อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2118

ฟู่จาวหนิงก็กระโดดลงจากรถม้าด้วย สืออีกับเสี่ยวเยว่รีบตามไปอยู่ข้างกายนาง

"คุณหนู ท่านอ่องให้ท่านอยู่ที่นี่"

"รู้แล้ว ข้าไม่ออกไปหรอก" ฟู่จาวหนิงก็ไม่ได้ตามไป แต่นางนั่งรอบนรถม้าไม่ไหว ต้องลงมารอข้างล่าง

ไม่นานนัก ทางนั้นก็มีเสียงเซียวหลันยวนดังขึ้น

"หนิงหนิงรีบมาเร็ว!"

ฟู่จาวหนิงใจสั่นกึก รีบพุ่งออกไป ขณะเดียวกันก็ยังไม่ลืมเรียกเสี่ยวเยว่ "เสี่ยวเยว่เอากล่องยามาด้วย!"

นางรู้สึกว่าเซียวหลันยวนเมื่อครู่น่าจะได้ยินเสียงอะไร แล้วตอนนี้ก็น่าจะพบตัวคนแล้ว

แล้วก็ตามคาด ตอนที่นางพุ่งออกไป ก็เห็นว่าตรงนั้นมีเนินลาดเอียงอยู่ เซียวหลันยวนมาถึงข้างกายนาง ดึงแขนนางแล้วพากระโจนลงไป

พวกองครักษ์อย่างชิงอีก็หยิบคบเพลิงเข้ามาแล้ว

ตอนที่เห็นสภาพตรงหน้า ฟู่จาวหนิงก็หน้าเปลี่ยนสี

บนพื้นที่ศพมากมายระเกะระกะอยู่

นอกจากคนชุดดำหลายคนแล้ว ยังมีสามคนที่เป็นองครักษ์จวนอ๋องเจวี้ยน!

และองครักษ์สามคนนี้ ถูกทิ้งไว้ให้อยู่ด้วยกันกับไป๋หู่ในวัดเก่า เพื่อรอสายลับตระกูลเสิ่นพื้นขึ้นมา

ตอนนี้พวกเขาเกิดเรื่องแล้ว!

แล้วพวกไป๋หู่ล่ะ?

"คนนี้ยังมีลมหายใจ" เซียวหลันยวนพานางไปข้าง "ศพ" ร่างหนึ่ง นี่เป็ฯทหารจากจวนอ๋อง

ตอนที่พวกเขาจะออกไป ฟู่จาวหนิงยังได้ยินเขาบอกชิงอีว่า เขากับไป๋หุ่ค่อนข้างสนิทกัน ให้เขาอยู่ที่นี่

ผลคือตอนนี้เขามานอนจมกองเลือดอยู่ในป่าเขาแบบนี้

ถ้าพวกเขาไม่รีบกลับมา เขาก็คงตายไปอย่างไม่มีใครรู้ที่นี่ กระทั่งไม่มีคนเก็บศพด้วย

ฟู่จาวหนิงใจเคร่งขรึม รู้สึกเสียใจ แต่การเคลื่อนไหวของมือก็รวดเร็ว จัดการยัดยาลูกกลอนคุ้มครองหัวใจที่ล้ำค่าเม็ดหนึ่งให้องครักษ์กิน

"อายวน ท่านถ่ายกำลังภายในให้เขาหน่อยได้ไหม?" ฟู่จาวหนิงถามไปทางเซียวหลันยวนโดยไม่เงยหน้าขึ้น

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน