อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2038

"พวกเรากลับเมืองหลวงเถอะ" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

ฟู่จาวหนิงถลึงตามองเขา

"ที่นี่ล้วนเป็นผู้อาวุโสท่านทั้งั้น จ้าเองก็เคารพพวกเขา ท่านอยู่ที่นี่นั่นล่ะ"

นางทนไม่ไหวจนจะเอาความโกรธไปลงกับเขาแล้ว ถึงอย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะเขา นางจะต้องเดินทางมานับพันลี้เพื่อเจอเรื่องแบบนี้หรือ?

ก่อนหน้านี้ฮูหยินเฉิงเองก็พูดล้ำเส้นมามากแล้ว เซียวหลันยวนแม้จะใช้มาตรการตีตัวออกห่างจากนาง แต่ก็ไม่ทำให้ถึงที่สุด ทำให้ฮูหยินเฉิงจนถึงตอนนี้ยังกล้ามาพูดจาพล่อยๆ ต่อหน้านางอีก

นางทนมาจนพอแล้วจริงๆ

บวกกับภวังค์อะไรนั่นที่เจ้าอารามทำออกมาก่อนหน้านี้ ก็ทำให้ในนางยัดไฟดวงหนึ่งเข้าไป เซียวหลันยวนแม้จะเข้ามาปลอบนางทันที แต่พอมาเจอคนหาเรื่อง ก็ทำให้นางระเบิดขึ้นมาแล้ว

"หนิงหนิง..."

เซียวหลันยวนพอเห็นก็รู้ว่าเขาถูกพาลมาใส่แล้ว รีบกุมมือนางไว้ "กินข้าวก่อนเถอะ ถ้าไม่กินจะเสียเปล่านะ เดินทางท้องกิ่วทรมานมากไม่ใช่หรือ?"

เขาบอกกับพวกชิงอี "ไล่ออกไป"

ไปช่วยซะ อย่าให้พวกนางเอะอะขึ้นอีก

ไม่เช่นนั้นตัวเขาก็จะถูกสะบัดทิ้งไปด้วย

ฮูหยินเฉิงมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ "ท่านอ๋อง? อายวน นี่เจ้า!"

"ออกไป"

เซียวหลันยวนเสียงเย็นลงมาแล้ว เปลี่ยนเป็นเย็นชาไร้ความรู้สึก

ความเคารพของเขา ให้ท้ายจนเสียนิสัย แล้วหันกลับมาทำร้ายคนที่เขารัก จะทนต่อได้ยังไงกัน?

ฮูหยินเฉิงน้ำตาไหลอาบลงมา ตัวสั่นระริก ถูกไป๋หู่ลากออกไป

เสี่ยวเยว่ดึงองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมาถึงธรณีประตูแล้ว แต่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจู่ๆ ก็เกาะวงกบประตูไว้แน่น ร้องไห้เรียกชื่อเซียวหลันยวนออกมา

"เซียวหลันยวนทำไมท่านถึงทำเช่นนี้กับข้า? พวกเราจูบกันแล้วนะ ถ้าข้าไม่แต่งงานกับท่านแล้วจะไปแต่งกับใครได้อีก?!"

พรืด!

เสี่ยวเยว่ถลึงตาโตขึ้นฉับพลัน

ท่าทางของคนอื่นก็แข็งทื่อไปด้วย

พวกเขามององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น จากนั้นก็มองไปทางเซียวหลันยวน

นางว่าอะไรนะ?

จูบกันแล้วหรือ?

เซียวหลันยวนหน้าขรึมไปทันที "องค์หญิงใหญ่ยังละอายใจบ้างไหม? ข้าเหมือนคนหิวจัดกินไม่เลือกเรอะ?"

เขากำมือฟู่จาวหนิงแน่น กลัวว่านางจะเชื่อคำพูดของอีกฝ่าย แล้วโมโหปลีกตัวออกไป

เมื่อครู่ก็หิวอยู่แล้ว ทำไมต้องให้คนอื่นมาทำให้ท้องต้องน้อยใจด้วย?

ฟู่จาวหนิงมองเขา

"จูบแล้วหรือ?"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน