อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2311

เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายเดิมทีบาดเจ็บอยู่

แม้จะแค่บาดเจ็บเล็กน้อย แต่ต่อหน้ายอดฝีมืออย่างเซียวหลันยวน ช้าไปแค่นิดเดียวก็ล้วนถึงชีวิตแล้ว ไหนจะเรื่องที่เซียวหลันยวนเดิมทีก็รู้ว่าเขามีจุดอ่อนอยู่ แล้วจะให้โอกาสเขาได้ยังไงกัน?

เสียงดังตึง

ฝ่ามือนี้กระแทกเข้าไปกลางอกของเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย ซัดเขาจนปลิวลอยออกไปเหมือนว่ายสายป่านขาด

แต่นี่ก็เป็นความสามารถปรับตัวเฉพาะหน้าของเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย พริบตาที่พบว่าตนเองรัรบฝ่ามือนี้ไม่ไหว เขาก็สละการต่อต้านทันที ถ่ายกำลังภายในทั้งหมดไปทั่วร่างเพื่อป้องกันชีพจรหัวใจ

พริบตาที่เสียงตึงดังขึ้น เขาก็ปลิวลอยออกไปตามแรง

จังหวะที่ตกลงมาบนพื้น เขากระอักเลือดออกมาโฮกใหญ่ จากนั้นก็หยิบเอาลูกกลอนหมอกพิษขว้างไปทางเซียวหลันยวนทันที

ขอแค่เซียวหลันยวนใช้เวลาเบี่ยงตัวหลบหมอกพิษนี้ เขาก็สามารถช่วงชิงเวลาหลบหนีมาได้แล้ว

ถูกต้อง แค่กระบวนท่าเดียว เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายก็เข้าใจ ว่าคนที่มีวิชายุทธ์สูงส่งคนนี้ ตอนที่เขามีพลังเต็มเปี่ยมก็ยังไม่แน่ว่าจะชนะอีกฝ่ายได้ง่ายๆ ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย

ลูกกลอนหมอกพิษพอตกถึงพื้นก็ระเบิดออกมาเป็นหมอกพิษวูบหนึ่ง

เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายเองก็ใช้จังหวะนี้หมุนตัวคิดจะหลบหนี

"จะหนีรึ? อ๋องอย่างข้าอนุญาตแล้วหรือยัง?"

เสียงเย็นชาดังขึ้นด้านหลัง ขณะเดียวกัน ฝ่ามือลมที่น่ากลัวแบบเมื่อครู่นี้ก็ฟาดเข้ามาอีกครั้ง

เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายตกใจผวาขึ้นมา

ทำไมเขาถึงไม่กลัวหมอกพิษ? ไม่หลบไม่เลี่ยงเลย!

ตอนที่ได้ยินอีกฝ่ายเรียกตัวเองว่า "อ๋องอย่างข้า" เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายก็รู้แล้วว่าคนที่มาเป็นใคร

"อ๋องเจวี้ยน!"

เขาร้องขึ้นมาเสียงหลง บิดตัวอย่างฉับพลัน คิดจะเลี่ยงฝ่ามือนี้

แต่เขาก็คิดไม่ถึงว่าพอหมุนตัว ข้างๆ ก็มีกระบี่เล่มหนึ่งแทงเข้ามา เหมือนว่าเซียวหลันยวนคำนวณไว้แล้วว่าเขาจะหลบอย่างไร จึงออกกระบี่มารอเขาไว้ก่อน

เสียง "ฉัวะ" ดังขึ้น กระบี่เล่มนั้นแทงเข้าไปที่ท้องของเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย

ตาของเขาเบิกว้างขึ้นมา ไม่สนใจมือของตนเอง จับคว้าตัวกระบี่ไว้คิดจะดึงมันอก หรืออาจจะใช้กำลังภายในหักมันทิ้ง

กระบี่ก็คมกริบเหลือเกิน มือของเขาพอจับ ฝ่ามือก็ถูกเฉือนจนเลือดไหลซิบทันที

เซียวหลันยวนเองก็รู้สึกชื่นชมเขาอยู่ ที่ใจแข็งเด็ดเดี่ยวขนาดนี้

"แต่น่าเสียดาย กระบี่ของข้า เจ้าหักไม่ได้หรอก"

ส่วนเรื่องจะชักออกมา ด้านกระบี่ยังจับอยู่ในมือเขาเลย แล้วจะถูกเขาถอนออกไปได้ยังไงกัน?