อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2260

"ข้าอยากจะไปทักทายอ๋องเจวี้ยนหน่อย ได้ไหม?" ถังอู๋เยว่ถามอีกครั้ง

"ได้แน่นอน" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้นทันที

มีอะไรไม่ได้กัน?

ถังอู๋เจวี้ยนกลับรู้สึกแปลกใจ "เจ้าอยากเจออ๋องเจวี้ยนหรือ?"

"ใช่แล้ว" ถังอู๋เยว่พยักหน้า "ท่านพี่เองก็หยิ่งทะนงมาตลอด แต่ก็พูดมาหลายครั้ง ว่าอ๋องเจวี้ยนไม่ได้ด้อยกว่าตัวท่านเลย อ๋องเจวี้ยนเป็นคนส่วนน้อยมากๆ ที่ท่านพี่นับถือและยอมรับ ข้าอยากพบเขามาตลอด"

ถังอู๋เจวี้ยนมองไปทางฟู่จาวหนิง

แล้วก็เห็นฟู่จาวหนิงอยู่ในท่าทางกลั้นขำตามคาด

"เจ้าก็ให้เกียรติข้าบ้างสิ" ถังอู๋เจวี้ยนพูดกับน้องชาย "อยู่ต่อหน้าพวกเขา ข้าไม่เคยพูดเลยนะว่าอ๋องเจวี้ยนไม่ได้ด้อยกว่าตัวข้า"

เขาไม่อยากยอมรับว่าเคยชมอ๋องเจวี้ยนไป

ตอนนี้ถูกถังอู๋เยว่พูดแบบนี้ออกมา เขาก็รู้สึกเขินขึ้นมาอยู่เหมือนกัน

ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้เขาก็ยังจงใจแสดงออกว่าอ๋องเจวี้ยนไม่คู่ควรกับฟู่จาวหนิง ให้ฟู่จาวหนิงกลับมาเขาชิงถงกับเขา เพื่อจงใจยั่วโมโหอ๋องเจวี้ยนด้วยเถอะ

ตอนนี้ถ้าให้อ๋องเจวี้ยนรู้ว่าตนเองชมเขาลับหลัง ไม่รู้ว่าจะทำตัวภูมิใจแค่ไหน

"อู๋เยว่ งั้นพวกเราไปกันเถอะ"

ถังอู๋เยว่หยิบหมวกผ้าคลุมขึ้นมาสวม

เขาสามารถตั้งใจออกไปเองได้ ถังอู๋เจวี้ยนก็ดีใจมากแล้ว และไม่บังคับให้เขาไม่ใส่หมวกออกไป

อ๋องเจวี้ยนเองก็ไม่คิดว่าถังอู๋เยว่จะกลับมาพร้อมกับฟู่จาวหนิง

แต่ว่า พอเห็นคนที่สวมหมวกผ้าคลุมยืนอยู่ข้างๆ ฟู่จาวหนิง เขาก็เดาออกแล้วว่าเป็นใคร

ฟู่จาวหนิงพาถังอู๋เยว่มาตรงหน้าเขา

"อายวน ท่านกำลังทำอะไรน่ะ?"

"อู๋เยว่คารวะอ๋องเจวี้ยน" ถังอู๋เยว่คิดว่าตนเองจะเครียดมาก แต่น่าจะเพราะฟู่จาวหนิงเดินเข้ามากอดแขนของอ๋องเจวี้ยนไว้ อ๋องเจวี้ยนก็เหมือนจะดูอ่อนโยนขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงมีแรงกดดันน้อยลงมาพอควร

"ไม่ต้องมากพิธี"

เซียวหลันยวนพิจารณาตัวถังอู๋เยว่

สายตาของเขาดูสดใส แม้จะเป็นการมองสำรวจ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ถังอู๋เยว่รู้สึกถูกล่วงเกินหรืออับอายเลย เขาพบว่า ตนเองสามารถยอมรับได้จริงๆ

เขาพยายามยืนตัวตรง ไม่ให้ตนเองต้องก้มหัว

"จาวหนิงบอกกับข้าเรื่องสภาพของเจ้าแล้ว นางพูดไว้ไม่ผิดเลย หลังจากนี้ต่อให้เจ้าแก่ตัวไปจริงๆ ก็น่าจะมีสภาพเช่นนี้ หลังจากนี้ถ้าเทียบกับผู้เฒ่าที่อายุเท่ากัน ก็ยังหล่อเหลากว่าพวกเขาอยู่"

ถังอู๋เยว่ใจผ่อนคลายลงมา

อ๋องเจวี้ยนพูดแบบนี้ด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายเป็นธรรมชาติ ทำให้เขารู้สึกสบายใจ

เขาเหมือนแค่ป่วยไปจริงๆ ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย