ?"

"ใช่แล้ว"