อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1711

องค์จักรพรรดิพอรับหมอหญิงสองคนนี้ ก็ให้คนพาพวกนางไปที่วังหลังทันที

พระชายาเยว่แทบจะทำเล็บตัวเองหักแล้ว

นางสูดหายใจลึก ดวงตาเต็มไปด้วยความชิงชัง แต่ก็ข่มระงับเอาไว้

อย่าคิดว่าประโยคเมื่อกี้นางไม่ได้ยินนะ นางอยู่ใกล้องค์จักรพรรดิมากที่สุด ต่อให้เป็นหมอหญิงอะไรนั่น? ก็ไม่ควรมาวุ่นวายในวังไหม?

แต่ว่าสายตานางกวาดไปยังเหล่าขุนนาง กลับพบว่าบนหน้าพวกเขาล้วนมีสีหน้าชื่นชอบกันทั้งนั้น

ผู้ชายเฮงซวยพวกนี้ ล้วนรู้สึกว่าหมอหญิงจากแคว้นหมิ่นนี้ส่งมาได้ดีมาก!

พระชายาเยว่มองไปทางอ๋องเจวี้ยน แต่หน้ากากบนหน้าเขานั้นก็เกะกะเสียจริง มองไม่เห็นหน้าตาของเขาเลย และไม่รู้ว่าเขาเป็นเหมือนพวกผู้ชายคนอื่นไหม ที่จะน้ำลายไหลต่อหมอหญิงเอวบางสองคนนั่น

"องค์จักรพรรดิแคว้นหมิ่นก็เกรงใจจริงๆ ดูท่าแคว้นเจาพวกเราคงต้องเรียนรู้จากแคว้นหมิ่นบ้างแล้ว ผลักดันเรื่องหมอหญิง" องค์จักรพรรดิพูดมาคำหนึ่ง

เหล่าขุนนางทยอยกันขานรับ

"มีหมอหญิงไว้ก็ไม่เลวจริงๆ"

"พวกเจ้าหลังจากกลับไปก็ลองดูลูสาวว่าสนใจเรียนแพทย์ไหม" องค์จักรพรรดิมองเซียวหลันยวน "ถึงตอนนั้นก็ให้พระชายาอ๋องเจวี้ยนรับศิษย์เสีย ร่ำเรียนวิชาแพทย์กับพระชายาอ๋องเจวี้ยน ดีจะตายไป?"

คำพูดนี้พอออกมา ก็มีคนหวั่นไหว แต่ก็มีคนที่ไม่เชื่อถือขึ้นมาเช่นกัน

หญิงสาวจะไปเรียนแพทย์ทำไม? ชายหญิงไม่ควรสัมผัสกัน ถ้าไปเรียนแพทย์แล้ว ก็ไม่ใช่ว่าต้องสัมผัสกับชายหนุ่มบ่อยๆ รึ ไหนจะต้องดูแลผู้ชายที่ป่วยอีก จับชีพจรดูปากดูลิ้นดูร่างกาย แล้วยังต้องพันแผลให้อีก

คุณหนูผู้ดีใครเขาทำเรื่องแบบนี้กัน? ไม่ใช่ว่าต้องเป็นสิ่งที่ผู้หญิงชั้นต่ำถึงจะทำได้หรือ?

ไม่ใช่ว่าใครจะเป็นแบบพระชายาอ๋องเจวี้ยนเสียหนอ่ย ที่แค่เรียนก็ได้เป็นหมอเทวดา หมอเทวดากับหมอหญิงทั่วไป นั่นมันต่างกันฟ้ากับเหวเลยนะ

"องค์จักรพรรดิ สู้ดูอีกดีกว่าว่าใต้เท้าทูตนำอะไรมาอีก? เหล่าขุนนางก็ยังอยากจะเปิดโลกอีกเสียหน่อย" มีขุนนางใหญ่รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

"อ่าใช่ๆๆ" องค์จักรพรรดิเองก็ได้สติกลับมา เขาเองก็สนใจเรื่องนี้มากกว่า

หยวนกังเห็นสีหน้าของคนแคว้นเจาในสายตาแล้ว จึงโบกมือ "ถัดจากนี้พวกเรานำของสวยๆ งามๆ ที่มีเฉพาะในแคว้นหมิ่นมาให้ ฝ่าบาทและเหล่าขุนนางโปรดรับชม"

"หยกน้ำงาม? หยกน้ำงามที่ว่างดงามบริสุทธิ์ใสสะอาดที่สุดนั่นรึ?"

"ถูกต้อง"

องค์จักรพรรดิเดินไปด้านหน้า "เร็ว วางลงวางลง ให้ข้าได้เห็นหน่อย"

เครื่องปั้นหยกน้ำงามหกชิ้นถูกยกออกมา วางเอาไว้บนกล่อง

ขุนนางใหญ่ล้วนล้อมกันเข้ามา

พวกเขาเคยได้ยินถึงหยกน้ำงามแน่นอน อันที่จริงแคว้นเจาเองก็มีหยกวารีอยู่ คล้ายๆ กับหยกน้ำงาม แต่หยกวารีของแคว้นเจาแม้จะดูชุ่มชื้น แต่ระดับความใสยังห่างชั้น ไม่ถึงกับเรียกได้ว่ามีค่าราคาแพง

แต่ตอนนี้หยกน้ำงามหกชิ้นของแคว้นหมิ่นวางอยู่ตรงหน้า กลับทำให้พวกเขาล้วนทอดถอนใจอย่างตกตะลึงออกมา

"นี่คือกล่องที่สลักขึ้นมาจากหยกน้ำงาม จะผลไม้ลูกกวาดหากใส่เข้าไปในนี้ สีจะโปร่งใสขึ้นมา"