อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1755

"หมอฟู่ช่วยด้วย!"

ข้าราชการหลายคนรีบแบกคนวิ่งเข้ามา

พวกเขาล้วนรีบร้อนลนลาน คนที่ป่วยคือสหายของพวกเขา ดูแล้วน่ากลัวมาก นิ้วมือเองก็ม่วงหงิกงอไปแล้ว กระตุกไปทั้งตัว

เพราะคนข้างกายจะตายอยู่แล้ว จึงทำให้พวกเขารีบจนลืมที่จะเลี่ยงออก

"ท่านพ่อ เอาเข็มเงินให้ข้า!"

ฟู่จาวหนิงลืมไปในพริบตาว่าตนเองอ่อนล้า ให้พวกเขาแบกคนเข้ามา วางไว้ในเรือน จากนั้นให้พวกเขาถอยออกไปให้หมด

ส่วนตนเองก็รีบเข้ามาช่วงเหลืออย่างเร่งด่วน

ข้าราชการคนนี้ดูแล้วอายุยังน้อย แต่ตอนนี้หน้ากับมือม่วงไปแล้ว

ฟู่จิ้นเชินรีบเอากล่องยาของนางออกมา ฟู่จาวหนิงฝังเข็มอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ว่าตอนไหน เฉินเซียงประคององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยืนอยู่ตรงประตูห้องข้างนั้นมองเข้ามา

เฉินเซียงพอเห็นสภาพของข้าราชการคนนั้น สีหน้าก็ขาวซีดไป

นางจับแขนขององค์หญิงใหญ่ไว้แน่นด้วยสัญชาตญาณ

"องค์หญิงใหญ่ เขา เขาจะตายไหม..."

"แค่กๆๆ น่า น่าจะรักษาได้กระมัง?" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเองก็มองการรักษาของฟู่จาวหนิงอย่างตึงเครียด

พวกเขาแค่เห็นครั้งแรกก็รู้สึกกลัวขนาดนี้แล้ว ก่อนหน้านี้แค่รู้สึกว่าไอจนรู้สึกแย่เท่านั้น แต่คิดไม่ถึงว่าคนจะตาย

คนทั้งหมดล้วนจ้องมองเขม็ง กลั้นหายใจ

จนตอนที่ฟู่จาวหนิงปล่อยเลือดออกมาจากเขา ข้าราชการที่ชักกระตุกอยู่ตลอดจึงสงบลงมา ร่างกายที่แข็งเกร็งผ่อนคลายลงมาแล้ว

"หมอฟู่ เขา เขา..."

ฟู่จาวหนิงถอนใจยาว "ช่วยกลับมาได้แล้ว"

"โฮ!" มีข้าราชการหนุ่มคนหนึ่งคุกเข่าลงมา กอดหัวร้องห่มร้องไห้

พวกเขาช่วงนี้ทั้งเหนื่อยทั้งกลัว ตึงเครียดอยู่ตลอด ไม่กล้าผ่อนคลายลงมาเลย

คนอื่นๆ เองก็ตาแดงก่ำ

"ไม่มี"

"ให้อ๋องเจวี้ยนคิดหาวิธี เตือนให้คุณหนูกลับเมืองหลวงเถอะ" ไป๋หู่เอ่ยขึ้น

พวกเขารุ้ว่าผู้ประสบภัยกับคนป่วยน่าสงสาร และต้องการฟู่จาวหนิงมาก แต่ว่า นางเองก็เป็นคน ไม่ใช่เทพเซียน

นางมีแค่คนเดียว นางเองก็เหนื่อยตายได้!

พวกเขาจะไม่ยอมมองนางเป็นเช่นนี้ต่อไป

"นี่เป็นแผ่นดินกับประชาชนและทหารของจักรพรรดิพวกเจ้า เขาไม่สนใจขนาดนี้ แล้วบ่าของคุณหนูพวกเราจะมาแบกรับภาระนี้ไหวได้อย่างไรกัน?"

ไป๋หู่โมโหขึ้นในใจ คำพูดเองก็แข็งขึ้นมาแล้ว

"ถ้าหากเจ้าไม่คิดหาวิธี ข้าจะให้นายท่านพวกเราส่งจดหมาย ให้นายท่านมาพาคุณหนูกลับต้าชื่อทันที!"

สืออีกัดฟันแน่น ถลึงตามองเขา

"ไป๋หู่ นี่เจ้าพูดภาษาคนออกมาแน่หรือ? นั่นมันพระชายาพวกเรานะ! ท่านอ๋องเองถ้ารู้สถานการณ์นี้ เขาจะไม่ยอมพาพระชายากลับเมืองหลวงรึ?"