อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2247

เพราะกวางน้อยชอบฟู่จาวหนิง และด้วยของขวัญชิ้นนี้ที่ถูกใจถังอู๋เยว่ ทำให้การวินิจฉัยดรคต่อจากนี้ของฟู่จาวหนิงค่อนข้างราบรื่น

บนพื้นฐานแล้ว นางถามอะไร ถังอู๋เยว่ก็จะตั้งใจตอบนาง

แต่ว่า ถังอู๋เจวี้ยนที่มองดูอยู่ข้างๆ ก็พบแล้วว่า ต่อให้จะถามวินิจฉัย วิธีการของฟู่จาวหนิงกับคำถามก็ยังทำให้คนรู้สึกผ่อนคลาย

แต่ก่อนมีหมอ ใช้คำถามมาถามเสี่ยวเยว่ ทำให้เสี่ยวเยว่ฟังแล้วรู้สึกกีดกัน ต่อให้รู้ว่าตอบแล้วจะทำให้หมอเข้าใจอาการป่วยของตนเอง แต่เขาก็ยังตอบได้แบบฝืนๆ

มีบางคำถาม ทำให้ไม่อยากตอบเอาเสียเลย

อย่างเช่นมีหมอที่ถามถังอู๋เยว่ว่า "ตำราแพทย์บางเล่มเขียนไว้ว่า หากผู้ชายมีการหลั่งน้ำเชื้อมากเกินไป จะทำให้ปราณชี่เสียหาย และหากกินยาที่มีฤทธิ์รุนแรง ก็จะทำให้คนเสื่อมได้เร็วขึ้น ขอถามคุณชายน้อยหน่อย ว่าท่านได้หมกมุ่นเรื่องพวกนี้อยู่หรือไม่?"

เดิมทีก้เป็นคำถามที่ทำให้ถังอู๋เยว่รู้สึกอับอายอยู่แล้ว แม้เขาจะส่ายหัวไม่พูดอะไร แต่แพทย์ก็ยังถามต่อว่า "ไม่จำกัดแค่เรื่องของสตรีเท่านั้น การทำกับตนเองอย่างรุนแรงก็ด้วยเช่นกัน"

คำพูดแบบนี้ ถังอู๋เยว่ตอบได้ลำบากมาก

ยังมีคนถามอีกว่า "ได้ยินว่าคุณชายชอบอยู่คนเดียวในภูเขา ช่วยเล่ารายละเอียดหน่อยได้ไหม ว่าปกติแล้วอยู่ที่ไหน? รอบๆ มีอะไรอยู่บ้าง? เคยเผลอกินอะไรผิดๆ ไปบ้างไหม หรือว่าเคยถูกสัตว์กัดบ้างหรือเปล่า?"

เพราะไม่สามารถบอกได้ว่าอาการป่วยของถังอู๋เยว่คืออะไร หมอเหล่านั้นจึงคาดเดาไปต่างๆ นานา อนุมานไปเรื่อย อะไรที่มีความเป็นไปได้ก็จะยกออกมาพูดหมด

บางครั้งคำถามเดียวกัน ก็มีหมอหลายคนที่เข้ามาถาม

ถังอู๋เจวี้ยนเอาคำถามที่หมอเหล่านั้นมักจะถามเขียนลงมา ให้ถังอู๋เยว่เขียนคำตอบลงไป พอมีหมอคนใหม่เข้ามา ก็จะให้ดูประวัติรักษานี้ก่อน จะได้เข้าใจและสามารถถามเรื่องอื่นเพิ่มเติมได้

แต่หมอเหล่านั้นก็ไม่รู้ว่าได้อ่านบ้างไหมหรือว่าลืมไปแล้ว มักจะกลับมาถามคำถามซ้ำๆ กัน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน