อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1726

ฟู่จาวหนิงเองก็คิดไม่ถึงว่าคนที่มาเมืองเจ้อจะเป็นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น

พวกเขาก่อนหน้านี้คาดการณืไว้ ว่าฝ่าบาทของต้าชื่อไม่มีทางปล่อยให้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นออกมาแน่

ที่บอกว่าจะเลือกราชบุตรเขยให้นางแต่เดิม ก็เป็นแค่คำหลอกองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นทั้งเพ

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนนั้นไปที่เมืองจี้ ฝ่าบาทต้าชื่อยังส่งคนไปรับนางกลับวังหลวง ฝ่าบาทต้าชื่อรู้สึกว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเป็นดาวนำโชคของเขามาตลอด โชคบนตัวนางล้วนจะเอามาไว้บนตัวเขาทั้งหมด ดังนั้นจึงมัดนางไว้ข้างกาย

แต่ตอนนี้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่เพียงแค่ออกมาจากวังหลวง แต่ยังเดินทางมาไกลถึงแคว้นเจา?!

นี่มันไม่น่าเชื่อจริงๆ

ไม่น่าเชื่อจนฟู่จิ้นเชินกับต่งฮ่วนจือก็กำลังคาดเดาเจตนาการมาขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น

แต่ว่า ตอนนี้พวกเขาไม่มีโอกาสได้ถาม เพราะฟู่จาวหนิงมีคำสั่ง ไม่ให้ใครก็ตามสัมผัสกับกลุ่มขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น

พวกขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นถูกจัดไปยังห้องข้างฝั่งตะวันตก อยู่ตรงข้ามกับห้องผู้ป่วยของป้าคนนั้น คั่นไว้ด้วยสวนเล็กๆ ผืนหนึ่ง

สืออีให้พวกเขาสวมหน้ากากอนามัยทั้งหมด

ตอนแรกพวกเขาก้ไม่ค่อยยินดีนัก แต่ตอนนี้คนมาถึงแคว้นเจาแล้ว นี่เป็นถิ่นของพวกเขา ท้ายสุดจึงต้องเชื่อฟังอย่างจำยอม

สืออีคอยเฝ้าอยู่ที่ประตูวงกลม สวมหน้ากากอนามัยด้วยเช่นกัน

"ทำไมต้องพาพวกเราแยกมาเรือนไกลปืนเที่ยงขนาดนี้? ห้องนี้มีกลิ่นเหม็นอับ" เฉินเซียงเข้ามาก็ตรวจสอบไปรอบหนึ่ง ขมวดคิ้วขึ้นมา

เรือนสามตอนนี้ จะต้องมีห้องที่เหมาะสมอยู่แน่ ตอนนี้ที่นี่เหมือนกับห้องที่เอาไว้ให้พวกสาวใช้หญิงรับใช้อยู่เลย

ดูอัตคัตเสียเหลือเกิน

พวกเขายังไม่ค่อยเข้าใจความหมาย

เฉินเซียงก็อดคิดไปไกลไม่ได้

"ของพวกนี้ไม่มีทั้งนั้น ถ่านก็มีแค่ถ่านธรรมดา อยู่ตรงนั้น พวกเจ้าหยิบเอาเองเลย"

สืออีรู้สึกน่าขัน ที่นี่มันเมืองเจ้อนะ มีผู้ประสบภัยอยู่ตั้งมากมาย พวกของที่นำมาใช้ได้ส่วนใหญ่ก็ถูกกวาดไปหมดแล้ว อะไรที่ส่งออกไปได้พวกเขาก็ส่งออกไปแล้ว จัดแจงที่พักให้ผู้ป่วยเหล่านี้ใช้ทรัพยากรไปมากมายแล้วเหมือนกัน

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคงไม่คิดว่ามาถึงเมืองเจ้อแล้วยังจะกินอยู่ได้แบบในวังหรอกใช่ไหม?

"เจ้า ทำไมเจ้าถึงเป็นอย่างนี้นะ? นี่คือมารยาทต้อนรับแขกของคนแคว้นเจาหรือไรกัน" เฉินเซียงโมโหขึ้นมา

ต่อให้คนอื่นจะมีมารยาทต้อนรับแขกเช่นนี้ แต่นั่นก็ต้องดูคนด้วยสิ นี่ไม่ใช่คนทั่วไปนะ นี่คือองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น ไปที่ไหนไม่ใช่ว่าต้องถูกเชิดชูไว้หรอกหรือ?

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนทำกับนางเช่นนี้!

"จริงด้วย พระชายาของพวกเราอยู่ในห้องนั้น ที่นั่นมีคนป่วยอยู่คนหนึ่ง โรคของนางระบาดได้น่ากลัวมาก ดังนั้นพวกท่านถ้าไม่ได้รับอนุญาตก็อย่าเข้าไปเด็ดขาด ให้รออยู่ในห้องนี้"

สามห้องของที่นี่ องครักษ์อีกสามคนอยู่ห้องหนึ่ง ห้องตรงกลางเว้นว่าง จากนั้นจึงเป็นห้องที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอยู่ห้องนี้