อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2254

ฟู่จาวหนิงคิดว่าตนเองบางทีน่าจะใกล้ตั้งท้องแล้ว ถึงอย่างไรตอนนี้นางกับเซียวหลันยวนก็ไม่ได้คุมกำเนิดแล้ว

เช่นนั้นก็คงจะดื่มสุราเยอะไม่ได้จริงๆ

นางวางถ้วยสุราลง แล้วบอกกับไป๋หู่ข้างๆว่า "ไป๋หู่ดื่มสักถ้วยได้อยู่ ก่อนหน้านี้เจ้าบาดเจ็บจนกินยาน้ำเย็นๆ มากเกินไป สุรานี้บำรุงพลัง และขับความเย็นได้อยู่"

"ขอรับ" ไป๋หู่ขอบคุณฟู่จาวหนิง เทลงมาถ้วยหนึ่งด้วยเช่นกัน

พวกเขาทางนี้ต่อให้ผ่อนคลายลงมา

และคนอื่นในเขาชิงถงก็รู้ข่าวเรื่องที่สามีภรรยาอ๋องเจวี้ยนกับผู้อาวุโสจี้มาที่เขาชิงถงแล้ว

ทุกบ้านทุกเรือนล้วนตื่นเต้นกันขึ้นมา

"พกวเราล้วนเคยได้ยินชื่อเสียงของอ๋องเจวี้ยนมาแล้ว แล้วก็ชื่อเสียงวิชาแพทย์ของหมอเทวดาฟู่ด้วย ตอนนี้พวกเขามายังเขาชิงถง ต้องไปพบหน้าเสียหน่อย"

"เขาชิงถงของพวกเราเองก็ปิดกั้นมาโดยตลอด ไม่ให้คนนอกเข้ามาส่งเช ตอนนี้มีคนเขามาอย่างหาได้ยาก เราก็ควรจะคึกคักกันหน่อยจริงไหม?"

มีผู้อาวุโสที่ยินดีปรีดามาก

"พวกเราเดิมทีไม่ใช่เตรียมงานเลี้ยงร้อยไม้ผลกลางฤดูใบไม้ร่วงอยู่หรือ? ทุกคนเหมือนจะเตรียมกันใกล้เคียงแล้ว สู้พวกเราก็เลื่อนขึ้นมาเป็นพรุ่งนี้เลยสิ"

ความเห็นนี้ได้รับการเห็นด้วยจากคนทั้งหมด

ยังมีพวกหนุ่มสาวหลายคนเก็บซ่อนความตื่นเต้นกันไว้ไม่อยู่

พวกเราเห็นองครักษ์ของอ๋องเจวี้ยน แต่ละคนล้วนหล่อเหลาสง่ากันทั้งนั้น พวกเราไม่ค่อยมีโอกาสลงจากเขา ถ้างั้นครั้งนี้ก็เชิญพวกเขามาประลองกับพวกเราหน่อยดีกว่า พวกเราเองก็อยากทดสอบดุว่าวิชายุทธิ์ของเราเทียบกับพวกเขาได้แค่ไหน"

มีเด็กอีกกว่าครึ่งตื่นเต้นขึ้นมา "ข้ายังอยากได้ยินพวกเขาเล่าเรื่องเมืองหลวงเสียหน่อย ได้ยินว่าเมืองหลวงนั้นคึกคักมาก ข้ายังไม่เคยไปเลย"

"อย่าว่าแต่เมืองหลวงเลย ยังมีสถานที่อื่นอีกที่คึกคัก ยังมีของอีกมาที่ยังไม่เคยเห็นกัน"

คนที่เคยออกไปก็มองดูพวกเขาส่งเสียงเอะอะด้วยรอยยิ้ม

เขาชิงถงทุกสามปีจะส่งคนหนุ่มสาวออกไปท่องโลกหาความรู้ประสบการณ์ แต่ปกติจะไม่ไปไกลนัก ต้องกลับมาภายในครึ่งปี