อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2155

เซียวหลันยวนส่งภาพใบหนึ่งออกมา

อันเหนียนมอเห็น มือก็สั่นเทาขึ้น

นั่นเป็นภาพของซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง แต่บนซากปรักหักพังนี้ ยังมองเห็นตัวตำหนักที่ยังไม่พังทลายไปทั้งหมดได้หลายจุด

ภาพวาดออกมาละเอียดมาก

สามารถมองเห็นเสาที่คนสองคนโอบไม่รอบ สลักลวดลายมังกรพญาหงส์ไว้อย่างประณีตงดงาม ไม่ใช่สถานที่ที่คนธรรมดาอาศัยอยู่แน่นอน

กระทั่งเสาของวังจักรพรรดิแคว้นเจา ก็ยังไม่ประณีตขนาดนี้

แค่มองซากปรักหักพังผืนนี้ อันเหนียนก็จินตนาการได้แล้ว ว่าก่อนที่สถานที่นี้จะพังทลาย น่าจะโอ่อ่าตระการตามาก

ในใจเขาแอบตกตะลึง เงยหน้าขึ้นมองเซียวหลันยวน "หรือว่านี่จะเป็นวังจักรพรรดิตงฉิง?"

หาซากเมืองเก่าแคว้นตงฉิงเจอแล้วหรือ?

เซียวหลันยวนตอบ "หลานหรงบอกว่า นี่เป็นวังราชนิเวศน์ตงฉิง วังราชนิเวศน์ยังโอ่อ่าขนาดนี้ วังจักรพรรดิจะต้องตระการตายิ่งกว่าแน่นอน แต่วังจักรพรรดิตงฉิงก็หายากจริงๆ จนป่านนี้ก็ยังหาไม่พบ"

"ข้าว่าเขาคงเดาได้นานแล้ว เกี่ยวกับที่มาของแม่ข้า"

อันเหนียนนิ่งงัน

"แม่ของข้าคือจักรพรรดินีตงฉิง" เซียวหลันยวนพูดออกมาตรงๆ ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสองต่างรู้แก่ใจกันดี แค่ไม่เคยเปิดเผยออกมาอย่างเป็นทางการ

"ท่านอ๋องได้ตราประทับแคว้นราชวงศ์ตงฉิงมาแล้วหรือ?" อันเหนียนถาม

เซียวหลันยวนเหลือบมองเขา

อันเหนียนฉลาดตามคาด ถามขึ้นมาได้ถูกจุดทันที

"ครั้งที่ตงฉิงเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ มีคนกลุ่มหนึ่งถูกส่งตัวออกมา ปัจจุบันกระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่างๆ แต่ว่า คนเหล่านี้คงมีความคิดบางอย่างอยู่ ต้องมีคนอยากจะหาซากเมืองตงฉิงให้พบแน่ เพื่อให้ตงฉิงได้กลับมาเห็นตะวันอีกครั้ง ตอนนี้รู้แล้วว่าตงฉิงอุดมไปด้วยทรัพยากร ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีแร่ธาตุล้ำค่า รวมถึงตำราแพทย์ที่เป็นสมบัติลับอีกด้วย"

อันเหนียนขมวดคิ้ว

เขาเองก็เคยได้ยินมา