อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1699

ฟู่จาวหนิงได้ยินคำพูดของเด็กหนุ่มก็หัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่

"ไม่เอาค่ารักษาจากเจ้าหรอก วางใจเถอะ"

นางพูดพลางตรวจสถานการณ์ของเสี่ยวยา พอเห็นว่านางหลับปุ๋ย จับชีพจรแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ จึงถอนใจโล่ง

พอได้ยินว่าไม่ต้องการค่ารักษาจากพวกเขา ตู้เสี่ยวเฟิงก็ถอนใจโล่ง แต่ก็ยังรู้สึกกระวนกระวาย "หัวของน้องสาวข้าเป็นอะไรมากไหม?"

"โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก" ฟู่จาวหนิงเห็นดวงตาสุกใสของเขา ก็อดชอบขึ้นมาไม่ได้ เด็กคนนี้ใจสู้มาก ยิ่งไปกว่านั้นยังใจดีมาก นางก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยเหลือสักหน่อย

"พวกเจ้ายังต้องอยู่ที่นี่อีกสองสามวัน รักษาบาดแผล เอ็นกระดูกเจ้าขาด ขยับมากไม่ได้ มือเองก็หักด้วย ไม่มีคนดูแลก็ไม่ได้อีก"

ตู้เสี่ยวเฟิงร้อนรนขึ้นมา "จะให้คนมาดูแลได้อย่างไร? ข้าช่วยทำงานมาชดใช้เงินค่ายาได้!"

เขาได้ยินว่าไม่ต้องจ่ายค่ารักษษก็ยังไม่วางใจ รู้สึกว่าต้องทำอะไรบ้าง

"ขอร้องท่านล่ะ ให้น้องข้าได้กินอะไรหน่อย เมื่อวานนางหิวจนเป็นลมไป" ตู้เสี่ยวเฟิงเสียงขืน

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ

"เมื่อคืนให้นางกินไปแล้ว อยู่ที่นี่แค่ทำให้พวกเจ้าพี่น้องไม่หิวแย่มันก็ทำได้อยู่"

"ข้าจะช่วยท่านทำงาน ข้ามีมือข้างเดียวก็ได้ ท่านจะให้ข้าทำอะไรก็ได้!" ตู้เสี่ยวเฟิงตาเป็นประกาย ร้องขึ้นมาทันที

ฟู่จาวหนิงคิดๆ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

"ได้ ถึงตอนนั้นเจ้าก็มาช่วยข้าทำงานชดใช้ค่ายาแล้วกัน แต่ว่า เพื่อห้ามไม่ให้เจ้าบาดเจ็บขึ้นไปอีก จนต้องใช้ยามากขึ้น ดังนั้นสองสามวันนี้เจ้าก็ฟังข้าแล้วพักผ่อน ไม่อย่างนั้นจะไม่คุ้มค่ากันนะ"

นางหว่านล้อมเด็กหนุ่มคนนี้จนอยู่หมัด

เด็กหนุ่มรับปากแบบงงๆ

ฟู่จาวหนิงถามต่อว่า "พวกเจ้ามีญาติในเมืองเจ้อนี้ไหม?"

"ไม่มี ปู่ข้าตอนแรกก็หนีมาที่เมืองเจ้อนี้ บอกว่าญาติคนอื่นที่บ้านน่าจะไปต้าชื่อกันแล้ว ดังนั้นจึงไม่เคยมีญาติคนไหนมาหา"

ไปต้าชื่อกันหมด?

ฟู่จาวหนิงไม่รู้เพราะอะไรพอฟังถึงตรงนี้ในใจก็รู้สึกแปลกๆ

นางมองหน้าตาตู้เสี่ยวเฟิง ถามต่อว่า "แล้วปู่กับย่าเจ้าเคยพูดไหม ว่าในตระกูลมีญาติสกุลฟู่บ้างไหม?"

เดิมทีนางก็แค่ถามขึ้นมาลอยๆ คิดไม่ถึงว่าพอถาม ตู้เสี่ยวเฟิงก็ถามกลับอย่างประหลาดใจ "ท่านรู้ได้อย่างไรกัน?"

ให้ตายเถอะ ไม่หรอกมั๊ง?

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงขึ้นมา มีจริงหรือ? ญาติสกุลฟู่ แล้วคนอื่นในตระกูลก็ไปต้าชื่อ แถมยังสกุลตู้อีก ทำไมมันถึงไปสอดคล้องกับท่านปู่อาของนางที่ต้าชื่อ พ่อครัวตู้คนนั้นจัง?

ท่านปู่อาไปถึงเมืองหลวงหรือยังนะ?

"ปู่เจ้าชื่ออะไรหรือ? ก่อนหน้านี้อยู่ที่ไหนรู้ไหม? ข้าจะหาข่าวเสียหน่อย ไม่แน่อาจจะหาญาติให้เจ้าได้นะ"

ไม่อย่างนั้นเด็กสองคนนี้ หลังจากนี้จะมีชีวิตอย่างไรก็พูดลำบาก

ถ้าเผื่อเป็นญาติกับท่านปู่อาจริง นางจะไม่สนใจไม่แยแสไม่ได้

ตู้เสี่ยวเฟิงแม้อายุยังน้อย แต่ก็จดจำอะไรไว้พอควร

แม้ตอนได้ยินว่าฟู่จาวหนิงจะช่วยหาญาติให้ เขาก็ยังรู้สึกไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็ยังตอบคำถามนางออกมา

ฟู่จาวหนิงจดไว้แล้ว เขียนจดหมายหาเซียวหลันยวน ให้เขาถามท่านปู่อาให้หน่อย

นางรู้สึกว่าท่านปู่อาน่าจะถึงเมืองหลวงแล้ว

พอกินข้าวเช้าเสร็จ ก็ให้คนเรียกพวกอาเหอมา ฟู่จาวหนิงแบกกล่องยา ให้เสี่ยวเยว่กับฟู่จิ้นเชินต่างคนต่างถือกล่องยาด้วย

นางจะไปเดินตรวจในกลุ่มผู้ประสบภัย ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวตึงเครียดมาก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน