อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1655

"ลัทธิเทพทำลายล้างทำเรื่องไว้มากมายช่วงหลายปีนี้ ยิ่งไปวก่านั้นตอนนั้นยังเคยอาละวาดจนเผ่าเฮ่อเหลียนแทบจะล่มสลาย กระทั่งคอยสอดมือเขาไปทางตระกูลเสิ่นในต้าชื่อเพื่อสร้างความปั่นป่วนภายในอยู่บ่อยครั้งอีก"

เซียวหลันยวนกุมมือฟู่จาวหนิงมั่น บอกถึงสิ่งที่เขาวิเคราะห์ไว้กับนาง

"เรื่องที่แม่ของเจ้าถูกลักพาไปตอนเด็ก ลุงเจ้าทางนั้นยังตรวจสอบไม่ชัดเจน แต่ตอนนั้นที่กล้าลงมือกับคุณหนูตระกูลเสิ่น คนของลัทธิเทพทำลายล้างคงวางแผนไว้แล้วแน่ๆ ดังนั้น พวกเขาลงทุนลงแรงมาตั้งหลายปีขนาดนี้ จะมายอมปล่อยไปง่ายๆ ได้อย่างไรกัน?"

"ความหมายของท่านคือ ลัทธิเทพทำลายล้างช่วงนี้ที่เงียบๆ ไป คือกำลังคิดจะทำอะไรไม่ดีอยู่สินะ?" ฟู่จาวหนิงถาม

นางไม่รู้สึกดีดีด้วยเลยกับลัทธิเทพทำลายล้าง

"อืม เจ้าต้องระวังหน่อย"

เซียวหลันยวนเป็นห่วงมาก เมืองเจ้อมีผู้ประสบภัยอยู่มากมาย ไม่รู้ว่าจะเกิดความวุ่นวายอะไรหรือเปล่า

"ข้ารู้แล้ว" ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่ได้วางใจ นางจำเรื่องนี้เอาไว้ในใจแล้ว

เซียวหลันยวนถอนหายใจออกมา "ข้าอยากไปกับเจ้าจริงๆ จะอย่างไรก็ไม่วางใจ"

ฟู่จาวหนิงหัวเราะพรวดออกมา "ข้าไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นนะ? ท่านลองเชื่อใจในตัวข้าให้มากหน่อยสิ"

"ข้าเชื่อเจ้า แต่ก็ยังเป็นห่วงเจ้า มีเรื่องอะไรจะต้องบอกกับจงเจี้ยนนะ ข้างกายตลอดเวลาต้องมีองครักษ์อยู่ จะทำอะไรคนเดียวไม่ได้"

เซียวหลันยวนให้จงเจี้ยนพาองครักษ์ลับคอยติดตามฟู่จาวหนิงไว้

สืออีสือซานไป๋หุ่พวกเขาติดตามอยู่ในที่แจ้ง

"รู้แล้วล่ะ"

ฟู่จาวหนิงไม่รู้ว่าเซียวหลันยวนจะมีช่วงเวลาขี้บ่นแบบนี้ด้วย คำพูดพวกนี้เขากำชับมาไม่รู้ตั้งกี่รอบแล้ว

"ข้ารู้ว่าท่านอยากไปกับข้า แต่ท่านต้องอยู่ในเมืองหลวง เพราะอยากตรวจสอบเป้าหมายของอ๋องฉยงให้ชัดเจน เรื่องนี้สำคัญมาก"

เซียวหลันยวนพยักหน้า

เขาเองก็เพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้สำคัญมาก ดังนั้นจึงระงับความบุ่มบ่ามที่ไม่อยากห่างจากฟู่จาวหนิงไปไหนเอาไว้ แล้วยอมอยู่ในเมืองหลวง

"ข้าให้กองทหารเดินไปในความเร็วปกติ รอจนเรื่องในเมืองจัดการเรียบร้อย ก็จะหิ้วตัวโป๋จีกลับไปเมืองหลวง"

"เข้าใจแล้ว" ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

โป๋จีอยู่บนรถม้าของฟู่จิ้นเชินทางนั้น

เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงอีอ๋อกันอีกพักหนึ่ง จึงผละออกมาไปยังรถม้าคันนั้น เพราะเจาจะค้นตัวของโป๋จีน เพื่อหาจดหมายนั่น

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน